Frankestain
Mary ShelleyPuan
8.510 üzerinden
Nasıl başladım nasıl bitirdim gerçekten bilmiyorum. Kitabın içeriği beni aldı götürdü diyebilirim. Hırs, pişmanlık, sevgi, saygı, nefret, kin... bütün duyguları içimde hissettirecek kadar güzel bir kitaptı. Oturup Bi düşünüyor insan ben olsam ne yapardım diye ve cevabını vermek o kadar zor ki. Suçlu olarak gözüken birinin bile o suçu işlerken haklı sebepleri olabileceğini anlıyor insan. Sevgisizlik, ilgisizlik insanı bir canavara dönüştürüyor. Günümüz için de bu böyle değil mi? Cocuklardan yola çıkalım. Sevgisiz bırakılmış çocuklar hayata tutunmak için bir şeyler aramıyor mu annesinden sevgi görmeyen anne figürü babasından sevgi görmeyen baba figürü arıyor. Şanslı olanlar yolunu buluyor ama şanssız olanlar nefretten ve kinden yapılmış o kıyafetleri giyiyorlar. Dilerim etrafınızda sevmeyi ve ilgilenmeyi gönülden isteyen insanlar olur.
10/10
Beğendi
·2024 7. kitabı
Ah be Frankenstein ne güzel bir ailen, ne mutlu bir ailen, ne güzel bir sevdiğin vardı, tutkusu olduğun bilimin peşinden gidip kendi sonunu da getirdin, mutsuz bir ruh, ölümü dileyen bir beden, zihin, kalpten ibarettin… söyleyecek çok şeyim yok, bazen kitaplıktan tesadüfen bir kitap seçersin ve nerden bilebilirsin ki kitabın da sana “işte şimdi bittin sen” diyeceğini… iyi okumalar gözlerim yorgun artık, yakında gözlük takmam gerekecek.
Reklam
Bu kitap bambaşka. Kötülük nedir? Kötülüğün kaynağı nerede yatar? gibi soruları derinlemesine düşündürüyor. Yaratığın, yaratıcısına duyduğu isyan ve söyledikleri insanın içine işliyor.
Özellikle iki bölüm var ki, okurken gözlerim doldu. İlki, yaratığın ışığa bakarken gözlerinin yanmasıydı. Bu sahnede aklıma
Neo geldi. Onun gözlerini açtığı dünya, daha üstün ve bilinçli bir gerçeklikti. (Matrix) Oysa Frankenstein’ın yaratığı gözlerini acı ve korkuyla dolu bir dünyaya açtı. Eğer Schopenhauer bunu okusaydı, muhtemelen “İşte gerçek budur!” derdi.
İkinci sahne ise yaratığın, kendisini bir su birikintisinde gördüğü andı. Bu kez aklıma, kendi yansımasına hayran kalan Narkissos geldi. Ama Frankenstein’ın yaratığı, kendi yansımasına dehşetle baktı. Biri güzelliğinde kaybolurken, diğeri çirkinliğiyle yüzleşti.
Hayat bazıları için bu iki uçta salınır: Bir yanda büyüleyici bir aynaya dönüşen dünya, diğer yanda acının yansıdığı kırık bir cam. Ve bazen, işte o acıdan doğar kötülük… Ama belki de o kötülük, yalnızca görülmek isteyen bir varlığın, çaresizlikle attığı çığlıktır.
Frankestain gotik edebiyatın önemli eserlerinden biridir. Korku hikayesi diyip geçmemeli insana dair önemli konulara parmak bastığını görüyoruz. Kitabı okumadan filmi izlemek ayrıntıları anlamakta yetersiz kalabilir. Çoğu insan sadece filmlerini izlediğinden Frankestain’ı kocaman, korkutucu, çirkin bir canavar olarak görür. Oysa hikaye çok daha fazlasıdır.
Hırslı ve bilgiye aç bir genç olan Frankestain yaşadığı yerden farklı bir ülkeye okumaya gider. Orada farklı bilim dallarıyla tanışıp öğretmenleri yardımıyla kendini bilime adar. Uzun bir süre kapanıp araştırmalar yaptıktan sonra bir canavar yaratır. Canavar, canlıları gördükçe kendi benliğini tanımlama çabasına girer. Yeni insanlar gördükçe onlar gibi olmak ister fakat dış görünüşü gereği kötü tepkiler alır. Sevgisiz ve yalnız başına yaşam sürdürmeye çalışır. Zaman geçtikçe sadece kendinin yalnız olduğundan yakınarak bir çare arar. En sonunda yaratıcısını bulur ve hikayesini anlatır. İstediği hoşgörüyü ondan da alamayan canavar kontrolden çıkar, durdurulamaz bir hal alır.
Canavarın duygusal tahlilleri çok güzel işlenmiş. Yaratıcının yarattığı varlığa daha hoşgörülü olmasını isterdim. Bence sevgisizlik ve yalnızlık insana verilecek en büyük cezalardan biridir.
Heyhat! Hayat inatçıdır ve en çok nefret edildiği anda sımsıkı tutunur size.
Mary shelley’den okuduğum ikinci eser oldu. "Son insan"kitabını okuyup uzun bir süre etkisinde kalmıştım. Yazarın kelimeleri kullanış biçimi, okurken hiç sıkmaması ve edebi kimliği beni kendisine hayran bıraktı.
Daha çok korku romanı olarak bilinen Frankenstein aslında felsefi bir eserdir. Kitabın kahramanı olan Dr. Frankenstein hastalıklara son verebilmek ve ölümsüzlüğe ulaşmak için yaratıcı rolünü üstlenebileceği hırsıyla çalışmalarına başlar. İlerleyen roman kurgusu içerisinde talip olduğu bu vasfın altında trajik bir şekilde ezilecek ve insan olmanın sınırlarını acı bir tecrübeyle öğrenecektir.
Genç bir bilim insanı olan Victor Frankenstein'ın yarattığı alışılmışın dışında bir bilimsel deneyde garip şekilli ama akıllı bir yaratığın hikâyesini ele alan romanı okumadıysanız bekletmeyin derim.
Son olarak
Böyle Buyurdu Zerdüşt kitabında okuduğum şu alıntı:
“Gün gelecek yüksekliğini göremeyeceksin artık, alçaklığını ise pek yakından göreceksin; kendi yüceliğin hayalet gibi korkutacak seni. Gün gelecek, haykıracaksın: ‘Her şey yanlış!’ diye.”
kafamda bu kitapla ilgili çağrışımlar oluşturdu...
Reklam
Reklam