Divan Cadısı
Özlem YılmazYazar:
Özlem Yılmaz
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
İlk Yayın Tarihi:
2023
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9786051859675
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2023 67. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 06 Haziran 2023 00:00
Kerameti kendinden menkul bir yazarın karnaval tadında bir kitabıyla geldim bugün.
Neden mi böyle bir benzetme yaptım?
Çünkü insanların kılık değiştirdiği, birbirinden farklı maskeler taktığı ya da geleneksel kostümler giydiği coşkulu kutlamalara ev sahipliği yapan karnavallar, katılımcılarının etkin olduğu, icra edenler ile izleyicilerin tek vücut olduğu bir şenlik törenidir.
Kendine ait bir ritmi ve kurallaştırılmamış kuralları vardır. Katılımcıların hepsi o anın, o ambiansın içinde yaşarlar.
Hal böyle olunca, yedi öyküden oluşan #divancadısı okurunu bir karnavala davet ediyor demem de abesle iştigal etmiyor.
Zira hepsi birbirinden farklı ama özünde birbirine bağlı bu yedi öykü, kendinden bigâne kadınlardan insan ruhunun taşrasında uzanan, kişinin kendi hakikatiyle yüzleşmesine vekil…
Sinema ve televizyon dünyasının üretken isimlerinden, ödüllü senarist Özlem Yılmaz’ın kafa açan, vicdan eğen, yürek büken öyküleriyle dilerim kesişir yolunuz.
Bazı #öykü kitaplarını elinize alır, okur ve bırakırsınız ki seversiniz, sevmezsiniz yüreğinize dokunuşuna göre.
Ama bazen öyle öykü kitapları okursunuz ki gelip başucunuza oturuverir karakterler, çoktan ete kemiğe bürünmüştür zihnimizde.
Sevgili #özlemyılmaz kaleminden #divancadısı da o kitaplardan. İçerisindeki 7 öykü birbirinden etkileyici ve düşündürücü. Hatta kitabın yazarın ilk kitabı olduğunu öğrendiğimde çok şaşırdığımı itiraf etmeliyim kalemindeki maharetten. Lütfen hiç susmasın kaleminiz 
Özlem Yılmaz , kendi adıma eksik kalmak istemem yazdıklarınızdan.
Gözümün önünden bir sinema filmi izler gibi geçen sahneler yer yer göz yaşlarıma karıştı yer yer buruk tebessüm ettim sayfaları çevirirken. Ama hep dura düşüne okudum. Derin soluklarım oldu öykü aralarında.
Derin bir yüzleşme kaçınılmaz her öykünün sonunda. Duygudan duyguya sürükleyen ve sürüklediği yerde yüreği alabora eden betimlemeler mevcut. Sıradan bitişlere inat yaşanan heyecan verici satırlar...
Ne desem eksik kalır sanki.
Tatilimin şahane eşlikçisi oldu anlayacağınız.
Mutlaka okuyun, seveceksiniz inanıyorum
Özlem Yılmaz , kendi adıma eksik kalmak istemem yazdıklarınızdan.
Gözümün önünden bir sinema filmi izler gibi geçen sahneler yer yer göz yaşlarıma karıştı yer yer buruk tebessüm ettim sayfaları çevirirken. Ama hep dura düşüne okudum. Derin soluklarım oldu öykü aralarında.
Derin bir yüzleşme kaçınılmaz her öykünün sonunda. Duygudan duyguya sürükleyen ve sürüklediği yerde yüreği alabora eden betimlemeler mevcut. Sıradan bitişlere inat yaşanan heyecan verici satırlar...
Ne desem eksik kalır sanki.
Tatilimin şahane eşlikçisi oldu anlayacağınız.
Mutlaka okuyun, seveceksiniz inanıyorumDivan CadısıÖykü
Öykü kitabı okumayı çok severim. Hikâyelerdeki yaşanmışlıkları ta içimde hisseder, karakterleri benimser, onların mutluluğu ile sevinir, kederleriyle hüzünlenirim.
Duygularımızın her bir zerresine ulaşmayı başaran ve yüreğimizde derin izler bırakacak hikayelerin bir araya geldiği ‘Divan Cadısı’ da bir ilk kitap olarak çok şey katıyor bizlere.
Kaybedişin ardından geçen zamanı bir hatırayla doldurmaya çalışanların acısı saklı bir öyküde, diğerinde haksızca suçlanan birinin içindeki pişmanlığın izleri… Biri bir evin tam ortasında yangın yerine bırakırken, hüzünleri armağan ediyor bir diğeri. Sonra ıslanmaya mecbur kalacağımız bir sağanağın ortasına bırakıyor yüreğimizi. Bir buruk kederin yazgısıyla uzaklara yolcu ediyor. Yaralıyor ve yaraladığı yerden de umut fısıldıyor.
Öyküler işte böyle gelsin bana, hayatın sancısını iliklerime kadar yaşatsın isterim.
Bu kitabı okuyun. Cavidan’ın atlas yorganlarına sarının, bir ayçiçeği tarlasında aşkı hatırlayın, bir metro durağında Meryem’in sessiz çığlığına yoldaş olun, sonra bir divanda inancın ve umudun kapısını aralayın. Altını çizdiğim cümlelerle birlikte kitabı çok ama çok sevdim. Özlem Yıldız’ın yeni kitabını heyecanla bekliyor olacağım. Tavsiye ötesi tavsiyedir.
Kitap, her birini uzun uzun roman yazsa da bıkmadan okusam dediğim 7 öyküden oluşuyor. Öykü olduğundan değil de kitabın tadı damağımda kaldığından böyle söylüyorum. Cavidan’ın Atlas Yorganları ile Divan Cadısı Azize’yi başabaş yarışır bıraktım içimde.
Kitabın son öyküsünden bir alıntı bırakıyorum:
“Gerçekliğin eğilip bükülebildiğini, yönlendirilebildiğini, her duruma ve her durumda uydurulabildiğini bir yaratım ve yıkım alanı olduğunu fark ettiğimde çok küçüktüm. Herkes kendi gerçekliğinde yaşıyor, kendi gerçekliğinin etrafına bir savunma duvarı inşa ediyor, sonra da o kuruluma dışardan gelecek her türlü saldırıya karşı hazırda tuttukları kızgın yağları, hücuma geçenin tepesinden aşağıya boca ediyordu surlarının üzerinden. Diğer taraftan, ötekinin gerçekliği saldırılabilir, bozulabilir bir şeydi demek ki. Hakikat tekti ama gerçekliklerimizin zemini kaygan, içerikleri dönüştürülebilirdi.
Çünkü neye inanmak istediğimizi erken yaşlardan beri çok iyi bilsek de aslında neye inandığımızı bulmakta marifet geliştirmek bütün bir hayatı alabiliyor. Mayalandığımız başka gerçekliklerin yolundan gitmek daha kolay gelir de içimizde köpüren denizin bize atacağı kıyılarda kendi patikalarımızı keşfedip balta girmemiş bir ormanın sesiyle buluşmaktan korkarız.”
Vurucu,canlı hikayelerden oluşan bir kitap.Hikayelerin konusu, yazarın dili kullanışı öyle ustaca ki...Sanki hepsi tanıdığım insalar bir araya gelmiş de başlarından geçenleri anlatıyorlar.Kalemine sağlık Özlem Yılmaz.
Hikayelerin her biri diliyle gidişiyle etkileyen, sonuyla çarpan, şiirsel ama insanı yormayan türden. Çok etkilendim. İnsanın içinde bir yere hitap ediyor, bir duygu uyandırıyor kesinlikle.
