Fransız psikanalist bu eserinde, fallik dönemde baba ile özdeşleşememenin yarattığı sonuçlara (sapıklık, aşk, grup, sanat) ve ben ideali ile üstben arasındaki benzerlik ve ayrılıkları çeşitli psikanalistlerin görüşlerine de dayanarak incelemiş.
Ben ideali: Birincil narsisizmin,
Üstben: Öidipal kompleksinin mirasçısıdır.
Birincil bütünlüğün bozulması sonunda, bütünlüğün nesneye yansıtılması sonucunda ben ideali oluşur. Birincil bütünlüğün bozulması nedenleri arasında;
1-) Ötekilerin uyarıları 2-) Kendi eleştirel yargılama yetisi uyarısıdır. (Ben gelişimi ile)
Sapkınlık oluşumu: Annenin çocuğu baştan çıkarıcı davranışlarıyla birlikte suç ortaklığı (kuşak farkının tanınmamasına) ve genital babaya, babanın penisine yatırım yapılmaması (özdeşleşme) sonucunda oluşur. Babanın penisine yatırım yapılmadığında kendi beni içselleştirilecektir. Sapık genital öncesinin, genital ile eşit hatta daha üstün olduğuna inanacak ve sürekli bu yanılsamayı korumak için çabalayacaktır. Bu ise tamamlanmamışlık duygusuna yol açacaktır.
Baba ile özdeşleşme sayesinde; ilkel bütünlük durumuna yeniden dönme umudu doğar.
Küçük adamın, genital yetersizliğe sahip olduğunu bilmesi arzusunu derhal gerçekleştirmesini yasaklar. Ensest fantezisini geleceğe yansıtır. Anne babayı neden seçmiştir? Bunun araştırmasına ve genital baba ile özdeşleşmeye başlar. (Sapıklıkta bu durum eksiktir.)
Freud aşkı; ben idealinin nesneye yansıtılması olarak görmüştür. Aşktaki sevme, ben idealinin ben üzerine düşen parıltısıdır. Ben ve idealin kaynaşması ile ‘’birincil bütünlük’’ yeniden kurulacaktır. Ama nesne asla öidipal bir ikame değildir. Aşkta yada mistiklikte görülen ‘’aydınlanma yada körleştirici ışık’’ ifadesini ben sınırını ortadan kalkıp birincil bütünlük görüntüsü olarak yorumlamıştır.
Grup ilişkisi; Freud