Yazar:
Alpay Erdem
Tasarımcı:
Hakan Karataş
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
264
Basım Tarihi:
Aralık 2016
Yayınevi:
Mürekkep Basım Yayın
ISBN:
9786054173884
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Alpay Erdem'in mizah dergisindeki yazarlığına aşina olanlar bilirler, kendisine özgü deyişleri vardır. Çoğu zaman tespitleri bu deyişlerle birlikte gerçekten komik olur. İlk kitaptaki tat ikinci kitapta da var. İtiraf etmeliyim ki 4-5 yerde gerçekten kahkaha attım. Güzeldi. Bazı kısımları çıkarabilirmiş.
Son olarak Alpay Erdem tarzıyla bitirmem gerekir.
-Yaz Berelisi!
Alpay Erdem'in severek bir çırpıda okudugum fakat epey bir sure yanimdan ayirmadigim ve arada okuyup gulumsedigim BEN kitabinin devam serisi gibi çıkan BEN 2.
Ben kitabinda kisa cumlelere gulmustuk, Ben 2'de kisa anekdotlara dönüşen anlatimlari da sevdik. Kisa öyküler ve roman yazmaya dogru gidiyor sanirim
Ben 3'de cikti biliyorum ama alamadik bir turlü.
Alpay Erdem yine efsane tespitleriyle kırdı geçirdi beni. Teeee zamanında dergide okuduğum ve inanılmaz güldüğüm bir bölüme denk geldim kitapta. İlk gördüğümde de çok gülmüştüm, yine çok güldürdü. Ben artık anladım ki net bir Alpay Erdem severim. Yaz berelilerine selam olsun.
Mizah dünyasının Cem Yılmaz’dan sonraki süperstarı Alpay Erdem’in, Uykusuz dergisindeki kendini anlattığı “BEN” köşesinin ikinci cildi... Metroda o kadar güldüm ki bi çokların kitabın adına bakıp “ben de alam ben de gülem” bakışlarına şahit oldum.
Alpay Erdem’in kuşlardan bukelamuna, bisiklet gezilerinden köy yaşamına, arkadaşlarından hayali kuzenine yazdıklarını okuyunca mutlaka kendinizden bir şeyler bulacaksınız demek isterdim ama büyük olasılıkla bulamayacaksınız çünkü bu adamın eşi benzeri yok. Şöyle bir şeyi başka kim yazabilir bilmiyorum:
*Hayvanlar konuşabilseydi onlardan çok şey beklerdik. Ne bileyim, en azından bir iki kitap okumalarını beklerdik. Bizimle konuşurlarken kelimelerini özenle seçmelerini beklerdik. Karakterli olsunlar isterdik. Ekmek yedikleri tasa sıçmasınlar isterdik!.. ki baya bildiğin öbek öbek çok afedersiniz. Ne bileyim, bakkala gönderirdik mesela. Sır tutmalarını beklerdik. İkiyüzlü olmalarını hiç istemezdik. Bilemedim. Hayvanlar konuşabilseydi onları kendimizin olmadığı kadar insan yapmaya çalışır ve iğrenç bir dünyanın kapılarını aralardık. Böyle iyi. Konuşmasın hayvanlar. Hapse atardık. Off, neler yapardık. Gizemli dünyalarının içine ederdik. İyi böyle. Konuşmasın hayvanlar. Okula gönderirdik. Yarıştırırdık. Benim tavşanım Hasibe’nin tavşanından daha iyi bir okulu kazandı falan diye konuşmalar yapardık. Bilemedim. İyi böyle.
