Yazar:
Mustafa Necati Karaer
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
380
İlk Yayın Tarihi:
Eylül 2017
Yayınevi:
Tercüman Yayınları
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
KARACAOĞLAN-MUSTAFA NECATİ KARAERŞiir
#okudum
YORUM
Karacaoğlan'ın hayatına dair kesin bilgi ve belgelere raslanılmamakla birlikte, incelemeler bizi 15 yüzyıla kadar götürüyor.Bununla beraber 16. ve 17. yüzyıllarda da Karacaoğlan ismi ile kayıtlı birçok şiire rastlanmakta.Peki bu kitapta okumuş olduğum ve Karacaoğlan imzasını taşıyan şiirler bunlardan hangisine ait?Bu suale cevap vermek mümkün değil gibi.Gerçek şu ki, bilinmezlik, duygu ve düşüncelerini yalnız saza ve söze bağlayan halk şairlerinin değişmez kaderidir.Bunların değil kitapları, ekseriyetle okur-yazarlığı dahi yoktur.Şiirleri ağızdan ağıza, kulaktan kulağa dolaşır.Bu vaziyette, asıl metin de, onu yazan da değişip durur.Şirlerine bakılırsa ,onun hem Erzurumlu, hem Kırşehirli ,hem de Binboğalı kabul etmek gerekir.Denebilir ki, Karacaoğlan gönüllerde doğmuş ve gönüllere gömülmüştür.Topkapı Sarayı Müzesi kitaplığında bulunan ve ilk defa Ahmet Kutsi Tecer tarafından ortaya çıkarılan Surname-i Hümayun adlı eserde, Sultan 3.Murat'ın 1582 yılında yaptırdığı sünnet düğünü anlatılırken Karacaoğlan adı geçmektedir.Bu belge dışında "Latifi tezkeresi" , "Mevaidün Nefais fi Kavaidil Meralis'' gibi tarihi belgelere göre de, 16. yüzyıl da Karacaoğlan adlı bir saz şairinin yaşamış olduğu kesinlikle söylenebilir.Nitekim, edebiyat tarihçileri ile araştırmacıların birçoğu bu görüşü benimsemiştir.Aksi görüşte olanlara gelince, bazıları "Karaoğlan" veya "Karacaoğlan" türküsü deyimini bir ezgi adı, bazıları da 16. yüzyıl da yaşamış şair Karacaoğlan'ı, halen şiirleri elimizde bulunan Karacaoğlan'dan ayrı bir şair olarak kabul ederler.Gelelim edebi kişiliğine...
Karacaoğlan şiiri, Allah'tan çok insana dönük bir şiirdir.Yunus Emre için "öteki dünya" ve "Allah sevgisi" ne ise, Karacaoğlan içinde "bu dünya ve" insan sevgisi" odur.Tam bir aşk
AŞK, SEVGİ, DOĞA ve KARACAOĞLAN ÜZERİNE BİR İNCELEME
Türkmen boylarında Karacoğlan, Dadaloğlu, Yunus’tan ezberinde birkaç dize olmayan çok az olurdu.
Sohbetin sonu da genellikle bu ozanların dörtlükleri ile biterdi ve benim çocukluğum da işte böyle bir Türkmen boyunda geçti.
Bir gün dayım lime lime olmuş bir Karacaoğlan kitabı verdiğinde galiba “o yaşlı gocaların tekrarlayıp durduğu manileri mi okuyacağım” diye düşünmüş olmalıyım ki, o kitabı okumadığım gibi, sahipte çıkmadım.
Fakat ondan sonra aldığım bütün şiir kitapları, okuduğum tüm şiirler ve şairlerin bir Karacoğlan, bir Dadaloğlu, bir Yunus bile etmediğini görünce Karacoğlan üzerine yazılan tüm kitapları aradım, buldum, okudum fakat o kıyametini bilmediğim kitabı hiçbir yerde bulamadım.
Bana göre Karacaoğlan’ı okumayan birsinin insanı, doğayı, çevreyi, dağları, ovaları, yer adlarını, Türkçeyi, bitkileri, canlı türlerini, insan ve doğa sevgisini yeteri kadar tanıması, bilmesi mümkün değildir.
Örneğin: Kömür gözlü, Küpeleri kulağında mum gibi yanan, Ceren bakışlı, Yanağı gamzeli, Boğum boğum al kınalı, Gül alıp reyhan veren, Ala gözlü, Başı al valalı, Seherde açılan gül gibi, Usul boylu, Gözleri sürmeli, Gerdanı benli, Ilgıt ılgıt esen yel gibi, Top zülüflü, Karakaşlı, Tomurcuk memeli, Eğik başlı, Evliya hırkası giyinen, Huri gibi, Boyu uzun, Kaşı kara, Ak saya giyinmiş, Nergis bakışlı, Ay yüzlü, Ayın on dördü gibi, Gül yüzlü, Al Yanaklı, Menevşe Bakışlı, Ak benizli, Kırmızı kolçalı, Altın burmalı, Garbi değmiş kavak gibi sallanan, Yanağı ay tekeri, Ağzı oğul balı gibi, İncecik belli, Ala gözü söbe, Ağca ceren gibi çölde gezen, Türlü libas giyinen, Tülü maya gibi salınan, Keman kaşlı, “Terlisin sevdiğim sil” diyen, Yüzü çifte benli, Dişleri inci tanesi, Bülbül gibi daldan dala konan, Çift memeleri koynuna iz eden, Tatlı dilli, Trablus şallı, Eğnine alınan mor
BEN KARAC'OĞLAN, AŞKA AŞIK OLAN BİR
KARAC'OĞLAN!!!Şiir
Doğdum Halep'te, Şam'da Belki de Beyrut'ta
Derviş olup ayrı düştüm, sazımla hudutta
Yunus değilim, güzellerin yüzü kaldı başta
Öldüm ama bilmiyorum, ölümsüz yaşta.
Hmmm.. Evet, güzel girizgah. Yani inşallah.
Karacaoğlan, Karacaoğlan! Anadolu'nun halk ozanı, dervişi, abdalı, saz ve söz ustası. Şiirleri, destanları, sözleri dillere pelesenk olmuş ölümsüz bir Üstad. Bizler şiirlerini gün içinde kullanıyoruz, bir türküde dinliyoruz. Ancak onu çoğu zaman kimin yazdığını bilmiyoruz. Belki şuan bir yerde çalan şarkının sözleri Karacaoğlan'a aittir. Kim bilir?
Karacaoğlan bir Yunus değil, bir şems'te değil. Çünkü onda ağır basan yer "beşer" aşkı. O aşkı seviyor, sevmeyi seviyor, insanı seviyor. Bir güzelin mahcemalini kaleme alıyor, onu arzuluyor. Onun sevgisi bir kadına, bir dilbere. Ki bu şiirlerle de bir güzelin, sevgisini kazanmaya muvaffak oluyordur :)
Bir Yazar, bir sanatçı ölünce değil, eserleri okunmayınca, dinlenmeyince, ağızlarda dolaşmayınca ölür. Bu ölümsüzlüğü bulmak ise sadece bazı kişilerin imtiyazı. Çünkü bunu başarmak için sıradan olmamak lazım. Çok özel meziyetlere sahiplik istiyor. Karac'oğlan bunu başarmış, Anadolu'nun sesi olmuş, bu ses hala kulaklarda yer etmekte, bir müziğe güfte olmayı başarmaktadır.
Zannediyorum ki bu ses kısılmayacak, güçlü bir şekilde yükselmeye devam edecektir.
Var ol Karac'oğlan, Var ol!
youtu.be/AnZQCDeyjeE?si=...
youtu.be/S5NOyr505AA?si=...
SEVGİ, DOĞA DİL VE KARACOĞLAN ÜZERİNE BİR İNCELEME·
10/10
Beğendi
Türkmen boylarında Karacoğlan, Dadaloğlu, Yunus’tan ezberinde birkaç dize olmayan çok az olurdu.
Sohbetin sonu da genellikle bu ozanların dörtlükleri ile biterdi ve benim çocukluğum da işte böyle bir Türkmen boyunda geçti.
Bir gün dayım lime lime olmuş bir Karacaoğlan kitabı verdiğinde galiba “o yaşlı gocaların tekrarlayıp durduğu manileri mi okuyacağım” diye düşünmüş olmalıyım ki, o kitabı okumadığım gibi, sahipte çıkmadım.
Fakat ondan sonra aldığım bütün şiir kitapları, okuduğum tüm şiirler ve şairlerin bir Karacoğlan, bir Dadaloğlu, bir Yunus bile etmediğini görünce Karacoğlan üzerine yazılan tüm kitapları aradım, buldum, okudum fakat o kıyametini bilmediğim kitabı hiçbir yerde bulamadım.
Bana göre Karacaoğlan’ı okumayan birsinin insanı, doğayı, çevreyi, dağları, ovaları, yer adlarını, Türkçeyi, bitkileri, canlı türlerini, insan ve doğa sevgisini yeteri kadar tanıması, bilmesi mümkün değildir.
Örneğin: Kömür gözlü, Küpeleri kulağında mum gibi yanan, Ceren bakışlı, Yanağı gamzeli, Boğum boğum al kınalı, Gül alıp reyhan veren, Ala gözlü, Başı al valalı, Seherde açılan gül gibi, Usul boylu, Gözleri sürmeli, Gerdanı benli, Ilgıt ılgıt esen yel gibi, Top zülüflü, Karakaşlı, Tomurcuk memeli, Eğik başlı, Evliya hırkası giyinen, Huri gibi, Boyu uzun, Kaşı kara, Ak saya giyinmiş, Nergis bakışlı, Ay yüzlü, Ayın on dördü gibi, Gül yüzlü, Al Yanaklı, Menevşe Bakışlı, Ak benizli, Kırmızı kolçalı, Altın burmalı, Garbi değmiş kavak gibi sallanan, Yanağı ay tekeri, Ağzı oğul balı gibi, İncecik belli, Ala gözü söbe, Ağca ceren gibi çölde gezen, Türlü libas giyinen, Tülü maya gibi salınan, Keman kaşlı, “Terlisin sevdiğim sil” diyen, Yüzü çifte benli, Dişleri inci tanesi, Bülbül gibi daldan dala konan, Çift memeleri koynuna iz eden, Tatlı dilli, Trablus şallı, Eğnine alınan mor
Puan vermedi
Karacaoğlan’ın hayatı hakkında bilgi veriyor ilk sayfalarda. İkinci bölümde ise Karacaoğlan’ın edebi yönü ele alınmış. Sözlüğün olmasıyla şiirlerin daha anlaşılır olması amaçlanmış.
Yazar Hakkında
Mustafa Necati KaraerYazar · 5 kitap
Mustafa Necati Karaer (d. 1929 Kayseri - ö. 15 Mart 1995), Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı Türk yazar, şair, otobiyografici, eleştirmen. Hisarcılar akımının kurucusu. Hisar şiirinin önde gelen temsilcisi.
Karaer, Kayseri Etiler İlkokulunu bitirdikten sonra, Kayseri Lisesi orta kısmından mezun oldu. Konya Askerî Lisesi (1947) ile Kara Harp Okulu’nu bitirdi (1949). Yurdun çeşitli yerlerinde İstihkâm subayı olarak görev yaptı. 1961 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1969'da kendi isteği ile ordudan ayrılıp sivil hayâta geçti. Basın-İlân Kurumu Genel Müdürlüğü’nde memur olarak çalıştı. 1978'de aynı kurumun Genel Müdür Yardımcılığını yürüttü. Sunucu Caner Karaer'in dedesidir.
Mustafa Necati Karaer Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı, edebiyatçı ve şairlerindendir. 1938 yılından beri şiir yazmaktadır. İlk şiiri Yurdumun Dağlarına 1942 yılında Çınaraltı dergisinde çıkmıştı. Şiirlerini Çınaraltı, Erciyes, Bayrak, Nilüfer, Kaynak, Pınarbaşı, Doğu, Yedigün, Şadırvan, Türk Yurdu, Varlık, Türk Dili, Elif, Çağrı ve Hisar gibi sanat dergilerinde yayımladı. 1950 yılında “Garip Şiir Akımı’na karşı doğan Hisar Grubu, Mehmet Çınarlı, Gültekin Samanoğlu, İlhan Geçer gibi isimlerle birlikte Hisar dergisini çıkarmaya başladılar.” Titiz şairlerdendir. Yaşayan Türkçe ile millî kültürle beslenmiş, iç yapısı sağlam şiirler söylemiştir. "Sağlam bir dil yapısına sahip olan Karaer, şiirde bütünlük fikrine ve âhenge dikkat etmiştir. Hemen her şiirinde dil-şekil-vezin-âhenk endişesini duyan şair, konuya da önem vermiştir. Millî veznimiz heceyi kâh eski şekiller, kâh yeni şekiller içinde vermeye çalışırken, serbest vezinle de başarıya ulaşmıştır."
