Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
Eylül 2025
İlk Yayın Tarihi:
Mart 2005
Yayınevi:
Kairos Kitap
Orijinal Adı:
The Glass Castle
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786255919601
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabın son sayfasını kapattigimda zihnimde kocaman bir boşluk vardı. Cam gibi pürüzsüz ve saf bir gerçekliğin aydınlattığı bu roman birinin hayatıydı, birbirine tutunan kardeşlerin katıksız çıplak gerçekliğiydi.
Dört kardeş, dört hayat, alkolik bir baba ,sanatçı bir anne… Daha doğrusu çocuklarının biyolojik oluşumuna katkı sağlamış sorumsuzluk abidesi ebeveynler…
Anne, baba son derece özgürlükçü ,bohem ,macerasever hayatları ile dört çocuğunu peşlerinde sürükleyen, sevgisiz diyemem ama ilgilenmeyi bilmeyen ihmalkarlar.
Açlık, soğuk, vurdumduymazlık, yokluk, yoksulluk… Buz gibi gerçekleri evin sorumluluk sahibi kızı Jeannett’ten dinliyoruz.
“Camdan Kale” alkolik ama bilgin bir babanın çocuklarına yapacağına söz verdiği evleri ve asla gerçekleşmeyen kırılgan hayalleridir.
“Camdan Kale“ bir büyüme hikayesidir. Siz hiç kendinize üç yaşındayken yemek yaptınız mı ?Jeannette yaptı ve kimliğini oluşturmak için taciz de dahil nelerle mücadele etti bir bilseniz …
Sade ama etkileyici, duygusal olarak yoğun ama dramatik değil, yalın ve dürüst anlatımıyla sizi kendisine bağlar, ben kalbim kırılarak okudum bu kitabı. İnsan onurunun, umudun, sevginin ve vazgeçmemenin yüksek sesle bağırdığı bu kitabı size de tavsiye ederim.
Okudukça anlam bulan hayatlara…
Kitabı sinirden ısırmak istediğim çok an oldu bitirdikten sonra bile sakinleşmek zordu…
Camdan kale bir otobiyografi yani deli gibi sinirlenmekte haklıyım çünkü yaşanan hiçbir şey kurgu değil tamamen gerçek!
Jeannette Walls, ihmalkar, bağımlı ve insanlıktan yoksun ebeveynlerin elinde göçebe bir hayat yaşamak zorunda bırakılan dört kardeşten biri babası alkolik annesi ise sanatından başka bir şey düşünmeyen bir hayalperest.
Doluştukları külüstür arabalarında oradan oraya seyahat ederek oldukça zorlu, insanlık dışı durumlarda yaşamak zorunda kalıyorlar çünkü ebeveynleri onlara böyle bir yaşamın doğru olduğunu empoze etmeye çalışıyor. Rahata alışmamalarını, kendi kendilerine yetmelerini ve her zorluğa katlanmalarını bekliyorlar. Ne babası ne de annesi bir işe girip çalışma taraftarı ikisi de hayallerinin peşinde koşarken çocukları ihmal ediyor ve yoksulluk içinde bir başlarına bırakıyorlar.
Gittikleri her yerde fakir oldukları için dışlanıyorlar. Doğru düzgün beslenemedikleri için (öyle bir çaresizlik ki arkadaşlarının beslenmelerinden yemek çalıyorlar, çöpten yemek topluyorlar) çok zayıflar, evlerinde su olmadığı banyo yapamıyorlar bu yüzden oldukça bakımsız ve pisler, giysileri mevsime uygun değil ve hep yırtık hal böyle olunca her yerde dışlanıyorlar ve zorbalığa uğruyorlar tabi bu durum anne babalarını rahatsız etmiyor çünkü insanların ne düşündüğü onların umrunda değil!
Gerçekten o kadar korkunç olaylar vardı ki okudukça fenalaştım açlık, bakımsızlık yanında ufak bir problem olarak kalır. Jeannette tacize uğruyor ve annesine söylediğinde verdiği tepkiler kan dondurucu ve bu olay sadece bir kere olmuyor! Babası işi kızını pazarlamaya kadar götürüyor yani daha ne diyebilirim ki Allah’ın belası herife. Çektikleri bütün eziyete ve imkansızlıklara rağmen kendilerini
Puan vermedi·368 syf.··
Beğendi
·2025 8. kitabı
·24 günde okudu
·Okunma: 08 Aralık 2025 22:45
Kitap düzensiz bir yaşam şekli içinde neşe ve kendini keşfetme olanağı bulabilen çocukların ebeveynlere duyduğu sonsuz güven ve sevgi ile hayata, olaylara ve insanlara anlam verirken anne ve babalarından yardımını alarak yeni çıkarımlar kazanabilmeleri ile geçen bir çocukluk dönemine dair alıntılar sunuyor. zamanla hikaye çocukları; içinde bulundukları bu düzensiz yaşam şeklini, anne babalarını ve en önemlisi kendilerini sorgulamalarını içeren bir süreç ile devam ediyor, bu süreçten sağ çıkan kahramanımız hayattan beklentileri ışığında bir yol çiziyor kendine ve belki de benim için asıl olay burada başlıyor. çünkü kitap bana tam da bu nokta da şöyle sesleniyor: İnsanın kendine kendisi için bir yol çizmesi ailesine başkaldırması anlamına gelmiyor veya artık onları sevmekten vazgeçtiği anlamına da gelmiyor çünkü hayat bunu gerektiriyor. Aile bir arada olması gereken bir yapıdan ziyade aileyi inşa eden bu bağlar sayesinde var oluyor ve kilometreler, hayaller, beklentiler hatta öfke girse de aile varlığını koruyabiliyor.
Önüne bakmayı istemek, geride birilerinin kalıyor olması, düzensiz düzeni yıkıp kendi düzenini kurmak, belki onlardan ayrı yürümeyi istemek veya ayrı yürümek zorunda kalmak birey olmanın ve hayatın bir getirisi; yetişkinlik sancısı tam o yol ayrımlarında başlıyor. 
Camdan Kale
Camdan KaleCamdan Kale
Bu kitap, bir ailenin hem yıkım hem de direniş hikâyesi. Jeannette Walls, kendi çocukluğunu anlatırken acıyan bir yanını değil, hayatta kalma gücünü gösteriyor. Babası bir yandan hayal gücünü besleyen, diğer yandan alkolün esiri olmuş bir adam; annesi ise özgürlüğüne düşkün ailesini ihmal eden bir ruh.
Walls kardeşler, kendi ayakları üzerinde durmayı çok küçük yaşta öğreniyor. Aç kalıyorlar, donuyorlar ama asla pes etmiyorlar.
“Camdan Kale”, kusurlu bir ailenin içinde bile sevginin hâlâ var olabileceğini, kırık dökük bir geçmişten bile ışık doğabileceğini gösteriyor.
Gerçek, sarsıcı ve bir o kadar da ilham verici bir hikâye.
Otobiyografik bir kitaptı. Bu kitapta yaşananlar kurgu değil tamamen gerçek!
Kurgu olmasını isterdim çünkü o kadar ağır şeyler var ki…
Bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.
Bu kitap sizi mutlu etmeyecek ama o azim karar, cesaret birden fazla duyguyu içersinde barındırıyor
Gerçek bir yaşam hikayesi.Walls ailesi.4 çocuk Lori,Jeannette,Brian ve Maureen.Sorumsuz,alkolik, ailesinin geçimini sağlamak için bulduğu günlük işlerde çalışan, bazen ailesinin parasını çalan alkole yatıran,matematiği,okumayı araştırmayı seven,hayalperest,sürekli camdan bir kale ve evler inşa etmek için söz veren ama gerçekleştiremeyen bir baba Rex Walls ve özgürlüğüne çok düşkün, resim sanatçısı,öğretmen belgesi olan, bohem,vurdumduymaz,maceraperest ve çocuklarını da peşinden sürükleyen,aslında kendi ailesinin rahat hayatınıdaki bazı imkanları redderek sürekli göç halinde ve arabalarda çocuklarıyla beraber açlık,susuzluk, soğuk,güvensiz ortamlarda,pislik içinde, çöplerden topladıklarıyla karınlarını doyurmaya çalışan,çöllerde, kırsal coğrafyalarda toplum tarafından dışlanmış olarak yaşamaya çalışan anne Rose Mary Walls.Bütün çocukların büyüme maceralarını evin 2.kızı şuanda Newyorkta gazetecilik yapan ve eşiyle beraber yaşayan Jeannette anlatıyor.Çocuklar kimi zaman okula giderek kimi zaman sürekli göç halinde olduklarından okula gidemeyerek zor şartlarda okumaya ve ve hayatta kalmaya direniyorlar.Birbirlerinden başka kimseleri olmadığı ve yaşam şartlarının zorluğundan bulundukları ortamdan kaçmak isteyen, güçlü ayakta kalmaya çalışan çocuklar.ilk önce aileyi terk ederek yaşama tutunmaya çalışarak New York'ta giden abla Lori ve diğerleri aslında aileden bir kaçış ve düzen kurma çabası.Ama maalesef bir süre sonra anne ve babasıda hasretlerine dayanamayarak New York'a gelirler.Ama yine evsiz ve sığınmacı olarak.Bütün çocuklar yaşadıkları travmalardan sonra kendi seçtikleri hayatlarında güçlü ve başarılı olurlar.Büyük azim ve başarılarla dolu bir büyüme hikayesi.Siz hiç kendinize 3yaşındayken yemek yaptınız mı?Maalesef Jeannette yaptı.Çok dürüst ve sade bir
Çoğumuzun zihninde bir "ideal aile" tablosu vardır: Güvenli bir ev, koruyucu ebeveynler... Sosyal medya bu tabloyu her gün parlatır. Peki ya en sarsılmaz karakterler konforun içinde değil de kaosun tam ortasında yetişiyorsa?
Bu kitap, tam olarak bu rahatsız edici sorunun kalbine iniyor.
Peki, neden bu kitap?
Çünkü 'aile' ve 'sevgi' hakkındaki tüm ezberlerimizi bozuyor. Bize öğretilen istikrar ve korumacılığın aksine, "Camdan Kale", en derin sevgi bağlarının, en akıl almaz ihmalin ve kaosun ortasında filizlenebileceğini iddia ediyor. Hem de çok daha karmaşık ve kırılmaz bir şekilde.
Bu bir otobiyografi, ama okurken kurgu sandığınız anlar olacak.
Yazar bizi ailesiyle tanıştırıyor: Çocuklarına fizik öğreten dâhi bir baba, ama aynı zamanda tüm parayı alkole yatıran bir hayalperest. Sanata tutkun özgür ruhlu bir anne, ama çocuklarının açlığını bir macera olarak gören bencil bir kadın.
Bu aile sürekli kaçıyor, çöpten yemek topluyor, elektriksiz evlerde yaşıyor. Ama bu kaosun içinde çocuklar, hiçbir okulun veremeyeceği bir ders alıyor: Hayatta kalmayı ve en karanlık anda bile hayal kurmayı.
Neden okumalıyız?
Çünkü "Camdan Kale", içimizdeki yargılama refleksini tokatlıyor. Bu aileye hem öfkelenecek hem de gizlice hayran kalacaksınız. "İyi ebeveynlik nedir?" ve "Bir insanı ne yıkar, ne güçlendirir?" gibi soruları sormadan edemeyeceksiniz. Bu kitap benim 'normallik' algımı yıktı ve bir insanın geldiği yerin, gideceği yeri belirlemediğine dair okuduğum en güçlü kanıt oldu.
Kitap su gibi akıyor ama etkisi kalıcı. Okuduktan sonra 'aileye', 'konfora' ve 'vazgeçilmez' sandığınız şeylere asla aynı gözle bakamayacaksınız.
İnsan ruhunun en zor koşullarda nasıl parladığını ve 'aile' kelimesinin en şaşırtıcı tanımını görmek istiyorsanız, bu kitabı mutlaka okumalısınız.
Okunmaya değer bir eser...1000Kitap
Walls ailesi yaşamı boyunca ordan oraya sürüklenmiş fakirliği yoksulluğu dibine kadar yaşamış ama herşeye rağmen birbirinden asla kopmamış bir aile. Ne olursa olsun aralarındaki o güçlü aile bağı kopmamış tam aksine her sıkıntıda yeniden birleşmişler. Fazlasıyla sarsıcı bir eser. Bu kitap yazarın bizzat kendi hayatından esinlenilerek yazılmış. Muhteşem bir anlatımı var. Ve her türlü zorluğa rağmen mutlu bir sona sahip... Kesinlikle okunmaya değer bir eser.
Yazarımız Jeanette Walls alışılmadık ve zorlu çocukluk yıllarını anlattığı #camdankale eserinde ablası Lori, erkek kardeşi Brian, kız kardeşi Maureen, annesi ve babasıyla ilgili anılarını kaleme alıyor. Satırları okurken aileye kızdığım anlar, anlayışla karşıladığım zamanlar oldu. New York'ta gazetecilik yapan ve yazar olan eşiyle hayat süren Jeanette kendisi ve kardeşleriyle travma sayabileceğimiz birçok olaydan sağ salim çıkmayı başarıyor. Bu azmi ve başarısı gözlerimi doldurdu. Özgürlüğe düşkün resim sanatçısı öğretmen belgesi bulunan annesi ve okumayı araştırmayı seven matematiğe hesaplamalara aşık alkolik babasıyla hayat onlar için kolay yaşanan günler sunmaz. Sürekli arabayla göçebe yaşam, açlık, düzensiz aile hayatı, güvende olmayış, hep kendi ayakları üzerinde olmak zorunda kalmaları çocukları hayatın acımasızlığı karşısında yıpratır. Bu yıpranma beraberinde gücü de getirir. Her biri kendilerine seçtikleri hayatta başarılı olacak işler elde ederler. Lori, Brian, Maureen hiçbiri de açta açıkta kalmaz.
Keyifle okuduğum bir eserdi, yazarın kalemi oldukça sade ve anlaşılır, yayınevi okuması yapmayı seviyorum bu eseri de tavsiye ederim
"Erma mutsuzluğunu bir türlü aşamıyor," dedi annem.
"Bildiği tek şey o çünkü."
Sonra da kimseye, hatta en kötü düşmanıma bile nefret beslememem gerektiğini ekledi.
"Herkeste iyi bir yan vardır," dedi.
"Onu aklayan niteliği bulmalı ve kişiyi o yönüyle sevmelisin."
~
"Hiçbir çocuk suçlu doğmaz"dedi annem. Çocukların sevgi görmedikleri için böyle olduklarını ekledi. Sevgi görmeyen çocukların ya seri katil ya da alkolik olduklarını söyledi. Annem bakışlarını babama çevirip tekrar bana döndü. Billy'e daha nazik davranmam gerektiğini söyledi.
"Sizin imkanlarınız verilmemiş ona" dedi.
~
@kairoskitap
Kübra Kabakcı #uzunuzunokuyoruz (366
Kübra Kabakcı #uzunuzunokuyoruz (366
Kitap yazarın kendi hayatını anlattığı bir otobiyografik roman.Kitap ebeveynlerinin sözde zorluklarla mücadeleyi öğretirken çocukları maruz bıraktıkları zorluklar,sorumsuzluklar ve çocuklarda açtıkları derin yaraları içeriyor. En ilginci ise anne ve babanın mükemmel bir ebeveyn olduklarını düşünmeleri. İlk sayfadan itibaren soluksuz okunabilen akıcı,edebi, kendinizden de bir parça bulacağınız harika bir roman. Okumanızı çok isterim. Yazarın diğer kitabını da alıp okumak için sabırsızlanıyorum.
Normalde bitirdiğim kitaplar hakkında inceleme yazmayı tercih etmiyorum. Ancak Camdan Kale, bu alışkanlığımı bozdu. Bunun en önemli nedeni, kitabın mezuniyet projemizin konusu olan “parentifikasyon” yani ebeveynleşen çocuklar temasını çarpıcı ve sarsıcı bir şekilde ele almasıydı.
Kitap, dört çocuğun ebeveynlerinin sorumsuzlukları nedeniyle erken yaşta üstlenmek zorunda kaldıkları ağır yükleri anlatıyor. Çocuklar, olması gerekenin aksine korunması gereken bireyler değil; aksine kendi kendilerini korumak zorunda kalan, hatta zaman zaman ebeveynlerine destek olan bireyler hâline geliyorlar. Buna rağmen anne babalarına olan bağlılıklarını tamamen koparamamaları, ihmalin çocuk üzerindeki karmaşık etkisini açıkça gösteriyor.
Kitapta en çarpıcı noktalardan biri, ebeveynlerin ciddi sorunları ya görmezden gelmesi ya da çarpıtarak “normal” gibi sunması. Örneğin annenin, iletişim kurmaktan kaçınmasını “telefonlar yüzeysel bir iletişim aracıdır” diyerek meşrulaştırması, aslında duygusal uzaklığın bir savunma mekanizmasına dönüştüğünü gösteriyor.
Daha da sarsıcı olan ise, çocuğun maruz kaldığı açık bir istismar durumunda annenin verdiği tepki. Çocuğun yaşadığı olayı anlatmasına rağmen annenin bunu ciddiye almak yerine “hayal görüyorsundur” demesi, ardından durumu failin yalnızlığıyla açıklaması ve hatta “cinsel saldırının bir algı suçu olduğu” gibi ifadelerle olayı çarpıtması, istismarın nasıl inkâr edilip normalleştirilebildiğini gözler önüne seriyor. Bu noktada çocuk, yaşadığı şeyin yanlış olduğunu bilse bile, ebeveyninin tutumu nedeniyle kendi algısını sorgulamak zorunda kalıyor.
Benzer şekilde babanın da çocuğun yaşadığı durumu “seni biraz mıncıklamıştı” diyerek basitleştirmesi, olayın ciddiyetini küçümseyerek çocuğun yaşadığı travmayı yok sayması anlamına geliyor. Bu tür
