Günümüzün değişim mimari olan yazar OSHO'nun değişimin gerekleri mecburiyetleri ve değişim mücadelesinin zorluklarını en güzel şekilde anlattığı bir kitaptır. Kitabın temel felsefesi içsel ve dışsal mutluluğu kelebeğin iki kanadı gibi kullanmak gerektiği vurgulanmıştır. İcsel mutluluk olmadan dışsal mutluluğum bir anlam ifade etmediğini ön plana çıkarmıştır. İçsel mutluluğun temellerinin de bilinçlenme eylem ile başladığını vurgulanmıştır.
Spiritüel zeka, bu başka bir şey... Belki de aradığımız ve okuduğumuzda işte bu dedirten düşünceler. Ne kadar tehlikeli olsa da insan düşünmeden yapamıyor. Osho özgürlüğün bizim bildiğimiz tanımda olmadığını yüzümüze çarpıyor kitabin bir çok yerinde . Bazı cümleleri bizim yıllardır gördüğümüz gelenek görenek kuralları ile çok çelişiyor ama dikkatlice okunduğunda çoğu noktada hakli olduğunu düşündüm . Özellikle çocuk yetiştirme konusunda değindiği noktalarda. Herkesin kolaylıkla kabul edeceği cümleler yer almıyor, okuyacaklaraa bu bilinçte yaklaşmalarını tavsiye ederim.Osho çok çarpıcı, ses getirici konuşuyor gerçekten. Kimsenin cesaret edemediği konularda eleştirilerini yapmaktan geri durmuyor.
Osho ile ilgili çekilen belgeselleri, haberleri, olumsuz tüm bu düşünceleri bir kenara bırakıp ön yargısız okuyunca kitap çok daha güzel geliyor.
*Yazar nasıl olursa olsun, ben kitaptan ne alacağıma kendimden neler vereceğime bakarım. Bu kitapta da çok fazla etkilendiğim yerler oldu. Aydınlanma üzerine yapılan konuşmalar, din üzerine yapılan tartışmalar, Buda’nın öğretileri, Nasreddin hoca örnekleri, hepsi harikaydı.
Tam bir hayalkırıklığıydı... Osho okumaya belki yanlış kitaptan başladım bilmiyorum ama bazı düşüncelerine katılsam da, işte bu dedirtecek bir kitap olmadı ne yazık ki. İçinde güzel alıntılar vardı, yazarlığına ve üslubuna diyecek yok ama yazarın düşüncelerine katılmadım, katılamadım.