Yazar:
Montaigne
Çevirmen:
Nuriye Yiğitler
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
1 Mayıs 2020
Yayınevi:
Kafe Kültür Yayıncılık
ISBN:
9786051430263
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Monteigne deyince aklıma kendime açılan bir kapı geliyor. Içime dönmek bir odada bir kitapta kendimi keşfetmek geliyor aklıma. Monteigne den okuduğum ilk kitap oldu. Içinde en sevdiğim alıntı Monteigne'nin kitap okurken kitap kenarlarına notlar alarak yazar olduğu , daha sonrasında kendi kitaplarini yazdığını duyunca hayret ettim. Kitabın kapağında yazan yazı güzel seçilmişti. "Ben kendimi keşfediyorum. Kendimi kesfederken eğer kimseye zarar vermiyorsam , beni kendi halime bırakın"... Kitapta çok farklı düşünceler kısa kısa bölümler halinde yazılmıştı. Bunlardan en sevdiklerim Monteignenin yazarlar hakkındaki görüşleri insan ve eğitim alanındaki görüşleri oldu. Insanın bedeni üzerinde yaptığı tespit de harikaydı.Lakin kitabın bir yerinde İslam'la ilgili hoş olmayan bir şeyler geçiyordu. Bu yüzden puan kırdım
Yazarın adını seneler önce duymuş olsam da herhangi bir kitabını ancak okuyabildim.
Kitap kısa kısa bölümler halinde yazılmış. Bu tarzı seven biri için gayet güzel bir kitap ancak benim gibi bu tarzda yazılmış eserleri okurken zorlanıyorsanız zor ancak keyifli bir okuma olacak.
Keyifli okumalar dilerim.
Montıgne 'ınsan ' adlı eserınde ınsanı felsefı ve dusunsel olarak ırderlerken Montaigne’e göre insan, kararsız, değişken, yanılmaya açık bir varlıktır. Ne tamamen akıllıdır ne tamamen delidir. Ne tamamen iyidir ne tamamen kötü.
Bu metin, insanın: tutarsızlığına ,kendini beğenmişliğine ,kendi sınırlarını görmezden gelişine
dair düşünsel bir eleştiridir.
Monteigne"a gore insan İnsan bir gün cesur, ertesi gün korkaktır.bazen cömerttir, bazen kıskanç,yani insan sabit bir varlık değildir. İç dünyası sürekli dalgalanır. İnsan kendini “akıllı varlık” sayar ama sık sık yanılır.Bilmediği şeyleri bildiğini sanır.
Montaigne bu konuda oldukça sade konuşur:
“En büyük cehalet, kendini bilmezliktir.”
İnsan kendini evrendeki en değerli varlık görür,diğer canlıları küçümser, doğaya hükmettiğini sanır.
oysa aslında doğanın bir parçasıdır, ona üstün değildir.
Eserde monteigne Açık ve sade bir dil kullanır,konuşur gibi yazar, sanki bir dostuna anlatıyormuş gibidir,karmaşık terimler yerine günlük ifadeleri tercih eder,okuyucuyu düşünmeye davet eder, “öğretmez”.
Yazar Hakkında
MontaigneYazar · 21 kitap
Montaigne (28 Şubat 1533, Dordogne, Fransa - 13 Eylül 1592, Guyenne, Fransa), 16. yüzyıl Fransız deneme yazarıdır.
Montaigne, Fransa'nın Aquitaine bölgesinde, Bordeaux yakınlarındaki şimdi Saint-Michel-de-Montaigne olarak adlandırılan bir kasabada Château de Montaigne aile mülkünde doğdu. Aile çok zengindi; büyük büyükbabası Ramon Felipe Eyquem, ringa balığı tüccarı olarak bir servet kazanmış ve 1477'de mülkü satın alarak Montaigne Lordu olmuştu. Babası Montaigne Seigneur Pierre Eyquem, bir süre İtalya'da bir Fransız Katolik askeriydi ve aynı zamanda Bordeaux belediye başkanıydı.
Ailesi onun iyi bir eğitim almasını sağladı. Alman bir eğitmen tarafından yetiştirildi. Eğitim süresince Yunan ve Latin edebiyatını ve dilini öğrendi. Bordeaux Edebiyat Fakültesi'nde felsefe okudu. Bir süre bulunduğu yörede Belediye Başkanlığı görevini üstlendi. Ailesinden kalan geniş bir malikanede günlerini kitaplarıyla ve yazılarıyla geçirdi. Kilisenin insanların aklını sürekli çelmesini eleştiren içerikler yayımladı. Avrupalıların coğrafi keşiflerde tanıdığı yeni uygarlıkları köleleştirme, yok sayma girişimlerine karşı çıkmıştır. Keşfedilen yeni medeniyetlere ''barbar, yamyam'' nitelemelerine hiddetle karşı çıkmıştır. Şu düşünce tarzı onu çok etkilemişti: ''İnsanlar zırdeli, daha bir tırtılı nasıl yaratacaklarını bilmezken binlerce tanrı yaratmışlar''. Bu çalışmaların sonucu olarak ünlü Denemeler adlı kitabı oluştu. Klasik kuşkuculuğu yeniden gündeme getirmiştir. Bilgiyi keşfetmenin yeni yollarını bulmayı denedi. Montaigne, Denemelerinde başta insan sevgisi olmak üzere iyimserlik, dayanışma, özgürlük ve okuma alışkanlığı üzerine çok özgün yazılar kaleme aldı. Sürekli eleştirel inceleme fikrini yeniden insanlara tanıttı. Bu yazıları herkesin anlayabileceği sade bir anlatımla okura ulaştırdı. Montaigne, deneme türünün yaratıcısı olarak kabul edilir.
Montaigne, 1592'de bademcik iltihaplanmasından öldü. Hastalığı zamanla dil felcine de yol açtı. Bu durumu eserinde şöyle aktarır: "zihnin en verimli olduğu an başkalarıyla sohbet anıdır. Bunu hayattaki diğer tüm eylemlerden çok daha tatlı buluyorum; ve eğer seçmek zorunda kalsaydım, sesimi kaybetmektense görme yeteneğimi kaybetmeyi tercih ederdim." Günümüzde mezar yeri kayıptır.
