İyiliksever
Susan Sontag
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
“Benim Tuhaf Rüyalarım”Duygu ve Düşünce
‘Ah, öyle kırılganız ki…’
‘…kimse beni kendimi şaşırttığım kadar şaşırtmıyor.’
Susan Sontag sevgim, Ölüm Tüneli ile başlamıştı. Yanardağ Sevdalısı, İyiliksever’i okuyunca sevmekte ne kadar haklı olduğumu anladım. Hele bu kitabı… zirvede şu an benim için.
Varlıklı bir ailede büyüyen, üç çocuktan en küçüğüne odaklanıyoruz. 5 yaşında annesini kaybettikten sonra, ‘gönüllü bir yalnızlığa’ teslim oluyor ‘Hippolyte’.
Kitaplarla dolu bir kafa, tuhaf rüyalar.
Sıra dışı ve normal arasında beliren o silik çizgi.
Aranan otorite rüyalar mıydı?
Yoksa onlardan kurtulmalı mıydı?
‘Benim Tuhaf Rüyalarım’ başlığını kabul ediyorum ben bu kitap için. Hem içeriğiyle hem kapaktaki adamla çok uyumlu :)
‘Ne mutlu kendini kişisel hoşnutsuzluklardan başka şeylerle meşgul edebilen zihne.’
Kitabın arka kapak yazısını okuyunca o kadar ilgimi çekmişti ki merak edip okumadan olmaz dedim.
Bana göre az buçuk dilimin döndüğünce bende bıraktığı hislerle anlatılmak istenen ;rüyalar, bilinç ve yaşamın anlamı üzerine derin bir içsel sorgulama içeriyor. Ana karakter Hippolyte, zengin ama amaçsız bir gençken, gördüğü rahatsız edici rüyalar sayesinde bir dönüm noktasına geliyor: “Artık hayatını anlamak için rüyaları değil, rüyalarını anlamak için hayatı kullanmaya karar veriyor.”
Kitap, insanın iç dünyasını tersyüz eden, felsefi bir “anti-roman”. Yani klasik hikâye yapısından uzak; daha çok bilinç akışı, iç monologlar ve sembolik anlatımlarla ilerleyen bir eser.
Benim rüyalara dair okuduğum ilginç ve başarılı kitaplardan biriydi.Bukitapta rüyalar sadece gece görülen şeyler değil, bilincin altındaki hakikatleri ortaya çıkaran aynalar gibi. Karakterin mutlulukla uzlaşamaması, ironinin ve korkunun içinde sıkışması, aslında insanın kendi iç sesiyle hesaplaşmasını temsil ediyor.
Rüyalar, zihnin gölgesinde yankılanan hakikat parçaları. Bu kitap, düşleri bir kaçış değil, bir sorgulama alanı haline getiriyor. Mutlulukla uzlaşamayan bir insanın iç dünyası, bize kendi bilinç sınırlarımızı sorgulatıyor. Belki de uyanmak, rüyayı bitirmek değil; onu anlamakla başlıyor.
Susan Sontag’ın her bir cümlesi beni okurken içine çekti nasıl bu kadar iyi yazabildin ya dedim. Sevdim kafasını.
İyiliksever
Yazarla tanışma kitabım. Kitabın ismi “Rüyalarında Yaşayan Adam” olsaydı, sanki daha anlamlı olurdu. Senenin başında C.G. Jung’un gölge arketipi okumaları ile psikanaliz okumaları romanlarla pekişiyor diyebilirim.
Hikaye gelecek olursak; ana karakterimiz beş çocuklu bir ailenin en küçük çocuğudur. Annesini beş yaşında kaybeder ve baba sevgisinden eksik, yalnız bir çocukluk geçirir. Üniversite zamanı evden ayrılır ve başka bir şehirde tanışır. Entelektüel bir çevre edinir kendisine. Bir gece rüya görür ve etkisinden uzun zaman kurtulamaz. Üzerine düşünür. Bilinçaltının ne demek istediğini anlamaya çalışır. Rüyalarını gerçek yaşamına uyarlamaya çalışırken, durum farklı şeylere sebep olur.
Kitapta çokça bilinçaltı sorgulanıyor. Kim olduğumuza, gölgede kalan tarafın aslında ne istediğine yoğunlaşılmış.
Kitabı okurken, bir yere kapatılmış hissiyatı ile okudum; çok tuhaf.
İyiliksever
garip bi sekilde kitabi okurken ben de inanilmaz garip ruyalar gordum. hatta hic bu kadar pes pese, garip, ic bunaltici ruyalar gormemistim. sacma bi tesaduf gibi bi sey oldu. okumasi cok gerekli bir kitap degildi bence yine de okumus oldum. daha da ustune konusasim gelmedi.
Bu kitabı listeme ekleme sebebim bir iyi okurdan öneri almamdı. Bu kitapta bir akarsu içine giriyorsunuz, bazen kurguda sürükleniyor bazense bir kayaya çarpıp duraklıyorsunuz. Rüyalarla gerceğin, kurguyla yaşanmışın iç içe geçtiği bir kitap. Okuru uzun betimlemelerle yormuyor. En şok edici gelişmeyi olağanmış gibi anlatıp aksini detaylandırabiliyor.
Yazar Hakkında
Susan SontagYazar · 19 kitap
Sontag, New York'ta, her ikisi de Litvanya ve Polonya asıllı Yahudiler olan Mildred (kızlık soyadı Jacobson) ve Jack Rosenblatt'ın kızı olarak Susan Rosenblatt adıyla dünyaya geldi. Babası Çin'de bir kürk ticareti işletmesi yönetiyordu ve Susan beş yaşındayken 1939'da orada tüberkülozdan öldü. Yedi yıl sonra, Sontag'ın annesi Amerikalı asker Nathan Sontag ile evlendi. Susan ve kız kardeşi Judith, resmi olarak evlat edinilmeseler de üvey babalarının soyadını aldılar.
Susan bir yandan mutsuz bir çocukluk geçirirken kitaplara sığındı ve 15 yaşında North Hollywood Lisesi'nden mezun oldu. Şikago Üniversitesi'ne gitti. Felsefe, antik tarih ve edebiyat alanlarında dersler aldı.
Sontag, 17 yaşında 10 günlük bir flörtten sonra Chicago Üniversitesi'nde sosyoloji hocası olan yazar Philip Rieff ile evlendi; evlilikleri sekiz yıl sürdü.
Çoğunlukla denemeler yazdı, ancak romanlar da yayınladı; 1964'te ilk büyük çalışması olan "Notes on 'Camp" adlı makalesini yayınladı. Sontag, Vietnam Savaşı ve Saraybosna Kuşatması da dahil olmak üzere, çatışma bölgeleri hakkında yazılı ve sözlü olarak veya bu bölgelere seyahat etme konusunda oldukça aktifti. Fotoğraf, kültür ve medya, AIDS ve hastalık, insan hakları ve sol ideoloji hakkında kapsamlı yazılar yazdı. Yazıları ve konuşmaları tartışmalara yol açtı ve "neslinin en etkili eleştirmenlerinden biri" olarak tanımlandı. Yazılarının yanısıra dört film yazıp yönetti ve ayrıca birkaç oyun yazdı.
Sontag, 28 Aralık 2004'te 71 yaşında New York'ta akut miyeloid lösemiye dönüşen miyelodisplastik sendromun komplikasyonlarından öldü. Paris'te Cimetière du Montparnasse'ye gömüldü.
