Yazar:
Eliza Clark
Çevirmen:
Tuğçe Nida Sevin (Gökırmak)
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
380
Basım Tarihi:
6 Kasım 2025
İlk Yayın Tarihi:
7 Mayıs 2024
Yayınevi:
Medusa Yayınları
Orijinal Adı:
Penance
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9786259446776
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitap, aynı lisede okuyan üç genç kızın, arkadaşları olan Joan Wilson’ı yakarak öldürmelerini konu ediyor...
Podcast metinleri, dava süreci, gazete haberleri, tanık ifadeleri, faillerin ve mağdurun ailesiyle yapılan röportajlar derken kitap çok sıkıcı olmaya başladı.
Yarım bıraktım...
Evet, çok çarpıcı bir kitap, evet yazar farklı bir teknik kullanmış, evet çok sürükleyici ve evet dijital çağın görünür veya görünmez şiddetini aktarması bakımından gerçekçi bir roman... Fakat... Tüm bunlara rağmen eksik bir şeyler var gibi...
Bir sahil kasabasında üç genç ergen kız arkadaşlarına işkence ettikten sonra onu yakarak öldürmeye çalışıyor, roman bu kurban kızın öldürülmesi ile açılıyor. Sonrasında gözden düşmüş bir gazeteci, hikayeyi bazen kurbanların bazen de onların aileleri ile yaptığı röportajlar üzerinden hikayeleştirerek anlatmaya çalışıyor, bu aşamada olayların karakterler üzerinden farklı bakış açısıyla anlatılmasını sevdim. Hikaye doğru mu, tamamen kurgu ya da ne kadarı gerçek işte burası muallak.
Dijital çağda yaşayan ergenler, takıntılar, farklı yönelimler, küçücük bir kasabada sıkışmış olmanın verdiği psikolojik baskı bu gençleri cinayet işleyecek boyuta nasıl getiriyor? Her biri birbirinden farklı karakterlere sahip ve müşterek hareket etmeyi bilmeyen bu gençler nasıl oluyor da bir insanın hayatına son vermek noktasında birleşiyor?
Bu sorular cevaplarını romanı okuduktan sonra buluyor mu yoksa daha mı çok sorgulamaya itiyor ona da siz karar verin.
Severek okudum ama çarpılmadım. Ayrıca bu romanı Truman Capot'un Soğukkanlılıkla romanıyla kıyaslayan arkadaşlara da gözlerimi devirerek ve yargılayıcı bakışlarla bakıyorum.
..
Puan vermedi·380 syf.·
2026 5. kitabı
Her şey bir şakayla başlıyor. Fakat sonrasında işler çığırından çıkınca Joan Wilson kendisiyle aynı lisede okuyan üç kız arkadaşı tarafından ateşe verilerek ölüme terk ediliyor. Joan bilincinin son anlarında bunu kendisine kimlerin yaptığını söyleyecek gücü buluyor. İşinden kovulup itibarından olan gazeteci Carelli ise 2016 yılında İngiltere'de gerçekleşmiş bu olayın failleri, maktülün annesi, tarafların yakın arkadaşları ve diğer aile üyeleri ile görüşerek bir kitap yazmaya karar veriyor. Bunun için olayın gerçekleştiği kasabaya taşınıyor, olayla ilgili podcastleri, sosyal medya paylaşımlarını, Wikipedia sayfalarını, gazetelerde yer alan haberleri tarayarak bunlara kitabında yer veriyor. Ve fakat gerçekleri çarpıttığı için olayın sonu mahkemede bitiyor.
Eliza Clark'ın uydurma yeteneğine hayranım. Günümüz gençlerinin meselelerini bu derece nokta atışlı ele alan bir yazar hiç okumadım. Kasaba da, kişiler de, olaylar da kurgu. Benzerleri hiç olmasa dediğimiz türden çocuk suçluları ele alıyor hikâye. Ve fakat sonunda tarafların hepsine empati kurarken buluyoruz kendimizi. Çok başarılı. İşin kötüsü okurken 'yok artık bu kadar da olmaz ki' diyememiş olmam. Zira günümüzde hem dünyada hem ülkemizde çocuk suçlularının sayısı iyice artmış durumda. Kendini bir gruba ait hissetme, sorunlu ebeveynler, denetimden uzak sosyal medya platformları tüm bu suçları hem görünür hem de özendirici kılıyor. Eliza Klark da bu gerçekliği Kefaret ile gözler önüne seriyor. Tuğçe Nida Gökırmak'ın başarılı çevirisi, açıklayıcı şahane dip notları sayesinde bir ebeveyn olarak çok şey de öğrendim bu okumada. Velhasıl Ocak ayının 'en'lerinden biri oldu Kefaret. Tavsiyemdir
Puan vermedi·380 syf.··
Beğendi
·2025 81. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 01 Aralık 2025 00:00
Doymakbilmez’i okuduğumda Eliza Clark’ın gençlerin sorunlarını en iyi anlatan yazarlardan biri olduğunu söylemiştim, Kefaret’i okuduğumdaysa en iyi olduğunu düşündüm. Bir suç hikayesinde, ergenlerin o bilinmez dünyasının içinde dolaştırıyor okuru. Sosyal medyanın ve oyunların gençler üzerindeki etkileri, zorbalığın her hali, grup psikolojisi, dahil olma arzusu vb. Böyle yazınca ne kadar tanıdık meseleler geliyor, ebeveynlerin yanılgısı da burada başlıyor işte. Bu kitabı dört sene önce okusaydım belki de bazı durumlarla daha iyi başa çıkabilirdim diye düşünüyorum. Kitap iki yıl önce yayımlanmış, bizde ise çok yeni.
Kefaret, Capote’nin Soğukkanlılıkla kitabının çağdaş bir varyasyonu. Üç genç kız bir arkadaşlarını katlediyorlar. Clark, Capote gibi bu cinayeti adım adım takip ediyor. Her karakteri detaylandırıyor, suçluların kurbanla ilişkilerinin çocukluktan başlayıp ergenlikte işlerin kontrolden çıkmasına kadar izini sürüyor. Suçun işlendiği kasabaya yerleşip insanlarla röportaj yapıyor. True Crime Podcastlerine, Tumblr paylaşımlarına, Wikipedia sayfalarına ve gazete haberlerine yer veriyor. Tıpkı Capote gibi gerçek olmayan detaylar uydurduğu için eleştiriliyor, hatta mahkemeye veriliyor. Ancak hepsi uyudurmaca:) Olayı araştıran gazeteci kurgusal bir karakter, diğer karakterler gibi. Capote bir gerçeği kurmaca gibi anlatmıştı, Clark ise bir kurmacayı gerçek gibi anlatıyor. Çok beğendim, hem değindiği meseleleri hem biçemi. Bu yılın en iyilerinden.
Doymakbilmez 
Soğukkanlılıkla 
Truman Capote
Doymakbilmez Soğukkanlılıkla Truman Capote
" Bir parçanız hep ergen kalıyor, değil mi?"
"Gençler son derece garip olabilir, Özellikle de toplumsal normların sınırlarını zorlamayı denedikleri dönemlerde."
@medusa.yayinlari tarafından @tugce.nida çevirisiyle yayımlanan ve son günlerde zihnimi oldukça meşgul eden kitaplardan biri #elizaclark kaleminden #kefaret
Günümüzün kaosa evrilen yaşamında sıklıkla anksiyetesi tutan bir ebeveyn ve eğitimci olarak akran zorbalığı şüphesiz çok can sıkıcı. Ve artık yakıcı.
Canımız #ahmetminguzziiçinadalet
Kitap dijital çağda çığ gibi büyüyen sessiz ölüm ve hodbinliğin ürkütücü yanlarını hikâye içerisinde hikâye olarak anlatıyor. Bir grup arkadaşın arkadaşlarını öl*dürüşü dehşet derecede rahatsız edici.
Belgesel modunda aktarılan doneler de okuru olayların arka planına ve geniş persektifte nasıl geliştiğine dair bir sorgunun içerisine çekiyor.
Her şey kurgu. Yer, mekân, insanlar... Hem kurgu
dediğimiz olayların özü aslında farkında olmadan adapte olduğumuz onaylama mekanizmasının çarpıklığı mı? Ve her değerlendirmede eğilip bükülen olayların mı yoksa vicdanın şekil alışı mı?
Suçlu mu suçlu yoksa suçu olağan kılan itici güçle işbirliği yapan toplum mu?
Farklı bir şeyler okumak isteseniz aklınızda olsun.
Kefaret bittiğinden beri düşünüyorum. “Şimdi ben bu kitabı sevdim mi sevmedim mi?” Kefaret “sevdim” ya da “sevmedim” diye net tepki vermesi zor kitaplardan biri çünkü okura klasik anlamda tatmin vermiyor. Bunda anlatıcımızın güvenilmez olması buna en büyük etkenlerden biri. Kitapta kurgusal bir yazar karakterimiz yine kurgusal bir olayı arfaştıtıyor ve bu olay üzerine bir kitap yayınlıyor. Kitabın türü “true crime” yani gerçek suç kitabı. Beşgsel tadında biir kitap olarak başlıyor çünkü buı yazar kırbanın ailesiyle ya ve suçluların ailesi, öğretmenleri, arkadaşları ve yakın çevresiyle röportajlar gerçekleştiriyor. Ama kitabın sonunda görüyoruz ki bu röporlarda verilen bilgileri çarpıtmış, değitirmiş ve kendi değimiyle “sanatsal serbestlik kattığını” iddia ediyor. Yazar dolaylı olarak kitap sizi sürekli manipüle ediyormuş gibi hissediyorsunuz.
Kefaret, genç yaşta korkunç bir suç işlemiş olduğu iddia edilen üç genç kızın hikâyesi etrafında dönüyor. Yıllar sonra bu olay yeniden gündeme gelince anlatıcı, hem bu kızların hem kurbanın hem de olayın geçtiği kasabanın geçmişini araştırmaya başlıyor.Ama kitap klasik bir “katil kim?” hikâyesi değil. Bizler katilleri daha en başından tanıyoruz hatta biraz fazla tanıyoruz bile denebilir. Kitap daha çok internette gerçek suç hikâyelerine duyulan takıntıyı, insanların trajedileri nasıl tükettiğini, gerçeğin medya, söylentiler ve anlatılar arasında nasıl kaybolduğunu kurcalıyor. Atmosferi çok karanlık, kirli ve huzursuz edici. Sanki gecenin üçünde internette gerçek suç dosyaları okuyormuşsun gibi bir havası var. Ve kitap özellikle okurun merakını biraz suç ortaklığına dönüştürüyor; bu yüzden de rahatsız edici bir okuma deneyimi oluyor.
Kefaret sadece “şok edici bir suç” anlatmıyor; suçu ortaya çıkaran toplumsal zemini de gösteriyor.
Eliza Clark aklına girip biraz kurcalamak istediğim yazarlardan birisi!
Kitabı okuduğum dönemde gündemden de tetiklendiğimi söyleyerek başlayabilirim sanırım. Bu nedenle kitap su gibi akıp giderken ara ara sindirmeye de ihtiyacım oldu.
“Dijital çağda büyümenin görünmez şiddetini, ergenliğin kırılgan yalnızlığını ve ebeveynliğin anlamını sorgulayan Kefaret, bir suç hikayesinden çok, suçu mümkün kılan bir dünyanın hikayesi.”
İngiltere’de Crow-on-Sea* adlı bir kasabada 16 yaşındaki Joan arkadaşları Dolly, Angelica ve Violet tarafından ateşe verilir. Gerçek suç hikayeleri yazan eski bir gazeteci bu cinayeti konu alan bir kitap yazmaya girişir.
Her anlatıcı tarafından gerçeği tekrar tekrar dinlediğimiz için gerçeklik algısı katman katman çarpıtılıyor ve yazar bu gerçeklikle öyle güzel oynuyor ki kitabı bitirdiğimde Crow-on-Sea hayali bir yer olmasına rağmen, burayı araştırma isteğiyle kitabı kapattım. Ayrıca yazarın internet kültürünü kitaba taşıması da kitabın içindeymişiz hissini çok güzel veriyor.
Yazar Hakkında
Eliza ClarkYazar · 0 kitap
Eliza Clark has relocated from her native Newcastle back to London, where she previously attended Chelsea College of Art. She works in social media marketing, having worked for women’s creative writing magazine, Mslexia. In 2018, she received a grant from New Writing North’s ‘Young Writers’ Talent Fund’. Her debut novel Boy Parts was released by Influx Press in July 2020, and two new titles will be published with Faber in 2022 and 2023.
Clark’s short horror fiction has been published with Tales to Terrify and she hosts podcast You Just Don’t Get It, Do You? with her partner, in which they discuss film and television which squanders its potential.
