İlke Gökçe
@yilldiztozu
Okuyup yorumlamayı seven bir kız ve kitapları…
16 Mart 2005
95 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
"Mutluluğun Parfümü Yağmur Altında Daha Güzel Kokar" Kitap Yorumu
“Bizim istediğimiz gibi bitmemesi kötü bittiği anlamına gelmez.”
Kitap, ana karakterimiz Pauline’in kocası tarafından terk edilmesi ve bu süreci yönetmeye çalışırken zorlanması, kabullenememesi, bir yas sürecine girmesiyle başlıyor ve ana karakterin ailesiyle bir tatile çıkıp kafasını toparlamaya ve çocuğuna en az zararı vererek kendini daha iyi bir hayata yönlendirmeye çalışmasıyla devam ediyor. Pauline, kocasının on yıllık evlilikleri sonunda onu artık sevemediğini kabullenemediğinden ötürü kocasına birlikte yaşadıkları anıları kaleme alıp mektup olarak yolluyor. Kocası da bu mektupları alıyor ve okur da bu mektupları okuyarak çiftin ilişkisine daha yakından bir bakış atabiliyor, bu anıları onlarla tekrardan yaşayabiliyor.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve son olacağını da düşünmüyorum. Kitap ilk başladığında kitaptaki ana karakterle aynı yaşta olsaydım kitabı daha çok beğeneceğime dair yanlış bir izlenim edinmiştim. Kitabın ilk yarısını okuduktan sonra ise kitabı elimden bırakamadım. Hiç beklemediğim olaylar ve krizler Pauline’in peşini bırakmadı ve tahmin edemeyeceğim bir sonla karşılaştım. Aslına bakarsanız son tahmin edilmesi çok zor, olağandışı bir son değildi, yine de bir okur olarak beni şaşırtmaya yetti de arttı bile. Pauline’in kocasına yazdığı mektupları okurken epey eğlendiğimi söyleyebilirim. Pauline, mektupları eğlenceli bir dille yazmış ve bir ilişkinin bütün kilometre taşlarından bahsetmeyi de unutmamış. Bu yönleriyle adeta bir kişisel gelişim kitabı havası veriyor. Kitapta Pauline’in ilk başlarda pek de sevemediği psikoloğuyla konuşmalarını ve psikoloğun öğretilerini de okuyoruz, bu da ilgili olan okurlar için şık bir detay oluşturabilir. Özellikle yas süreci hakkında bilgi sahibi olmak isteyen okurların es geçmemesi gereken bir kitap olduğuna
Mutluluğun Parfümü Yağmur Altında Daha Güzel KokarVirginie Grimaldi · Yan Pasaj Yayınevi · 2020350 okunma
Reklam
"Tutunamayanlar" Kitap İncelemesiEdebiyat
Yalnızlık, duygular, ölüm, yaşam, sevgi, arkadaşlık, şarkılar, mektuplar, umut, sağlık, pişmanlık, hüzün, mutluluk… Hepsi bir kitapta toplanmış olabilir mi?
Kitap, hayata ne yazık ki tutunamayan Selim’in intiharı ile başlıyor. Selim’in arkadaşı Turgut bu ölümden doğal olarak çok etkileniyor ve zaman zaman düşündüğü tek şeyin Selim olduğu bile oluyor. Bu süreçte kitabı okurken hem Turgut’un duygularını tüm çıplaklığıyla okuyoruz hem de Selim’in kaleme aldığı günlükleri, şarkıları okuyoruz. Genel anlamda epey yıkıcı, sizi düşünmeye iten; belki de size içinden çıkamayacağınız duygular hissettirecek bir kitap “Tutunamayanlar”. Kitap kasvetli havası, umutsuz atmosferine rağmen intihar güzellemesi gördüğümüz bir eser değil, daha çok hayatın zorluklarına rağmen yaşamanın ne kadar değerli olduğuna dair bir kitap diyebilirim. Elbette her okurun fikri farklı olabilir ama arkadaşının ölümünden sonra Turgut’un bu kadar etkilenmesi bile insana intiharın aslında ne kadar yıkıcı bir süreç olduğunu anlatabilen cinsten.
Kitapta Selim de Turgut da çok düşünen, özel bir zekaya sahip insanlar olarak gösteriliyor ve başka yazarların eserlerinden alıntılar da yapılıyor. Yirmi bölümden oluşan kitapta birçok edebi teknik aynı anda kullanılmış, bu durum her ne kadar deneyimli olsa da okuyucuyu zorlayabilir. Örneğin bir bölümde Selim’in yazdığı şarkılar ve bu şarkıların analizi yapılıyor ki analiz yapma işini anlatıcının okura bırakmamış olması Selim’in yanlış anlaşılmasını engellemek amacıyla yapılmış bir seçim olabilir. Bir başka ilgimi çeken bölümde noktalama işareti ve yazım kurallarına asla önem verilmiyor, cümleler tamamlanmıyor, noktalama işaretlerinin eksikliği ve Turgut’un düşüncelerinin bilinç akışı tekniğiyle aktarılması tekrardan okuru biraz zorluyor. Okuru zorlamasına
"Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
