Puan
5.910 üzerinden
Şiir okuyucusu değilim. Malesef şiir ile aramda bir mesafe var, bunu kendimde bir eksiklik ve kusur olarak görüyorum.
Bu kısa şiir kitabına gelirsek; hem iç derinliği, hem dış ahengi (ses uyumu ve kafiye) olan şiirlerden oluşuyor.
Yazar 1985-90'lı yılları kapsayan bir dönem yazdığı şiirleri, yaşadıklarını, hissettiklerini aktardığı bir günlükmüşcesine, altlarında tarihleriyle okuyucusuna sunmuş. Bir anlamda otobiyografik izler var, sanki yaralarını bize göstermiş.
Benim açımdan 85-90'lı yıllar içindeki yaşanmışlıklarının yoğunluğu ve yorgunluğu ayan beyan ortada. Yazarın bu şeffaflığını sevdim. Bu kadar şeffaflık da yürek ister, insanlar genelde yaralarını saklar.
Hem kendi ülkesine, hem çevre coğrafyaya da yer yer ayna tutmuş; şiirlerinde konu olarak oraları, onların meselelerini dahil ettiğini de görüyoruz.
Geleceğe yönelik "erken" sitemler gördüm.
Daha önceleri okumuş olsam, ben herhalde o günlerde bunu algılayamazdım.
Bugün benim de şikayet edip esefle andığım bir takım arıza ve sancıları o günlerden fark etmiş yazar. Ben ancak bugün anlıyorum derdini.
Keşke tâ o günlerden göz yaşı gibi kaleminden dökülen gözlem ve tespitlerinde yanılsaymış.
Yani, gerçek dertler, derin duygu ve muhakeme ile, coşkunlukla yazmış. Taşmış. Yanmış, yakmış.
"al da git eğreti gülüşlerimi
isyanı kutsayan yüz bende kalsın
maviye boyama zor düşlerimi
gemimi yakacak köz bende kalsın"
Divan 
Mustafa İslamoğlu
Divan Mustafa İslamoğlu
Şiir Tanrı vergisidir. Herkesten alınması gereken bir vergi. Ülkemizin büyük teologlarından olan İslamoğlu, bu vergiyi hakkıyla ödeyenlerden. Özellikle Nüveyba ve Göçmen Kuşlar şiirleri birer başyapıt.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
HEYELÂN VIIŞiir
Şairin 1984-1996 yılları arasında yazdığı şiirleri içeren, altında yer alan tarihleriyle otobiyografik izler taşıyan kitabıdır. Mü'minlerin Annesi Hz. Aişe'ye ithaf edilen İfk Destanı ile başlayan kitap; Acı, Hasret, Öfke, Sorgu, İroni ve Ölüm bölümlerinden oluşuyor.
"Şiir ve Şuur" başlıklı köşe yazısında "Elbette şiir, size dünyanın tüm hakikatlerini öğretmeyecek, fakat hakikati hisseder ve algılar hale gelmesi için yüreğinizi yumuşatacak. Az şey mi bu?" diyerek şiirin hakikati algılamadaki rolününe ilişkin düşüncesini açıklamıştır.
Heyelân VII
"gün gelir / şairlerin de dili tutulur / sözler seçilir sözlerden / gerisi unutulur
kitabı eline alır bir şair / şiirinden utanır / zamanın keskin gözleri vardır / ölümsüz olanı iyi tanır..."