Bêzarên Dinyaligê
Mem ZînistanîYazar:
Mem Zînistanî
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hoppirê ha!
Gelî gundî û cînarno! Ca berê xwe bidin vê kitêba pîroz. Hema çend rêzikan jî li ser nenivîsim ez ê tu xêrê ji xwendevaniya xwe nebînim, lew pîroz e, xenîmê çavan dibe.
Mem Zînistanî, ji Serhedê, ji Bazîda rengîn e û hembajariyê zimanê berhema xwe ye. Vê yekê îddîa dikim, di nav pirtûkên ku bi zimanekî herêmî ve hatine nivîsandin de, Bêzarên Dinyaligê pirtûka herî serkeftî ye! Çima li ser vê xalê radiwestim, lewra nivîsandina berheman a bi zimanê herêmî, di nav wêjeya kurdî de mijara nîqaşê ye. Hin wêjenas li dijî zimanê herêmî derdikevin û dibêjin ku berhemên bi vî rengî hatine nivîsandin tenê ji aliyê herêmekî ve têne xwendin û têgihiştin. Ango, nivîskar ji kîjan herêmî be, an jî bi zimanê kîjan herêmî ve nivîsîbe, tenê kesên ji wê herêmî dikarin berhema nivîskar bixwînin, herêmên dî ji vê yekê bêpar dimînin û berhem hîtabê hemî xwendevanên kurdî nake. Lê bi min ev berhema Mem, van gotinan pûç dike. Lewra ziman hewqas zelal û herikbar e, peyv, hevok û gotin hewqas bi têra xwe eşkere ne, wexta merî dixwîne ew herêmîbûn bi qasê serê derziyê jî merî aciz nake. Pêkanîna vê yekê, di nava vê nîqaşa "zimanê herêmî" de tiştekî ne hêsan e. Mala nivîskar hezar carî ava be ku ew jî ne nivîskarekî hêsan e.
Xaleke dî ya ku hêjayê pesindayînê ye, lehengên vê romanê ne. Di nava romanê de, leheng, heta tu bibêjî azad in. Azad û bêzar! Yezdan (nivîskar) xwe bi awayekî serkeftî vedişêre, bi ti şiklî midaxeleya lehengên xwe nake, ji dûrî ve sêra wan dike. Leheng jî bi têra dilê xwe bêzariya xwe ya dinyaligê tînin ziman, ango bi serê xwe û bi kêfa xwe ne.
Xala herî girîng, bêguman dawiya romanê ye. Nivîskar çiqas ber bi dawiyê ve çûye, hewqas werîsê xwe şidandiye, êdî loda bûyeran hew karibûye hilweşe! Nivîskar, teknîkeke wêjeya nûjen bikar anîye û wek lehengekî, di nava romanê de cih
Hoppirê lili ha!Kurdî
Şanazim ku min vî kitêbê ji nivîskar bixwe wekî dîyarî girt.Kitêb wekî hûn jî dizanin romane û ji deh bêşên bi hevre girêdayî pêk tê .Nivîskar Mem Zînîstanî bixwe jî wekî lehengekî nav romanê da cîh digre û beşa Gilîger de mideheleyan jî nivîsa xwe dike.Qerekterên kitêbê kesên ji rêzêne û herkesek dema bixwîne yê ji xwe re yekî\ê nêzîk bibîne.Bi min qerekterê sereke Zuhre ,Bêzar û Gorrkol bixwe bû .Dema xwendinê de min ji xwe re ferhengekî avakir ku peyvên tenê kitêba Mem da derbas dibin henin ,gotin û peyvé kitêbê wekî gotina nivîskar gelek antîke bûn. û kitêbeda biwêj û gotinê pêşîyan gelek zêde û baş hatibûn edilandin .Carcaran leheng didan xeberan (çêran) lê ev dema xwendinê min aciz nekir.Kitêb bixwe post-modern e û nivîskar mijarê gelek baş honandîye .Tenê ji tiştek aciz bûm ev jî bikaranîna hevokên Tirkî bû wekî din tu pirsgirêk nîn bû .Naxwazim zêde spoiler bidim lê hûne peyva dîyazo û "hopirê ha!"tu carî bîrnekin . Ji niha de ji bo kesên dixwînin re serkeftin û xwendinxweş
Seriyo tu qurbana piyan bîEdebîyata Kurdî
Niviskar tevna xwe ser du dara darxistiye. Zimanê folklorîk û şêwaza nûjen.
Bêzar karakterekî xurte. Aliyê wî ên xurt , xwe bawer jî hene ku merî divê dê çiya wergerine. Lê aliyê wî ên bêzar jî heye ku dibe bingeha romanê. Hezkirina wî a hember ca wî, û bavê xwe tune hesibandinê bigire heya têkiliya wî û kurê wî, a hevjîna berê û a xoşewîsta wî Suzanê, heya a hevalên wî hemî jî bi min bi navokokî diherike. Ev karekterê bêzar û ev jiyana bê wate helbet wê axîriya wê jî ev buya.
Çawa ku me gotibu berhem nûjene. Ser vê bingehê hemû karakter jî nexwaşin : nexwaşê vê serdemê ango hemi jî bêzarin. Bêzar,Gorkol, Zuhre, Cimo, Suzan heta Mîrza jî . Lê Bêzar; Têkiliyên wî ên civakî mîna şîzofrenîyaye. Wekî girêdaneke trawmatîk lela xwe hezdike. Lê ji bo lelê qet tiştekî nake ku dilê jinikê hinekî hênik bike. Kurê xwe û Suzanê jî pir hezdike. Lê herduyan jî piştguh dike. Ew hevjîna kû jê qetiyaye re kumreşiyek ecêb dike. Erê behsa Bmwê heye lê xwediyê Bmwê holê tune ye.Divê ez diçim ofîsê, a rojnamê. Çawa ku rojnameger be qal dike. Lê ne rojnemavane, mamoste ye . Derekî divê Lelê danzdeh sal ji min mestire. Qet ser zû mêrkirina lelê nasekine , merî divê Lelê xuşka wî ye . Dema Zuhre qala zewaca xwe û Cimo dike. Cawakû Cimo destê zorê Zuhrê ji xwe re aniye. Lê kerreşivan Cimo bi dilekî hisayî cote bazin bal Mihraliyê çerçî ji bo Zûhrê distine. Zuhre jî dehan car divê ez cote bazin xapiyam.
Em disa vegerin li ser Bêzêr; Bêzar çûna Ehmedşah a nava refan qet napejirîne. Li gor wî tiştekî badilhewa bû. Dema Ehmedşah şehit dikeve. Haya xwêner bi monologên Ehmedşah jê çêdibe. Lê pir tê ajitekirin pir Arabesk dibe. Gelo ev nêrin jî ên Bêzar bun?Bêzar hember Mem Zînistanî jî dijminiyeke pir mezin lidardixe. Erê Memê bêyî wî çîroka wî nivisî bû. Lê ne ew bertek jî. Hemû nas û
