Yazar:
Peter Carnavas
Çevirmen:
Elif Ersavcı
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
13 Ağustos 2020
İlk Yayın Tarihi:
17 Mart 2020
Yayınevi:
Can Çocuk Yayınları
ISBN:
9789750745553
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çocuk dünyasından anlatımla büyüklere güzel mesaj verilmiş. Küçük kızın, babasını ve dedesini mutlu etmek için çabalaması ve bu yönde izlediği adımlar çok hoştu. Her ne kadar çocuk kitabı, yetişkinler için değil gibi görünse de güzel bir haz bıraktı bende. Severek ve devamını merak ederek okudum. Küçük kızın babasının durumunu doğru gözlemlemesi, ona yardımcı olmak için bu kadar mücadele etmesi çok güzeldi. Dedesiyle anıları da ayrıca güzeldi. Bunlar para ile satın alınamayacak hatıralar.
Kitabı okurken dedemle anım var mı diye düşündüm ama malesef olumsuz bazı anılar dışında bir şey yok. Yıllar oldu vefat edeli Allah rahmet eylesin. İyi bir insandı dedem ama çocuk sevmeyi bilmezdi. Hiçbir gün kucağına alıpta sevdiğini hatırlamam.
Değerli okurlar. Siz siz olun böyle hatıranmak istemiyorsanız gönüllere girin, çocukların sevgisini kazanın. Öncelikle kendi çocuklarınızı sonra da ayrım yapmadan bütün çocukları. Yetimhanedeki yavruları da unutmayalım. Onlar da kendilerine dokunulacak eli bekliyorlar.
Kitapta küçük kız sevgisiyle babasını iyileştirdi. Ben de empati yaparak hikayenin tam tersi yetişkinlere mesaj bırakmak istedim. Herkese tavsiye ederim keyifli okumalar diliyorum.
Evladimsanadiyorum grubunun agostos ayi okunacak iki kitabindan biriydi. Yas surecindeki bir cocugun yasadiklari diyebiliriz. Olivie 'in dedigi gibi "iyi ki günümüzun gri kisimlarini silip renklere bogan sevdiklerimiz var"
Bir çocuk kitabı Fil.
Öyle akıcı öyle sürükleyici ki elimden bırakamadım bir saatte aktı gitti. Gözlerim yer yer buğulandı.
Bir çocuğun depresyondaki babasıyla iletişim kurma gayretini çocuk penceresinden aktarıyor yazar. Sıcacık bir iyileşme hikâyesi.
İyi ki okudum.
Hiçbir çocuk yanında kocaman bir fil taşıyan ebeveyn istemez. 'Baban bisikletini hiç tamir etmeyecek, sen babanı tamir etmedikçe.' diyen Arthur’un sözleri kazındı içime.
Kitap kulübüyle birlikte her ay roman dışında bir de çocuk kitabı okuyoruz.Önceleri çocuk kitabı okumak saçma gelirdi şimdi ise neler kaçırdığımı görüyorum..Kaldı ki çocuk kitaplarının yetişkinlere de hitap ettiğini öğrendiğim yaştayım.
Kalbimi bıraktığım bir kitap oldu,büyük küçük herkesin mutlaka okuması gereken türden.Okurken yer yer insanın gözleri dolup hüzünleniyor fakat çok güzel bir iyileşme sürecine tanıklık ediyorsunuz.İyi ki okudum..
Hüzün ile ilgili çok tatlı bir kitap. Bir çırpıda okunuyor. Soyut olan hüznü somutlastirarak çocukların gönül dunyalarina sunuyor. Hem çocuklara hem de çocuk kitabı okumayı seven büyüklere tavsiye ederim.
Bazı kitapları elinize alırsınız. Sayfaları çevirirsiniz. Çevirdikçe bir yolculuğa çıkarsınız;, bir asırlık çınarın gölgesine mesela... Bir meltem okşar yüzünüzü. Rengarenk çiçeklerin taç yapraklarını ısıtan sıcacık bir güneş gülümser tüm kainata...
Fil, işte böyle bir manzara sunuyor okuyuculara. Annesini tanıyamamış, babası ve dedesiyle hayatını sürdürmeye çalışan tatlı bir kızın hikâyesi...
Bazen çocuklar, yetişkinlere göre çok daha başarılı bir şekilde zorluklarından üstesinden gelirler. Sayfalar ilerledikçe açık ve net karşınıza çıkacak olan tam da bu.
Tavsiyedir vesselâm...
Omuzlarımıza bastıran;gizli, dev gibi ellerin altında küçüldüğümüzü bilmeyiz bazen. Üzüntümüz arttıkça bir toz zerresi kalacak kadar küçülürüz ama hayatın devamı için yapmamız gereken işleri ağır ağır yapar , yorgun bedenlerimizi gün bitiminde yatağa bırakırız. Yeme- içme , işe gitme gibi rutin şeyler düzenli bir şekilde ilerler. Bir robot gibi duygusuzlaşırız. Yitirdiklerimizle durmuştur kalbimiz. Aynadaki beyazlamış birkaç tel saç ile yüzümüzdeki çizgiler haber verir ilerleyen zamanı. Yine de umursamazca yaşarız. Çektiğimiz acıdan bizim gözlerimizdeki ışığa muhtaç olanların farkında bile olmayız.
Enkaz yığını altındaki ruhlarımızın gerçekten bedenimizden ayrılacağı günü bekler dururuz.
(...)
Sizin çocukken hiç hayali hayvanınız oldu mu? Olive'in oldu: fil , kaplumbağa, köpek.
Hayali hayvanlarının ardına gizlenmiş büyük yaralarını yine hayali hayvanıyla sarmaya çalışır.Olive , annesinin yokluğunun üzüntüsünü yaşayamadan ,babasının varlığındaki yoklukla mücadele eder.Filin altında ezilip toz zerresinde dönen babasının ruhunu, kurtarmaya çalışır.
10/10
2024 20. kitabı
Annesini hiç görmeden büyüyen bir çocuğun, annesinin ölümünden sonra depresyona giren ve hayli üzgün olan babasına hayat sevincini yeniden aşılamasının anlatıldığı sımsıcak bir öykü…
Hikayemizde en önemli iş Olive’nin dedesine düşmüş, toparlayıcı, yol gösterici olarak..
Hayatın acı deneyimlerinden geçen çocukların yüreklerini ısıtacak bir öykü.. Benim gibi işiniz çocuklarlaysa ve hikayelerini biliyorsanız, doğru kişiyşe buluştuğunda ilaç etkisi yapacak bir eser. Bikaç zamandır çocukların acı deneyimlerine iyi gelecek öykü koleksiyonu yapmaya niyetlendim.
Var ise beğendiğiniz güzel öneriler, yorum kısmına beklerim
Aslında hayatımızdaki gri hayvanlara isim bulamasak da varlıklarını biliyoruz. Mutlu olunca midemize gelen kelebekler, içimiz sıkılınca oturan öküzler... Baktığımızda sadece mutsuzken gelmiyor hayvanlar her anımıza şahit oluyor. Bizimse ihtiyacımız olan şey hayatımızdaki grileri silip onları renklere boyayacak insanlara denk gelmek. İşte o zaman mutlu bir hayat bize gülümseyecek.
