Puan
7.810 üzerinden
Taze bitti. Onsözü ve sonsözü hep kitap bittikten sonra okurum. Yazarın bi yahudi
olduğunu bitince öğrendim bi tık hayal kırıklığı çünkü yahudilerin yazdığı, yaptığı
hiçbişeye güvenmiyorum artık. Onu dışlayarak bakarsak önsöz ve sonsözle anlam
kazanmış bi kitap çünkü yazarın bir yahudi olması akrabalarının naziler tarafından
öldürülmesi ancak kitaptaki nazi doktora kendi anılarını vermesi gerçekten
dramatik bi yaklaşım. Yazar nazilerle faşist olmayan almanları hep ayrı tutmuş öyle
diyor önsözde. Kitap soykırım yapan biriyle size empati kurduruyor değişik bir
deneyim gerçekten ve soykırım yapan birinin kafasının bize nasıl benzeyebileceğini
görüyoruz bu kısmı biraz tüyler ürpertici. Önsözde şu cümle beni çok etkiledi:
"Eichmannla ilgili sorun tam olarak, pek çok kişinin onun gibi olması ve çoğunun ne sapkın ne de sadist olması; o zaman da, şimdi de korkunç derecede normal olmalarıydı"
Eichmann dediği kişi Otto Adolf Eichmann, Hitler'e sunduğu "Yahudi Sorununun Nihai Çözümü" önerisiyle Holokost'un en büyük organizatörlerinden biri olmuş Alman-Avusturyalı asker.
Yani soykırımı yapabilecek kafadaki insanların aramızda, etrafımızda olabileceğinin en büyük kanıtı bana göre.
Yahudilerin soykırımla alakalı dünyaya empoze ettikleri hiçbişeye son 1 senedir güvenmiyorum. Çünkü bu kadar iğrenç bi devletin nasıl soykırımcı nasıl yalancı nasıl manüpülatif olabileceğine son 1 senedir hepimiz şahidiz. Belki de anlatıldığı gibi değildi çünkü dünyada tarih diye bize anlatılan şeylerin çoğu yalan. Yine de kurgu olarak kabul etsem bile beni etkileyen bi kitap oldu.
Londra’da yaşayan, piyano akortçusu Karl Braun… hem göçmen hemde sıradan bir göçmen değil. Gerçek ismi Dr. Otto Reitmüller, Nazi döneminde insanlık suçları işlemiş.
Roman’da karakterin iç dünyasına giriyoruz.
aslında hikâyesi aslında üç katmanlı:
Gündelik Maskesi, Londra’da sıradan bir hayat kurmuş gibi görünür; sessiz, kibar, piyano akortçuluğu gibi “zararsız” bir meslek seçiyor. Bu, geçmişini saklamak için bilinçli seçtiği bir maske. İç Çatışması, Ne kadar sıradan görünmeye çalışsa da gazetelerde çıkan Nazi haberleri, yakalanan eski subayların hikâyeleri, Braun’un aklını sürekli meşgul ediyor. komşusunun fazla merakı, bir müşterinin fazla dikkatli bakışı bile onu tetikliyor. Geçmişin Gölgesi ve vicdanı, yazarın ustalığı burada Braun’u şeytanlaştırmıyor. Onun da korkuları, özlemleri, yalnızlığı olduğunu gösteriyor. Ama işte bu sıradanlık, daha da korkutucu. Çünkü “kötülük” devasa canavarlardan değil, böyle sıradan yüzlerden çıkıyor. Braun’un geçmiş deneylerini hatırlarken kurduğu soğukkanlı cümleler, insanın vicdanıyla arasına koyduğu buz gibi mesafeyi hissettiriyor.
yakalanma korkusu, gündelik hayatta sıradan görünme çabası, geçmişinin gölgesi. Her sayfa biraz daha gerilim, biraz daha vicdan muhasebesi.
Bir yanda “yakalanacak mı?” sorusuyla ilerleyen polisiye-gerilim. Öte yanda insanın kötülüğü nasıl normalleştirdiğine dair sorgulama yapıyorsunuz. severek okudum
Bir insanın geçmişiyle yüzleşmemesi onu gerçekten masum kılar mı?
Bir insanın geçmişiyle yüzleşmemesi, onu gerçekten masum kılar mı? Bazı suçlar zamanla silinmez; sadece daha iyi saklanır.
Cam İnciler, bir yorum üzerine karşıma çıkan ve İkinci Dünya Savaşı sırasında toplama kamplarında doktor olarak görev yapan Dr. Otto Reitmüller’in İngiltere’ye kaçtıktan sonraki hayatını ele almasıyla ilgimi çekerek aldığım bir kitaptı.
Dr. Otto Reitmüller sıradan bir doktor değildir. İnsan beyni üzerine çalışmış, insanlar üzerinde deneyler yapmış bir savaş suçlusudur. Bir savaş suçlusunun bakış açısından bir roman okuyacak olmak beni hem heyecanlandırdı hem de beklentimi oldukça yükseltti.
Roman, 1965 yılının Londra’sında bir taşınma hikâyesiyle başlıyor. Karl Braun, kendi halinde bir piyano akortçusu; tiyatro izlemeyi seven, bu konuda bilgi sahibi, dışarıdan bakıldığında oldukça sıradan biri. Ancak bu, onun kendini gizlemek için yarattığı bir persona. Aslında alanında uzman bir doktor ve çok iyi bir keman çalıcıdır. Savaşın bitimiyle birlikte yaptıkları nedeniyle yargılanacak olan Braun, bir arkadaşıyla kaçarak kendine yeni bir hayat kurar ve adeta yeni bir kimlik yaratır.
Kitabı okurken en çok zorlayan şeylerden biri, karakterin bu “sıradanlığı” oldu. Çevremizde görebileceğimiz herhangi bir insan gibi… Karısını ve çocuğunu savaş sırasında bir hava bombardımanında kaybetmiş, hâlâ onların yasını tutan bir eş ve baba. Ancak insanın aklına şu sorular takılıyor: Üzerinden 20 yıldan fazla zaman geçmişken hâlâ ilk günkü gibi yas tutan bir adam, tüm bu zalimliğin içinde nasıl bu kadar kritik bir rol oynayabildi? Hiç mi pişmanlık duymadı? Ya da duymadıysa neden? Bunları yaparken motivasyonu neydi?
Ben kitapta biraz daha bu soruların derinleştiği, karakterin kendiyle daha fazla yüzleştiği bir anlatı bekledim. Evet, kitap akıcıydı ve kendini okuttu;
Öncelikle ön sözü kitap bittikten sonra okumalısınız bence. Karaktere karşı hem sempati duyup hem de duyduğunuz sempati yüzünden vicdan azabı hissedeceğiniz, sizi karmaşık duygulara sevk edecek ve empati yapmak için zorlayacak bir kitap. Kitapta en çok beğendiğim detay da sonlara doğru olan olaylar ve yazarın hayatındaki bir detay ile kitabın daha da anlam kazanması. Mutlaka okunmalı diye düşünüyorum, sürükleyici ve kurgusu güzeldi.
EMERIC PRESSBURGER-CAM İNCİLER
.
.
.
Yaşadığı dönemde Almanya nazilerinin başa gelmesiyle birlikte Yahudi kişiler tedirgin olmuştu o insanların içinde Emeric de vardı ve nazilerin başa gelmesiyle ülkeyi terk etti ve terk ettikten sonra hayatı hep tedirginlik için de geçti ve o üzerindeki izleniyor hissinden bir türlü kurtulamadı.
Karakterimiz Doktor Otto Reis Müller olan kar Almanya'da İnsan zihni üzerinde araştırmalar yapar insanları dinler onların anılarını kayıt eder ve beyin ameliyatı yapar iyileşmelerini bekler tekrar onlarla konuşur anılarını yazar ve tekrar ameliyat eder Hangi anılarını hatırlayıp hatırlamadıklarını anlamaya çalışır kimine göre kar bir suçludur kimine göre de gaz odalarında ölmekten kişileri kurtaran onlara 3 ay hastane ortamında bakan besleyen yemeklerini veren sonra da onları ameliyat edip anılarını kaydedip hayatlarını kurtaran bir kurtarıcıdır Kars savaş sırasında eşini ve çocuğunu kaybetmiş ailesinin yasını tutan müzikten tiyatroya kadar ilgisi ve alakası olan bir beyefendedir geçimini piyano akort ile sağlamaktadır bir yandan da adı insanlığa karşı işlediği suçtan ötürü aranan bir doktordur.
Kurgusu gerçekten çok dikkat çekici karakterin hayatını böyle film izler gibi okuyorsunuz.
Ama kitabın başındaki adam mı sonrasında öğrenmiş olduğunuz gerçeklerle aynı kişi mi olduğu arasında gerçekten çok büyük bir şok yaşıyorsunuz.
Ben kitabı genel olarak çok beğendim karakterin yaşamış olduğu savaş sırasında eşini ve çocuğunu kaybettikten sonraki doktorluğa evrilmesi ve oradaki insanların hayatlarını konu alarak anılarına varana kadar kayıt etmesi 3 aylık bu süre zarfında kişileri analiz etmesi çok çok etkileyiciydi Kitapta kk bilgiler yazarın torunu tarafından aktarılmıştır kısacık bir kitap olmasına rağmen ben sevdim ve konusundan çok