Puan
8.210 üzerinden
Kitabı, Akmar'da kitap alışverişi yaptığım bir kitapçı hediye etmişti, bu yaz aldığım felsefe dersinde Faust ve Mephistopheles'in ismi geçince mutlu oldum biliyorum diye.
Faust herkesin kendinden bir şeyler bulabildiği bir karakter. İnsanın iç çatışmaları ve yol ayrımları her zaman olur. Faust bizim için bu yol ayrımlarına tek tek uğrar. İnsan, şeytan ve Tanrılar.. İlginizi çekeceğini düşünüyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Faust ünlü Alman ozanı ve oyun yazarı Johann Wolfgang von Goethe'nin dünya klasikleri arasında yer alan önemli bir eseridir. Faust, Goethe'nin bütün eserlerinin birleşimidir. Faust yapıtının bu denli önemli olmasının nedeni yazarın 18 yaşında yazmaya başladığı oyunu 83 yaşında ölümünden kısa bir süre önce bitirmesidir.
Merhabalar, Alman yazar Goethhe'nin tiyatro eseri Faust ile karşınızdayım.
Yaratıcı, ruh ve şeytan üçlemesinin derinlemesine işlendiği bir kurgu..
İnsanın şeytana uyarak mutlu olmaya çalışıp aslında mutsuzluğa ilerlediğini nasıl fark edebileceği ve şeytanla mücadelesi..
Tiyatro seven herkes okumalı ve zihninde kendi tiyatrosunu kurgulamalı bence..
Goethe bu eseri tamı tamına 60 yılda yazmış, lütfen okumadan önce bunu da bir düşünün..
Kitaptan bir kaç alıntıya da yer vermek istiyorum;
# Sonuçta- neysen o'sun. Başına, kıvırcık saçlı bir peruk da taksan, ayağını kaidelerle arşın arşın yükseltsen de, her kimsen hep o olursun.
# Denildiği gibi yaşlılık çocuklaştırmaz, bizi gerçek birer çocuk olarak bulur.
Ruhuyla Savaşanlara
Faust, yalnızca bir tiyatro metni değil. Goethe bu eserle insanın en temel sorularına bir sahne kuruyor: Bilgi nedir, yetinir miyiz, ne uğruna yaşarız? İçimizdeki boşluğu neyle doldururuz? Tanrıyla mı, aşkla mı, yoksa şeytanla mı?
Goethe, karakterini önce ilimle donatır. Faust her şeyi bilmek ister. Fizik, metafizik, ilahiyat, simya… Ama neye elini atsa, aradığı cevaba ulaşamaz. Çünkü bilgi, soruları yok etmez; çoğaltır. Ve insan, ne kadar çok bilirse, tatminsizliği o kadar derinleşir. Bu yüzden Faust’un en büyük trajedisi cehaleti değil, doymayan bir bilme iştahıdır.
Bu doyumsuzluk, onu Tanrı’dan uzaklaştırır. Faust artık dualarını göğe değil, arzularına yöneltir. Mefistofeles'in ironik tiratlarında yankılanan bu sapma, tutkunun ahlaki merkezden nasıl uzaklaştırıcı bir güç olduğunu çarpıcı biçimde gösterir. Aşk, burada bir tür düşüşe dönüşür. Arzunun eline geçmiş sevgi, şehvete bulanır. Faust artık sevmiyor; sahip olmak, tüketmek, hükmetmek istiyor. Ve her arzunun sonu, biraz daha yalnızlık oluyor.
Goethe bu çöküşü şiirle anlatır. Öyle ki bazen bir dizeyle tüm insanlık tarihi yankılanır:
“Eylemlerimiz de acılarımız gibi, hayatımızın ilerleyişini engelliyor.”
Acı, bizi içe kapatır. Eylemse çoğu zaman geçmişin yükünü taşır. İkisi arasında sıkışır kalırız.
Kitabın çevirisine de değinmek gerek. Daha önce incelediğim birkaç çeviri sonrası, çevirmenin bu metin üzerine yaptığı çalışmalar doğrultusunda bu baskıyı tercih ettim. Sadece dili değil, Goethe’nin dünyasını da Türkçeye taşıma konusundaki emeği hissediliyor. Metne düşülen notlar, kaynaklar ve açıklamalar da çevirmenin 
İclal Cankorel’in ne denli ciddi bir çalışmaya giriştiğini açıkça gösteriyor.
Faust, şiirsel, tiyatral ve yer yer destansı bir eser. Ancak bütün bu estetik katmanların altında insanı sürekli düşünmeye
İclal Cankorel’in ne denli ciddi bir çalışmaya giriştiğini açıkça gösteriyor.
Faust, şiirsel, tiyatral ve yer yer destansı bir eser. Ancak bütün bu estetik katmanların altında insanı sürekli düşünmeye