Bazı kitaplar vardır, kapattığında bir hikâye değil, bir duygu kalır geriye. Kedi de işte tam olarak böyle bir kitap. Ahmet Faruk Kirazlı, bu eserinde yalnızca kedileri anlatmıyor. İnsanların içini, suskunluklarını, kaybettiklerini, gizlediklerini… ve bazen kendilerine bile söyleyemediklerini fısıldıyor sayfalara.
Dili sade ama yumuşak değil; çünkü her cümle bir yerlere değiyor. Karakterler bir roman figürü değil de, sanki daha önce bir kafede yan masada oturmuş insanlar gibi tanıdık. Her biri yarım kalmış bir cümle gibi.
Kedi, okurken seni rahatsız etmeyen ama bitince uzun süre seni yalnız bırakmayan bir kitap. Onun dokunuşu çok hafif, ama izi derin. Özellikle hayvanlarla, yalnızlıkla ya da kayıplarla bağ kurmuş her okuyucu, bu kitabın içinde kendinden bir parça bulacak.
Sessiz bir kitap bu. Ama o sessizlikte bazen bir hayat, bazen bir dostluk, bazen de bir veda gizli.