Yazar:
Juan Gabriel Vasquez
Çevirmen:
Süleyman Doğru
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İtibarınız için nelerden vazgeçerdiniz? Ailenizden, geçmişinizden, geleceğinizden, hayatınızdan…vicdanınızdan?
Eğer insanların hayatına etki etme gücünüz olsaydı bunun sorumluluğunu kaldırabilir miydiniz? Küstahça tanrıcılık oynarken hata yapmış olabileceğinizi düşünür müydünüz ya da? Vicdanınız kaldırabilir miydi böyle bir yıkımı yoksa vicdanınızı da mı kurban ederdiniz itibarınız uğruna?
İtibar dediğimiz şey ne sahi? Prensiplerine uygun yaşayan onurlu bir insanın sahip olduğu bir nitelik mi? Yoksa toplumun beklentilerini karşılamak, toplum gözündeki imajımızı korumak uğruna içi çürümüş bir kabuğa dönmek mi?
Geçmişte itibarınızın verdiği güçle haksız yere bir hayatı karartmış olabileceğinizin ihtimaliyle karşı karşıya kalırsanız ne yapardınız? Sadece bir ihtimal… İhtimaller vicdanınızı susturmaya yeter miydi? Sebep olduklarınızın ya da olmuş olabileceklerinizin idrakiyle bu gücü elinizde tutmaya devam eder miydiniz?
Ya da en küçük bir yanlışınızda size sözde itibar kazandıran destekçilerinizin sırt çevireceğini fark ettiğinizde onların oyununa devam mı ederdiniz yoksa gerçeği seçerdiniz?
Peki her şeye rağmen gerçeği arayacak kadar cesur musunuz yoksa geçmişin olasıklıklarında debelenmeyi mi tercih edersiniz?...
İşte bu kitapta ünlü bir siyasi karikatüristin üzerinden ‘itibar’ı sorguluyoruz.
Güzel bir kitaptı. Bazen bazı şeylerin ihtimalinin bile hayatı nasıl etkilediğini, hataların olası bedellerini, insanın yanlış yaptığında düşebileceği toplumsal yalnızlığı etkili bir biçimde anlatmış. Kitabın sonu da bazı kararları vermek için kesin sonuçlara gerek olmadığını göstermek için çok isabetliydi bence.
Bazı cümleler çok uzun olduğundan ya da zaman akışındaki değişikliğin aniliğinden akıcılığı kaybettiğim anlar olsa da konu itibarıyla bağlayıcı ve etkileyici bir
İtibardan tasarruf etmemek için her şeyden yarım kilo almak zorunda kalan bir toplumun fertleri olarak itibarın ne demek olduğunu, ne kadar süre insana musallat olacağını ve ne kadar kolay elden kaçacağını gayet iyi biliyoruz.
Javier Mallarino çok ünlü, çok itibarlı, çok güçlü bir karikatüristtir. Gücünün farkındadır hem siyasi hem toplumsal yönden.
Ama bir gün hayatına dahil olan bir kadınlar birlikte o çok güvendiği itibarı yer ile yeksan olur.
Darısı başka itibarlıların başına.
İnsanın hayatta çalışıp didinip bir itibar edinmesi ve bu itibarının farkındalığı ile kendisini en tepede görmesinin uzun yıllar sonra geçmişte yaşanan bir olayla birlikte herşeyin tepetaklak olmasının çok güzel anlatıldığı bir kitap. Yazarın bunu bir karikatürist üzerinden anlatması çok güzel olmuş. Büyük ve saygın bir gazetenin siyaseti konu alan çizerinin, karikatürün toplumlar üzerindeki (bizim değil tabi bu) etkilerini, çizgilerin kullanılmasıyla aslında ne çok şey anlatıldığını bayıla bayıla okudum açıkçası. Üç bölümden oluşan kitabın ilk bölümünü sonuna kadar sabrederseniz -ki sıkılabilirsiniz de, kitabın sonuna kadar sizi güzel bir konu bekliyor olacak. Son olarak kitabın kapağı bir efsane
İyi okumalar.
- "Karikatürler gerçekliği abartabilirler, ama onu uydurmazlar. Onu çarpıtabilirler, ama asla yalan söylemezler."
Puan vermedi·160 syf.·
2026 96. kitabı
"Kitapların bizi dünyanın herhangi bir köşesine ve zamanına götürebilme gücüne hayranım. Öte yandan Kolombiyalı ünlü bir karikatürist değiliz ve muhtemelen Kolombiyalı ünlü bir karikatürist tanımıyoruz. Ama kitaplar bunu da yapabiliyor, bizi hiç rastlayamayacağımız insanların yaşamına götürüyor. Hayatın farklı alternatiflerini tanımamızı sağlıyor.
İtibarlar’da tanıdığımız ünlü karikatürist Javier Mallarino gazetede yıllardır gündemdeki olaylarla ilgili karikatür çizmektedir. İş adamları, yerli ve yabancı siyasetçiler, din adamları; kimse onun çizgilerinden kaçamaz.
Yıllar boyunca tanınan, saygı duyulan ve hatta biraz da çekinilen bir adam olmuştur. Fark edilip de söylenmeyenleri çizer.
Yıllar boyunca tanınan, saygı duyulan ve hatta biraz da çekinilen bir adam olmuştur. Fark edilip de söylenmeyenleri çizer. Şehir dışında yaşamaktadır ve artık Bogota’nın hareketinden uzaktadır. Romanın açıldığı sahnede onu uzun zaman sonra şehre gelmiş halde buluruz. O gece onuruna düzenlenen bir törene gitmeden önce ayakkabılarını boyatmakta ve şehri izlemektedir.
Şehir son gördüğünden beri değişmiştir. Mallarino unutmak ve yok olmak arasındaki ilişkiyi düşünür. “Kolombiya’daki yegane demokratik şey unutuştur.” Törene giderken eski eşi ile karşılaşır. Böylece biz de Mallarino’nun hayat hikayesini kaba taslak öğreniriz.
Haftaya yakısır bı kıtap okuduk samımı bır dili akıcı bir konusu olan 
İtibarlar
İtibarlar
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2018 86. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 12 Aralık 2018 00:00
Juan Gabriel Vásquez "Kalem kılıçtan üstündür,”düsturunu mizahi hicvin köşetaşı, karikatür üzerinden anlatmış.
Politikacı ve mizah ilişkisini
en riskli yönleriyle ele alan bir roman.
Adını "hücum etmek” anlamına gelen "caricare" sözcüğünden alan karikatür; bir şeyin, bir kimsenin, bir olayın alaylı, insanı güldürecek ve güldürürken de düşündürecek, abartılı bir biçimde çizilmiş resmîdir.
Romanın başkahramanı da ünlü bir karikatürist, Kolombiya’da, başkent Bogota’da ...
Sadece kalem ve mürekkep kullanılarak bir insanın hayatı ne kadar değiştirilebilir ? Peki ,doğruluğundan emin olmadan yapılan bir eleştirinin karikatürize edilmiş hali nasıl sonuçlar doğurabilir?
Hikayesini düz bir şekilde anlatmak yerine, zaman atlamalı bir kurguyu tercih eden yazar, karakterlerin ruh hallerini, motivasyonlarını sürükleyici bir dille ve kanlı canlı betimlemeler ile yapmış .
Kurguyu ve betimlemeleri görünmeyen bir el ile kıskıvrak yakalıyor yazar ve sıkıca kavrıyor okuyanı.
Adeta mekanlarla, insanlarla aşina olana kadar yakanızı bırakmıyor.
Karikatürist Javier Mallarino'nun gözüyle Kolombiya'da medyanın gücüne tanıklık ediyorsunuz..
Üstelik geçmişle hesaplaşarak ...
Önce bir kapı aralamak gerek ama nasıl?
“Sadece geriye doğru işleyen bir hafıza çok zayıftır" cümlesi okuma boyunca pelesenk olurken dilinize, aklınıza o meşum soru takılacak.
Ya o #darkapı 'nın (Gide’ye selam) Juan Gabriel Vasquez İtibarlar anahtarını hiç bulamazsam ?
Juan Gabriel Vasquez İtibarlar anahtarını hiç bulamazsam ?
Juan Gabrıel Vasquezİtibarlar
“ Pusulasını şaşırmış zamanlar yaşıyoruz. Liderlerimiz hiçbir şeye liderlik etmiyorlar ve daha da kötüsü olan biten hakkında bize hiçbir şey anlatmıyorlar. Orada devreye ben giriyorum. Ben insanlara ne olup bittiğini anlatıyorum. Bizim toplumumuzda önemli olan ne olup bittiği değil, ne olup bittiğini kimin anlattığıdır. Bunu anlatmayı sadece politikacılara mı bırakacağız?Bu bir intihar olurdu, ulusal bir intihar. Hayır onlara güvenemeyiz sadece onların versiyonuyla yetinemeyiz. Bize başka bir versiyon aramak düşüyor, farklı çıkarları olan başka insanların versiyonu,Hümanistlerin versiyonu işte ben buyum ben bir hümanistim. Ben bir şaka çizer değilim. Ben resimleri yapan kişi değilim ben yergici bir çizerim.”
Javier Mallarino,ünlü,ülkenin siyasetine yön veren,siyasi bir karikatürist.40 yıllık mesleğinin zirvesinde.Tanınan,saygı duyulan ve çekinilen birisi.Öyleki hiç tanınmayan bir kişiyi zirveye yerleştirdiği gibi,balla kaplı iğne vazifesi gören kaleminden çıkan çizgilerle yerinden edebiliyor hatta intiharına sebep olup,itibarını yerle bir edebiliyor.Mesleğinin zirvesinde güç zehirlenmesi yaşıyor,tanrısalmış durumda.Onuruna verilen bir törende blog yazarı Samanta Leal adlı bir kadın ertesi gün röportaj yapmak İçin randevu ayarlar.Kadının derdi röportaj yapmak değildir aslında,yıllar önce Mallarino’nun evinde yaşanan o zaman çocuk olan Samanta’nın başına gelen vahim olayı aydınlatmaktır.
“Paraguaylı(yoksa Bolivyalı mıydı?) Bir yerli kabilesine göre geçmiş bizim önümüzdeki bir şeydir, çünkü onu görebilir ve tanıyabiliriz; buna karşılık gelecek arkamızdadır, çünkü onu ne görebilir ne de tanıyabiliriz. Meteor hep arkadan gelir, onu göremeyiz, göremeyiz onu görmek gerekir, geldiğini görmek ve bir kenara çekilmek gerekir. Yüzümüzü geleceğe
Hisler ve sisler dünyasının hırs,ego ve itibarla yoğurduğu karakterlerinin hislerin sıcak geçmişi sislerin buzlarını eritiyor.Yazar geçmişi göz bebeklerimize geleceği ise sırtımıza yapıştırıp bizi sobeliyor.
Juan Gabriel Vasquez'in oldukça farklı ve bana karışık gelen bir dili var.
Zaman zaman sürüklüyor ancak bazen beklenmedik bir anda zaman dilimini değiştiriyor. Başka okuyucuları bilemem ama, beni bazen tereddüte düşürüyor .
Konu bence çok güzel, bir karikatüristin Kolombiya'da günlük gazetede basılan karikatürleri ile siyasilerin itibarını nasıl etkilediğini anlatıyor.
bu arada karısı ve geçmişte yaşadığı gizemli bir olayla ilgi bol bol karakter analizleri yapıyor.
Ben çok beğenmedim ancak netice olarak 160 sayfalık bir kitap .
Bir Güney Amerikalı yazarı tanımak için yeterli . Açıkçası fazla da zamanımı almadı .
Javier Mallarino adlı karakterimiz, Kolombiya'da bir gazetede günlük siyasi karikatürler çizen bir karikatüristtir.
Mesleğinde 40. yılını dolduran kahramanımız, kendi prensipleri olan, siyasiler veya kendi tanıdıkları için bile 'kalemini satmayı' uygun bulmayan, doğruların yanında olan bir kişi. Bu güvenilirliği sayesinde başarı merdivenlerini tırmanmış. Bu çizimlerin gücü ile gündem oluşturup birçok siyasiyi etkileyebiliyor. (Hatta bir milletvekilinin, evine sırf kendisini çizmemesi için yaltaklanmaya geldiğini okuyunca, kurgu dahi olsa bir karikatüristin gücünü görmek beni oldukça şaşırtmıştı.)
Kariyerinin ve gücünün zirvesindeki kahramanımız ile söyleşi yapmak için buluşan genç bir kadın onu yıllar öncesine, unutulmuş olan bir anıya götürüyor.
Konu olarak çok güzel geldi bana. Tarihimizde de 'Markopaşa' gibi mizah dergilerinin benzer güce sahip olduğunu - bu yüzden defalarca kapatılıp yazarlarının mahkum edildiğini- görüyoruz. Veya 'Gırgır' dergisinde
siyasilerin karikatürler ile eleştirilmeleri zamanında gündem yaratmıştır. Ama bunlardan dolayı bir bakanın veya milletvekilinin istifa ettiğini hatırlamıyorum. En çok 'patrona şikayet' veya 'dava açma' olmuştur.
Kitabın belli bir kısmına kadar tempo yavaş yavaş yükseliyor.
Artık düğüm çözülsün istiyorsunuz ama gereksiz geri dönüş veya ayrıntılarla yer yer sıkılıyorsunuz. Yine de farklı konu ve coğrafya açısından okunabilir.
Son olarak kitapta geçen, 'iğneli fırça' karikatürsit Ricardo Rendon (1894-1931) adına her yıl Kolombiya'da bir festival düzenleniyormuş.
Yazar Hakkında
Juan Gabriel VasquezYazar · 5 kitap
1973 yılında Bogotá'da doğdu. Bütün Azizlerin Âşıkları (2004) adlı öykü kitabının yanı sıra iki romanı vardır: Kolombiya'da son yirmi beş yılın en önemli romanlarından bir seçilen "Los Informantes" (2004) ve İspanyolca en iyi roman dalında Qwerty Ödülü'nü (Barselona) il Bogotá'daki Fundación Libros & Letras Ödülü'nü (Kitaplar ve Edebiyat Vakfı) kazanan "Contaguana'nın Gizli Tarihi" (2007). Kitaplarının çevirileri İngiltere, ABD, Fransa, Hollanda, İtalya, Almanya, Polonya, İsrail ve Brezilya'da yayımlanmıştır. Bir dönem Paris'te ve Belçika'nın Ardenler bölgesinde yaşadıktan sonra kesin olarak Berselona'ya yerleşmiştir. John Hersey, Victor Hugo ve E.M. Foster'ın da aralarında bulunduğu değişik yazarlardan çeviriler yapmıştır. Vásquez, Kolombiya'daki "El Espectador" gazetesinde köşe yazarlığı yapmaktadır ve "Çarpıtma Sanatı" adlı eseriyle Simón Bolívar Gazetecilik Ödülü'nü kazanmıştır. Ayrıca, "Yersiz Yurtsuz Adam" (2007) adında bir Joseph Conrad biyografisini kaleme almıştır.
