Puan
8.210 üzerinden
Eveet Stephen King’ten okuduğum ikinci kitap oldu Kujo. Sevdim mi sevmedim mi emin değilim. Ya aslında sevdim ama herkes gibi çok akıcı ve gerilimli bulmadım. Evet gerilim vardı ama son 60 sayfada vardı. Karakterler güzel işlenmişti aslında onu da sevdim sanırım beni sıkan kısım tam yazı akıyorken konunun diğer aileye geçmesiydi. Kitap 2 farklı aile üzerinden gidiyor kitabın ortalarına doğru olaylar bu aileler üzerinden kesişiyor. Başka zaman okusam belki daha çok severdim ama ilk 100 sayfa beni biraz sıktı bu anlatım şeklinden dolayı. Neysee konusuna gelelimm
Kitabın kapağından da anlaşıldığı üzere olaylara Kujo isimli bir köpek sebep oluyor. Köpeğimiz aslında çok sadık çok sevecen karıncayı bile incitmeyen iyi kalpli Saint Bernard cinsi 100 kiloluk bir köpek. Gelin görün ki bir yarasa tarafından ısırılıyor ve kuduz hastalığının pençesine düşüyor. Bambaşka bir canavar olup çıkıyor. Biz de bunun sonrasında gelişen olayları okuyoruz.
Aslında Stephen King’e hakkını vermek lazım çünkü bu kitabın tamamını sarhoşken yazıyor ve sonrasında nasıl yazdığını hiç hatırlamıyor. Sarhoşken yazdığı kitap böyleyse ayık kafayla yazdıklarını okumak için sabırsızlanıyorum
Kimseyi öldürmek istememiş, yazgısının ve kuduz hastalığının kurbanı olmuştu.
Stephen King 
Kujo
Kujo, kasabanın güvenilir ve en sevilen Saint Bernard cinsi köpeğidir. Kujo bir gün bir tavşanın peşine takılıp kendisini bir deliğe sıkışmış halde bulur. Bu delikten çıkmak için (bir yandan da tavşanı yakalamak için) büyük bir çaba sarf ederken bir yarasa tarafından ısırılır. Kuduz hastalığına yakalanan Kujo yavaş yavaş benliğini kaybetmeye başlıyor. Zihnini yavaşça kemiren bir hastalık, önceden dostça olan düşüncelerini kontrol edilemez bir biçimde nefret ve cinayet düşüncelerine çevirirken onun aklını ele geçiriyor.
Bu kitabın diğer King eserleri kadar korkunç olmasının sebebi, doğaüstü hiçbir olayın olmaması ve gelişen olayların aslında gerçekleşebilecek türden olaylar olması. Stephen King’in Kujo’yu alkol bağımlılığının en üst seviyesindeyken yazdığı söyleniyor. Kitapta bölümler yok bu nedenle her şey çok akıcı bir şekilde ilerliyor. Bu hikayede en beğendiğim şey ise, kitabın başında söylenen ve alakasız gibi görünen bir şeyi kitabın sonunda çok mantıklı bir şekilde bir yerlere bağlanmasıydı. Kujo’nun durumuna gerçekten üzüldüğümü de söylemeden edemeyeceğim. Sonuçta o kötü bir köpek değildi sadece hastalanmıştı :).
Stephen King Kujo
Kujo, kasabanın güvenilir ve en sevilen Saint Bernard cinsi köpeğidir. Kujo bir gün bir tavşanın peşine takılıp kendisini bir deliğe sıkışmış halde bulur. Bu delikten çıkmak için (bir yandan da tavşanı yakalamak için) büyük bir çaba sarf ederken bir yarasa tarafından ısırılır. Kuduz hastalığına yakalanan Kujo yavaş yavaş benliğini kaybetmeye başlıyor. Zihnini yavaşça kemiren bir hastalık, önceden dostça olan düşüncelerini kontrol edilemez bir biçimde nefret ve cinayet düşüncelerine çevirirken onun aklını ele geçiriyor.
Bu kitabın diğer King eserleri kadar korkunç olmasının sebebi, doğaüstü hiçbir olayın olmaması ve gelişen olayların aslında gerçekleşebilecek türden olaylar olması. Stephen King’in Kujo’yu alkol bağımlılığının en üst seviyesindeyken yazdığı söyleniyor. Kitapta bölümler yok bu nedenle her şey çok akıcı bir şekilde ilerliyor. Bu hikayede en beğendiğim şey ise, kitabın başında söylenen ve alakasız gibi görünen bir şeyi kitabın sonunda çok mantıklı bir şekilde bir yerlere bağlanmasıydı. Kujo’nun durumuna gerçekten üzüldüğümü de söylemeden edemeyeceğim. Sonuçta o kötü bir köpek değildi sadece hastalanmıştı :).
Ah canım Kujo’m…
Maine eyaletine bağlı olan Castle Rock kasabasında, romana konu olan iki aile yaşar. İlk aile reklam ajansında çalışan Vic, ev hanımı Donna ve dört yaşında oğulları Tadder. İkinci ailede ise araba tamircisi Joe, ev hanımı Charity, oğulları Brett ve köpekleri Kujo…
Kujo çok akıllı, arkadaş canlısı ve çocuklarla çok iyi anlaşan dev bir Saint Bernard köpeğidir. Dev cüssesine rağmen tam bir melektir.
Vic ve Donna’nın arabasının arızalanması üzerine araba tamircisi Joe’yu keşfederler ve arabalarını yaptırırlar. Kujo ile oğulları Tad çok iyi anlaşmışlardır.
Evliliklerinde büyük problem olmasına rağmen on günlüğüne iş seyahatine çıkan Vic, karısı Donna ve Tad’ı evde bırakmıştır. Kitabın can alıcı kısmı Donna’nın Tad ile birlikte arabalarını tekrar tamir ettirmek için tamirci Joe’ya gitmesiyle başlar.
Tamirhaneye vardıklarında hayatları eskisi gibi olmayacaktır. Çünkü birkaç gün önce burnu bir yarasa tarafından ısırılan Kujo artık eskisi gibi sevimli ve arkadaş canlısı bir köpek değildir.
Üçüncü Stephen King kitabımın da sonuna geldim. Kitabın başları beni çok sıktı açıkçası. Ama kitabın hemen hemen yarısından sonra aksiyon başladı. Kujo’ya öyle üzüldüm ki. Birkaç ay önce çocukluğumu beraber geçirdiğim köpeğim öldü, kitabın son cümlesini okuduktan sonra da içim kan ağladı desem yeridir. Duygusallığımdan mıdır bilmem ama kitap beni çok etkiledi.
Stephen King' in üçüncü kitabı.. Kujo.
Bu kitabın da gerilim vardı. Öyle ki ilk yirmi sayfasını okurken, seni neden gece okumaya başladım diye söylenip, sabaha erteledim. İlk iki gün böyle geçti. Dolapların içinden her an bir şey çıkabilir gibi tuhaf hislerle başlangıç ettik
Sonunda istediğim gerilim, korku en azından benim için olan haliyle yeterliydi. Sonra başkalaştı kitap aktı konu, çok sevdim bu halini, kitabı okurken, içine dahil oluyorsunuz.. Dur, kaç, orda orda.. gibi ( bu sonlarına doğru ama )
Başlangıç da biraz gerilim, sonra olayın gelişiminin ve sonunun tüm ayrıntıları anlatıldı. Tad'in korku dolu anları var, anne-baba burda çocuklarını yalnız bırakıp gittiler mesela. Bizim burda çocuk uyusun da öyledir ya. Çocuk sevgileri önce terbiye üzerine. Bizde tamamen salt sevgi üstüne sonra terbiye.
Komşuluk ve kardeşlik ilişkileri de garip. Küçücük bir yerde duruyorlar ve kaç gün geçmiş kayıp insanlar merak eden yok. Köyde hayat öyle midir? Saat başı yoklama çekerler. Köyleri bile tuhaf. O kadar insan öldü, bir Allah'ın kulu merak etmedi. Hep kaytarmıştır, bir yolunu bulmuştur. Ondan gecikmiştir. Başına bir hal gelmiştir, diyen olmadı.
Sonra kadın oğlu için canına dişine taktı. Elinden gelenin fazlasını da verdi. Canını koydu ortaya. Hayat umduğu sonu sunmadı ne yazık ki! Baktı artık umduğu yardım gelmeyecek. Çocuk gidiyor elden, dışarda bir canavar bekler durur. Ya çocuğunu kaybedecek ya da kendi ölecek. Kendini attı artık ölüme. Peki buna değdi mi? Kurtarabildi mi oğlunu?
Güzel bir kitaptı, sevdiğim ve merakla okuduğum..
Gerilim okuyamam aslında ama okudum. Okuyabiliyormuşum. Sizlere de tavsiye edebilirim.
Kujo1000Kitap
Bazen bir anne yüreği, en vahşi korkularla bile savaşır.”
Stephen King en sevdiğim yazarlardan biri ve Kujo da onun en farklı kitaplarından. Kuduz bir köpekle, oğlunu korumaya çalışan bir annenin verdiği hayatta kalma mücadelesini okurken zaman zaman gerildim, zaman zaman da hikâyenin durağanlığı içinde sıkıldım. En etkilendiğim kısımsa, bir annenin çocuğu için verdiği zorlayıcı mücadeleydi. Klostrofobisi olan okurlar için kitabın bazı sahneleri oldukça zorlayıcı olabilir.
Kısa bir kitap olmasına rağmen bazı yerlerde beni sıktı ama son sayfalarda öyle bir tempo yakaladı ki, kendimi bir aksiyon filmi izliyor gibi hissettim.