Puan
6.510 üzerinden
2. çocuğuna hamile bir annenin içine düştüğü belirsizliği sorgulamasıyla başlayan bir roman.
Greengrass, bu belirsizlik içinde aslında tüm hayatını özellikle; annesiyle, anneannesiyle, eşiyle ilişkisini ve anne olma sürecini sorguluyor. Annesinin kaybı onda derin izler bırakıyor ve yas süreci sonrasında yaşadığı değişim de bu sorgulama sürecine dahil oluyor. Kendinin çocuk sahibi olmaya karar verme sürecinde ; bir çocuğun hayatında annesiyle olan bağının ne kadar kıymetli olduğunu fark ediyor. Kendi annesiyle bağını da geçmiş yaşantılar yer vererek aktarıyor.
Tüm bu anlatı içinde yazar, bilimsel bazı çalışmalara ve tıbbi keşifleri ve bunların tarihsel süreçlerine dair bilgiler de veriyor. Bu bilgileri asıl anlatımın ve hikayenin ahengini bozmadan vermesi de romanı akıcı hale getiriyor. X ışınlarının keşfi, Freud ve psikaalaniz ekolünün oluşumu, ki en ilgi çeken kısmı burası çünkü kendi anneannesi de psikaanalist. Ve Hunter kardeşlerin anatomi çalışmalarını aktarıyor.
Bir çocuk olmak ve bir çocuk sahibi olmak…
Bu iki durumun içiçe geçtiği ve sorgulandığı bir roman. Beni en çok etkileyen kısımlar ise annesinin kaybı ve yas süreci üzerine söyledikleri. Mesala ;
“ Yaşadıklarım kati şeylerdi ve bu kederi edinmiştim bir kere; korkunç, ancak özel; mülkiyeti değiştirilmeyen bir varlık; Benim annem öldü.””
“Bugün özlediğim şey daimi aidiyet hissi; bir yerin onu ne kadar hak ettiğime bakmaksızın benim olduğunu bilmek. İnsanlara değil, sahip oldukları mekânlara bağlı bir sevgi - anne, kız gibi. Ne ki artık o yere sahip olmadığımdan bu durumun nasıl olduğunu hayal edemiyorum; çünkü artık bir annenizin olmaması, onun kızı olmayı da unutmanınız anlamına gelir. “
Bakış Kitap YorumuKadın
Tek kelimeyle harika...
Bir annenin hisleri, korkuları, yaşam mücadelesi ve en önemlisi hayata karşı tutumu...
Kitap isimsiz bir kadının on yıl önce annesini kaybetmesini ve psikanalist olan anneannesinin yanında geçirdiği zamanları merkeze koyarak bize kısa bir hikaye anlatmasını konu alıyor. Eser boyunca ana karakter bizi Wilhelm Röntgen’in X ışınları keşfine, Sigmund Freud ve psikanalizin oluşumuna ve Hunter kardeşlerin anatomi üzerine çalışmalarına kadar götürüyor. Bu açıdan da epey bilgilendirici ve özellikle psikanalize ilgisi olanların bayılarak okuyacağı bir kitap olacağına inanıyorum.
Henüz doğum yapmamış, hatta bu konularda kafa dahi yormamış bir kadın olarak eseri okurken bir annenin yalnızca doğurmayı kabullenerek bile ne kadar büyük bir fedakarlık yapmakta olduğunu daha iyi kavramış oldum. Bunun en büyük etkeninin de yazarın diline ve her şeyi gerçekliğe uygun, duyguları saf ve zincirsiz aktarmasına bağlıyorum. Okurken bir bakmışsınız siz de bir annesiniz.
Kitaba başlarken ana karakterimizin annesini kaybedeceğini zaten biliyor oluyoruz fakat onun ölümü yine de bizi etkiliyor çünkü ana karakterimizin duygularını ve belki de gençliğinin verdiği çaresizliği hayal edebilmek gözlerimizin sulanmasına sebep oluyor. Önceden bahsettiğim gibi bize tarihte önemli işler başarmış üç kişi de hikayeleriyle birlikte tanıtılıyor ve bu kişiler çok yoğun bir olay örgüsüne sahip olmayan hikayede o kadar güzel konumlandırılmış ve söylenmeye çalışan fikre bağlanmış ki yazarın bu yaratıcılığına hayran kalmamak elde değil.
Okuması çok akıcı olmasa da yazar hikayeyi az sayfaya sığdırabildiği için bu durum okuru sıkmıyor, dolu bir olay örgüsü olmamasına rağmen okurun merakı karakterin duygularını daha iyi anlamak yönünde olduğundan kitap bir şekilde ilerliyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Neden düşük bir puan aldığını anlayamadım.Bu kitabı anlayabilmek için çocuk doğururken bin kez düşünmemiz gerekiyor çünkü olması gereken bu. Mutsuz bir kadın mutsuz çocuklar yetiştirmekten korkuyor. Su gibi akıp gidiyor kitap. Altı çizilecek bir şey yok çünkü hayattan bu kadar temiz ve akıcı
Puan vermedi·208 syf.·
2020 9. kitabı
Açıkçası yorucu değil yorgun bir kitaptı. Kitaptaki anlatıcı aşırı yorgundu, hayat yorgunu. Ve bu bir şekilde size de yansıyordu. Anlatımın kurgusu çok dağınıktı. Bir yanda geçmişte anlatılan hikayeler, bir kendi... yanisi bir şu anda, bir geçmiş anda. Ne olduğunu kestirmek kopukluk sağlıyordu. Yine de çok güzel cümleler vardı. Okunabilir mi? Evet, unutulabilir mi? Evet.
Avrupalı sinemacılar gibi Avrupalı yazarlar da psikolojik eser veriyoruz diye sıkıcı tek düze kitaplar yazıyorlar
Aralardaki okumalar olsa da olur tarzında. Kitaba yoğunlaşmayı arttırmıyor