Puan
7.810 üzerinden
61'in gizemi :)
Yüzeysel Analiz Bölümü:
Bu kitapla bir kez daha fark ettim ki polisiye sevmeyenler çok şey kaçırıyor. Agatha Christie ile tanışma kitabım oldu. Gerçi küçükken bir kitabını okumayı denemiştim ancak çok fazla yabancı isim olduğu için yorucu bulup yarım bırakmıştım. Bu kitap da öyle, 20-25 karakter ve onların hikayelerini barındırıyor. O yüzden dikkatli bir okuma süreci istiyor. Yazmadan önce bazı incelemelere göz attım kitaba hak ettiği değeri verememişler.
Hatta kimisi basit bulmuş hikayeyi. Bence hiç öyle değil. Senaryo katman katman örülmüş. Yüzeysel okuyanlar bence bu derinliği algılayamamış. Sadece yüzeye vuran balıkları toplayıp çekilmişler. Bazı kitaplar sabırlı bir avcı olmayı gerektiriyor. Bu deryada çok fazla balık var. 250 sayfa değil de 1000 sayfalık bir kitap gibiydi. Ben okurken çok keyif aldım.
Derin Analiz Bölümü:
Küçük bir yerleşim yerinde yaşayan kör bir kadının evinde bir ceset bulunur. Bulan kişi ise bu kadın tarafından eve stenograf olarak çağrılmıştır.
O sırada olay yerinden geçen dedektif 61 numarada oturduğunu düşündüğü bir casusu aramaktadır ve kendini birden olayın içinde bulur. Katil kör kadın mı eve gelen kadın mı başka biri mi? Olaydan sonra komşu hanelerin ifadesi alınmaya başlar. Olay alabildiğine karmaşıktır. Cinayet ve casusun bu yerde ne işi var? Hem gün geçtikçe vakalar devam eder.
İpin ucundan tutup katile ve casusa varabilir misiniz? Ben denedim. Karakterler hem çok doğal hem çok çok kuşkulu geliyordu. Yazar dozu güzel ayarlamış. Bir iki suçluyu buldum ama kim casus kim katil biraz karıştı. Suçlu suçludur ama değil mi :))
Bu kadar detayın aynı beyinden çıkması bana çok ilginç geldi. Her karakterin farklı bir yapısı hepsinin bambaşka hikayesi var. O sırada günlük hayata dair toplumsal konulara dair yer yer atıflar da
Yine bir Aghata kitabı ve çözülen bir cinayet. Hercule Poirot yine iş başındaydı. Yine tek katil 2 maktul hikayesi karşımızdaydı. Mr. Rival ve Edna'nın ölümleri üzerine yapılan araştırmalar. Biraz karışık bulsam da H. Poirot'un olaylara el atmasıyla en azından hikayede taşlar yerine oturmaya başladı. Bu kitap da iyiydi ama dediğim gibi karışıklıkları vardı.
Reklam
8/10
Kütüphanemde ve kalbimde Agatha'nın yeri her zaman ayrı.
Bilindiği gibi Agatha Christie'nin iki ana kahramanı var romanlarında. Miss Marple ve Hercule Poirot. Zaman zaman hikayelerini başkalarının da anlattığı olur, tıpkı bu romanda olduğu gibi. Fakat benim favorim Hercule Poirot'lu olanlardır. Gerek olay örgüsü, gerek cinayetin ortaya çıkarılışı çok daha zekice kurgulanmış olur.
Bir Hercule Poirot romanı olmasına rağmen o harika adama doyadım bu kitapta. Çünkü çok kısa yer verilmiş.
Roman güzeldi, yine herşeyi Poirot çözdü :) Ama beklediğim tadı çok alamadım.
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2020 75. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 02 Aralık 2020 19:02
Her zamanki gibi tipik bir Christie romanı. Okumak için yapmam gereken önemli bir ödevi erteledim, elimden bırakmadan okudum. Christie’nin kitaplarına karşı ayrı bir ilgim var:D
Bu roman da çok çok güzeldi ancak bu kez Hercule Poirot pek fazla olaylara dahil değildi. Kitabın sonundaki o meşhur, şüphelileri toplayıp yüzleştirme ve olayı açıklama sahnesini yaşanmadı, ki benim en sevdiğim kısım :D Ve son olarak da bazı şeyler kafamda eksik kaldı. Örneğin Sheila’nın babası anladığım kişi miydi tam emin olamadım. Colin aslında kimdi,amacı neydi anlayamadım. Sanki bir anda çözüldü ve bitti her şey.
Ölüm saatleri...
Bu kez katili buldum. Bir ilk oldu diyebilirim.
Kör bir kadının evinde bulunan bir ceset. Odada bir çok saat var. Ve hepsi aynı anda durmuş. Sekreterlik için çağırılan Shilla Webb, ev sahbini beklerken odadaki saatleri ve cesedi fark eder. Sokağa fırladığında Bay Colin onu sakinleştirir.
Tüm sorgulamalar adamın esrarengiz yanını korur. Onu gören tanıyan hiç kimse yoktur. Neden orda öldürüldü. Saatler niçin aynı anda durmuştu. Miss Webb'i neden çağırdılar...
Dedektif Hercul Pairot, oturduğu yerden cinayeti çözümledi. Bu kısmı biraz can sıkıcı işte. Cinayet romanlarında esas olan araştırma, bulgu, sorgulama, ipucları... Pairot'un durduğu yerde çözmesi romanı sıkıcı yapıyor.
Reklam
Reklam