Puan
7.910 üzerinden
Keşke bu kitabı ben yazabilseydim. Bu kitabı yazacak felsefeye hakim olsaydım. Bu kitabı yazacak kadar çalışkan, disiplinli ve hoş sohbet olsaydım...
Kitapta yer alan vakalar, on sekiz ayrı filozofun perspektifinden değerlendirilmiş. Örneğin X Kişisinin psikolojik açıdan çözümlemesi, tanı ve tedavisi Kant'ın bakış açısından nasıl olurdu, Leibniz'in bakış açısından nasıl olurdu.. İnanılmaz bir fikir değil mi gerçekten?
Olay-Süreç-Sonuç sıralamasına bakarsak, olayı yaşayan kişi, süreci hangi filozofun penceresinden yürütürse yürütsün, sonuç yine aynı: Nosce Te Ipsum, Kendini Bil/Tanı
Yaşamla ilgili herkes iyi bir şey söyler, şahsi fikrim "yaşam, kişinin sürekli olarak kendisini doğurmasıdır."
Tıpkı hamile bir kadının içinde büyüyen bebek gibi, insan da sürekli olarak yeni şeyler doğurur, işte zamanı gelince ortaya çıkaracağımız "şeyin" içimizde kaldığı süre boyunca nasıl besleneceği sorusuna cevap veren kişidir terapist ya da filozof ya da öğretmen... Terapi/görüşme boyunca iki kişi konfor alanından çıkar ve belki de yeni bir yolculuğa başlar ya da amerikayı yeniden keşfederler. Ancak arayış devam eder, yola çıkmak, evde oturmaktan daha yararlıdır neticede. Yolun sonuna gelindiğinde doğum gerçekleşir ve kişi kendi kararını kendisi verecektir.
“Yeryüzünde senden başka hiç kimsenin yürüyemeyeceği tek bir yol vardır. Yolun nereye gittiğini sorma. Yürü!"
Yazıma başlarken adında “Felsefe” kelimesi geçtiği için önyargı ile yaklaşıp kitabı almak istemedim ve telefonumdan okumaya başladım. Ancak kitabı sürükleyici bir şekilde okuyarak bitirdim ve tekrar okumak istediğim için yakın zamanda alacağım. Kitapta örnek verilmiş dört(kurgusal) karakter var ve bu karakterler örnek hikâyeleri çerçevesinde kişilerin sorunlarına bağlı olarak inceleniyor. Bazısı hayatın anlamını gelecekten korkarak, hayatın nereye doğru yöneldiğini bulmaya çalışırken bazısı da sürekli bir yalnızlık içinde, hayattan hiçbir şekilde tatmin olamayarak yaşıyor. Tüm bunlara ek olarak çevresindeki insanlarla boğuşuyorlar. Sorunları okurken yer yer kendinizle özdeşleştirmekte mümkün. Kitap filozofun yaşamının çok kısa bir özeti, öğretisi, tanı ve terapi gibi bölümler altında ilerliyor. Şuna katılmam gerek ki kitapta bahsedilen “şöyle bir sorununuz varsa şöyle bir filozofu okuyun ve her şey çözülsün” asla değil. Bir tanı ve terapi ortada mevcut ancak kişiyi filozoflarla ve onların öğretileri ile tanıştırmak kendine ders çıkarabilmek açısından minik bir örnek. Bu öğretileri yaşamına nasıl uygulayacağına dair karar verme süreci okuyucuya bağlı. Bu sebeple kitabın normal kişisel gelişim kitaplarından çok farklı bir boyutta olduğunu düşünüyorum. “Yük olan şeyler söylenmelidir; sadece yükten kurtulmak için değil, filozofun iyileştirici sözlerini alımlayacak bir zemin oluşturabilmek için. Kendini başka birine açmak, kendine ve dünyaya olan güvensizliğin yarattığı tutsaklıktan özgürlüğe atılan ilk adımdır.” Diyor kitapta bu benim içimde yer alan kendime uyguladığım bir kuraldır. “Yük olan şeyler söylenmelidir” Kendimden parçalar görmüş olduğum için kitabı okumayı sevdim. Aynı zamanda kitabı filozofları tanıma açısından çok yararlı bulduğumu eklemeliyim. Felsefe
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
2017 53. kitabı
Felsefe, bir terapi yöntemi olabilir mi? Anlam ve yönelim arayışında, günümüz insanına yardımcı olabilir mi?
"Felsefe bir ilaç değildir. Nietzsche'nin Zerdüşt'ünden belli yerleri günde üç kere okuyun, her şey düzelecek. İş bu kadar basit değildir."
Evet felsefenin bir iyileştirici etkisi vardır. Ama bu ancak felsefenin bir kendini tanıma süreci olarak anlaşılması ile mümkündür.
Kitapta çözüm arayan dört (kurgusal) kişinin örnek hikayeleri (hem kaderleriyle hem de çerçevesindeki insanlarla boğuşan, sürekli yalnızlık, tatminsizlik, boşluk duygusu ya da dizginlemez bir öfke hisseden ve gelecekten korkan)
çerçevesinde seçilen 18 filozofun öğretileri doğrultusunda kişilerin sorunlarına tanılama yapılıyor ve uygun terapi yöntemi öneriliyor.
Kitapta yer alan her felsefeci için önce kısa bir hayat hikayesi ve öğretisi yer alıyor. Sonra sorunu olan kişi için ele alınan felsefecinin öğretisi doğrultusunda bir tanı oluşturuluyor ve uygun terapi yöntemi öneriliyor.
Çözüm arayan dört (kurgusal) kişinin örnek hikayeleri çerçevesinde kitap içinde kişilerin sorunlarına bağlı olarak, felsefeciler de dört gruba ayrılmıştır.
1. Grupta; Parmenides, Heraklitos, Sokrates, Platon ve Aristoteles
2. Grupta; Epikür, Plotinos, Augustinus ve Meister Eckhart
3. Grupta; Nikolas von Kues, Blaise Pascal, Spinoza, Leibniz ve Kant
4. Grupta ise; Nietzsche, Heidegger, Camus ve Emmanuel Levinas yer almaktadır.
Kitap, insanın kendini tanıma sürecinde, felsefenin bir psikoterapi olarak ele alınabildiğini göstermesi açısından önemini gösteriyor.
Hem çok bilinen felsefecilerin kısa hayat öykülerini barındırması hem de onların öğretilerine yer vermesi oldukça güzel. Ayrıca bu öğretilerle birlikte sorunlu kişilerin problemlerinin çözülmesi için sunulan tanı ve terapi özelliğiyle, emek verilmiş bir
Bu kitap, büyük düşünürlerin ; fikirlerini ve düşüncelerini gündelik hayatımızdaki sorunlara nasıl uygulayabiliriz?
Kitabın cevabını verdiği temel soru bu.
Kitapta tam olarak 18 filozofun düşünceleri ve terapi sürecinde yapılması , gşdilmesi gereken yollar üzerinde duruluyor. Bunu da , yaşadıkları hayata anlam katmaya çalışan , sürekli ; huzırsuzluk, boşluk duygusu , yalnızlık, hayata ve insanlara karşı öfke duyan , gelecekten korkan 4 kişinin hikayelerini ele alarak yapmaktadırlar. Bu ele alma işlemini daha çok sahip oldukları öğretiler sayesinde yapıyorlar. Kişilerin hayatlarındaki gidişata bakarak , yanlış yaptıkları ya da olağan olaylarda takındıkları yanlış davranışlar üzerinde durarak , bu yanlışlıkları felsefi öğretileri, bilgileri dahilinde göstermektedirler. Burdaki önemli nokta; filozofun bir doktor gibi reçete sunmaması, onlara daha çok yol göstermesidir. Yaptıkları hatalar üzerinde derinlemesine düşüncelere sürüklemek ve onları çıkışa götürmektir. Olayları 18 filozof kendi öğretiletince farklı şekilde ele alsa da , hepsinin ortak bir noktası vardır. Bu da kişileri kendilerini tanıma çabası içine sürüklemektir.
Kitap bir başyapıt niteliğinde olmasa da, kişiye çok fazla yararı olacağına eminim, okunulmasını şiddetle önerebilirim...
Felsefeyle Terapi Çok başarılı değil bence ama yapmayı hedeflediği şeyi gerçekleştiriyor: “18 filozof inceledik. Onların felsefelerini farklı durumlara uygulamaya çalıştık. Bu uygulamalardan hangisini seçeceği ya da hangisinden kaçınacağı, herkesin kendi kararına bırakılmıştır. Tanıtılan filozofların düşünceleri birbirinden ne kadar farklı olursa olsun hepsinin ortak bir noktası vardır: Kendini tanıma çabası. Kitabın başında sorduğumuz, felsefe bir terapi olabilir mi sorusuna net bir cevap verebiliriz: Evet, onun iyileştirici etkisi vardır. Ama bu ancak felsefenin bir kendini tanıma süreci olarak anlaşılması ile mümkündür. Bu anlamda, burada tanıtılan felsefi öğretiler, fikirler bir kullanım kılavuzu olarak değil düşünceye yönlendiren çıkış noktaları olarak sunulmuştur.”
“Burada tanıtılan filozoflardan hiçbiri, size ne yapılması gerektiğini söylemez. Onlar en iyi ihtimalle size bir hareket noktası verirler ve bu kitabın da amacı bundan başka bir şey değildir. Eğer, bu bir şekilde sizi etkilediyse muhtemelen siz de şöyle bir yola çıkabilirsiniz: ‘Yeryüzünde senden başka hiç kimsenin yürüyemeyeceği tek bir yol vardır. Yolun nereye gittiğini sorma. Yürü.’”