Yazar:
Ahmet Emre
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 8 dk.
Sayfa Sayısı:
146
Basım Tarihi:
Ocak 2009
Yayınevi:
İlya Yayınları
ISBN:
9789944260633
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Benim için okudum demek için okunulan bir kitap. Fazla sıkıcıydı ve yazarın tam olarak ne sonuca varmak istediğini hiç anlamadım. Yinede her kitap güzeldir ve başkalarına başka şekilde hitap edebilir. Bende pek bi etki bırakmadı ama yinede kattığı bir şeyler elbetteki vardır. Sadece şunu söylebilirim yazarın muazzam bir edebi dili var(!)
Hiç, okumanız zaman kaybı olmaz ama okuduğunuzda da çok şey değişmez.Kendimi tv dizilerinden bir bölümde sandım.Entrika ,terketme,aşk falan.Ancak kitapta yalnızlığı tercih eden adamların ya büyük bir ihanete uğradığından yada tutkulu bir aşkı yaşayacaklarına inançları kalmadığından bahsediyor.
Acaba birkaç sayfa mı eksikti?
* * *
Esas soru şu ki yazar neden bize bir sonuç vermedi?
Kitap bütün bilinmezliğiyle bitti. Galiba Okanın kimi seçeceğini biz okurlara bıraktı. Aslında bu hikayeyi
Spoiler içerir
(Spoiler İçerir)
Kısa bir süre önce Leyla ile Mecnun kitabını okuduğumdan mıdır bilmem ama bu kitabı okuduktan sonra aşk anlayışımızın kökten değiştiğine daha çok ikna oldum. Umarım sadece yazarın aşk anlayışıdır bu. Kitap alkolden, yatak sahneleri ve ihanetten geçilmiyor. Hikaye anlatımı olarak anlaşılır ve sade bir dil kullanılmış. Kitabın iyi yönlerinden ikincisi bu. (Birincisi sayfa sayısının az olması. Bu kitaba 150 sayfa yeter de artar).
Artık şu kitap yazma işini, işi bilen insanlara bırakalım lütfen. Evden bara bardan eve geçen bir hikaye, kitap yazılma değeri içermiyor. İhanetle sulanmış alkolle gübrelenmiş ilişkileriniz aşk değeri içermiyor.
Kitabı tavsiye etmiyorum. Kesinlikle zaman kaybından başka bişey değil.
Bu arada yazara bir hatırlatmada bulunayım: Bilimsel olarak bir rüya 20 saniyeyi geçmiyor. Bunu çürüten diğer çalışmalarda bile bir rüyanın süresi en fazla 3 4 dakikadır. Öyle 45 50 dakikalık hayatına bi rehber gibi yetişen rüyalar pek mümkün değil.
Kitap için söyleyeceğim tek şey zaman kaybı. Hiç sevmedim. Sıkıcı ve tekdüze. Aşk hiç bu kadar kötü anlatılamazdı. Devamı nasıl olacak diye merak uyandırmıyor. Kitapları yarım bırakmayı sevmediğimden bitirdim.
Daha iyi olabilirdi belkide. Beklediğimin bi tık altında bir anlatıma sahip, üslup güzel fakat çok fazla gereksiz cümle sarfedildiğini düşünüyorum. Bir şeyleri anlatmak istediğimizde bunu cümle kalabalığı oluşturmadan net ifadelerle iletmemiz gerektiğini düşünenlerdenim. Ve kitapta maalesef bu hataya çok sık rastladım. Ama genel olarak kitapta geçen hikayeyi beğendim ve keyifle okudum. ;)
Sizede keyifli okumalar diliyorum. Geceniz güzel geçsin.
Sevgili Okan belki de sevmektir tek suçun..Belki de ne Yeliz ne de Damla hak ediyordur senin sevgini..
Satırları silmek ve tekrar yazmak istedim bazı sayfalarda..Hatta ''Nasıl olur da geri geleni kabul edersin Okan..'' diye bağırdım bir ara..
Bir ara Haluk'un Murat'ı nasıl bozduğuna güldüm..
Sanki bir arkadaşımdan bir anısını dinliyor gibiydim..Çok sarmasa da bir gün de bitirdim..
Kitabı en iyi arka kapağındaki sözler anlatmış. Ne eksik ne fazla...
"Romanın konusuna tek sözcükle aşk diyen Ataol Behramoğlu, kitabı aşk üzerine şiirsel bir anlatı olarak tanıtmış. Ve kitabın Vivaldi'nin 'Mevsimler' senfonisine benzetmiş. Duygulu ve düşündüren bir senfoni..."
Bence kitap tam olarak böyle. Şiirsel bir anlatı... Duygulu ve bir o kadar düşündürücü.
Kitabın yazarı Ahmet Emre'den de birkaç söz var:
" Her öykü yazarının hayat görüşünü ve fikirlerini paylaştığı bir maceradır. Ancak "HİÇ" i okurken, benim düşüncelerimle tanışmak yerine kendinizle karşılaşacağınızı umuyorum "
Kitabı okurken gerçekten kendinizden izler bulacaksınız. Sizi yansıtmasa bile hayat görüşünüzü değiştirecek, bakış açınıza yön verecek, sizi düşünmeye itecek birçok cümle ile karşılaşacaksınız.
Bence okumaya değer bir kitap...
Okumanız size bir şeyler kazandırır mi bilmiyorum fakat biraz zamanınızı çalacağı muhakkak.
Aşk, entrika aldatma, terk etme… bu kavramlar arasında bocalamış bir kitapla karşıyayız. Kitabın baş kişisi Okan ne yapacağını bilemeyen, duygularını dışa net yansıtamayan, nereye çekersen oraya sürüklenen bir karakter. Öyle ki, sevgilisi Yeliz tarafından aldatıldığında bile tepki gösterememiş. O kadar pasif bir karakterle karşı karşıyayız. Kitap bu şekilde ilerleyecek ve asla bir sonuca bağlanmadan sonlanacak. Kitapta neden bir son yok merak ettim açıkçası. Acaba sayın yazar bizim mi tamamlamamızı istedi ? Bilemiyorum. Kitapta beni kurgusundan ziyade en rahatsız eden taraf diliydi. Bu kadar duygu yüklü, şiirsel bir anlatıma sahip olması kitabı çok fazla basite indirgemiş. Tabiki her kitabın bir okuyucu kitlesi var. Düşüncelerime katılmayanlar olacaktır elbette ama sevemedim çok sıkıldım.
Ataol Behramoğlu bu kitap için şu cümleye yer vermiş;
Ahmet’in romanının konusunu tek bir sözcükte özetlemem istense, yanıtım ‘aşk’ olurdu.
Sanırım bir tek buna katılıyorum. Keyifli okumalar dilerim!!!
Maalesef hiç beğenmedim ve tavsiye etmiyorum. Bu kitap; hayattaki değerleriniz sizin için önemliyse size hitap etmeyecektir. Objektif olarak okumaya çalışsam da bana hiçbir şey katmadığı için vakit kaybı oldu...
