Her ikimiz de yanıldık, bana güvenmiş olan da, kendine fazla güvenmiş olan ben de. Aslına bakacak olursak artık hiç fark etmez çünkü olan biteni düzeltmek olanaksız.
Onun aklının almadığı şey, birbirimize duyduğumuz sevgiye dayanarak indirdiği darbeler sonucunda yerlere serilmiş olmamdı. Kesinlikle onun beni, benim de onu sevmemden dolayı böyle olmuştu. Hayatta yalnızca bana yakın olanlar canımı bu denli acıtabilirlerdi, bunu çoktan anlamış olması gerekirdi ama o hala istediği şeyi anlamakta direniyordu.
İşte sonunda olan olmuş, gereksiz yere bir sürü yemek hazırlanmış ama konuk gelmemişti. Buzdolabımıza yerleştirdiği yemekleri ona iade etmeliydim, kocam gelmeyen bir konuğun ardından kalan yiyecekleri yemek istemiyordu, o Viola (köpekleri) değildi.