ÇOCUK-SEBASTIAN FİTZEK,376 sayfa
Tüm kitaplarını okuyup bitirdiğim yazara bir süre ara vermiştim.Yeni kitaplarının çıktığını görünce tabi ki sıkı bir hayranı olarak hemen aldım.Kitap aslında yeni değil,incelediğimde 2007 yılında basılmış ama bizde yeni çeviri yapıldığı için en geç biz okuyoruz.
Psikolojik-gerilim türünde benim için artık bir numara olan Fitzek’in her kitabı birbirinden güzel,son sayfaya kadar sonu tahmin edilemiyor ve hep ters köşe yapıyor.Bu kez konumuz reenkarnasyon.İnanır mısınız inanmaz mısınız bilmem ama bazen bir davranış,bir düşünce,ben bunu daha önce de yaşadım ama ne zaman dediğiniz oldu mu hiç?Benim çok oldu ama yine de reenkarnasyon olup olmadığına pek inanamıyorum.Belki bu yaşadıklarım bilinç altında beni çok etkileyen ama unuttuğum veya çocukluğumda yaşadığım bir şey olabilir.
Yine bomba gibi bir kitap…Olaylar,gizemler,reenkarnasyon derken altından çıkan başka bir şey,iyi ile kötünün çatışması,teşkilat içinde iyi polisin kötü polisi açığa çıkarması,daha neler neler….Sonu tabiki klasik Fitzek sonu,bilinemeyen,tahmin edilemeyen…
“Burada bir adam öldürdüm.28 Ekim’de.On beş yıl önce.”
“Alçak sesle,”Sadece tek bir ceset yok,”dedi ve gözlerini açtı”Ben çok insan öldürdüm.”
Robert Stern çok iyi bir savunma avukatı.On yıl önce yaşadığı,hayatını ve eski eşini çok etkileyen bir travması var.Hayatının sırrı.Eski sevgilisinden çok tuhaf bir buluşma telefonu alır,ama ölüme doğru yol alacağının farkında olsaydı bu buluşmayı kabul eder miydi?
Hele buluşma yeri,şehir dışında boş,gizemli terk edilmiş bir endüstriyel alan olursa.
Eski sevgilisinin yanındaki kişi 1.43 boyunda,çok akıllı,sevimli ama ölüme çok yakın hatta hayatının son günlerini yaşayan,kanser hastası,on yaşında Simon adında bir çocuk.
Bu çocuk size “Burada bir adam öldürdüm.28