Sevenler, onlar hâlâ siz misiniz? Birbirinizin ağzına uzanıp kadeh gibi değdirdiğinizde dudaklarınızı—: meyden meye:
ah, nasılda tuhaftır o andan kopması içenin.
Burada olmak muhteşem. Siz de bilirdiniz kızlar, siz de,
Sadece görünüşte mahrumdunuz her şeyden sizler,
dibe vuranlar,
en berbat sokaklarında şehirlerin, çürüyenler ya da kopup gitmeye açık olanlar.
Sevenler, bilebilselerdi, harikulade söyleşirlerdi serinliğinde gecenin,
Zira her şey sanki bizi gizler gibi,
Bak ağaçlar var, yaşadığımız evler hala ayakta.
Sadece biz geçip gideriz her şeyin yanından hafif bir dokunuş gibi.
Ve her şey birlik içinde bizi susmakta, biraz utançtan belki, biraz da kelimelere dökülemeyen umuttan…