Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
KİTAPSIZ
Merhabalar bugün muhteşem bir eserle karşınızdayım .Yazarın kalemi o kadar akıcı ki elimden hiç bırakmadan okudum bitti. Eserin daha ilk sayfadaki önsöz kısmından itibaren içine hapseden ve altını çizeceğiniz cümleler olacak. Eserin kurgusuna bayıldım ve aynı zamanda bize vermek istediği mesaj çok anlamlı. Kitap bittikten sonra sizi derin düşüncelere sürüklüyor ve kendinizi , vicdanınızı , etrafınızdaki herşeye karşı nasıl davrandığınızı sorguluyorsunuz.
Gelelim kitabın konusuna: Mehmet sürekli bir arayışın içinde ama ne aradığını bilmeyen biri. İçinde ki boşluğa anlam veremez bir türlü ve boşluğu doldurmak için sürekli yanlış yollara düşer. Tabii bu arama yolunda, etrafında ki herkesi de adım adım kendinden uzaklaştırır. İmam olmasına rağmen yanlış işler yapar amacı sadece içinde ki boşluğu doldurmak olsada .
Bir gün arayış içindeyken beyin kaması geçirir ve aylarca komada kalır. Koma da olduğu süre içinde bir rüyanın içinde yoldaşım dediği kişiyle kendin de eksik olan parçayı aramaya başlar.
Ben fazla spoi vermeyeyim en iyisi siz okuyun devamını mutlaka.
Sevgili yazarımızın yüreğine emeğine sağlık, kalemi daim olsun inşallah ve bol bol okuyucuları olsun inşallah
#Alıntılar
İnsanı insan yapan şey düşüncedir. Düşünceyi senden çıkarınca, ne geriye ne kalır söyler misin?
Korku; aklın ve vicdanın açılan gözüdür. Sana verilmiş sorumluluğun farkına vardıkça korkman, ben'liğinin kör yanılgısından kurtuluşunun ödülüdür.
Şale Köse'den okuduğum ilk romanım. İmam olan karakterimiz Mehmet'in çöküş hikayesi ile başlıyor.
Ailesine, arkadaşlarına, çevresine karşı acımasız olan Mehmet vicdanını kaybetmiş bir insan. Etrafını zehirli ok ile yaralayan Mehmet ipin ucunu kaçırır. Sokakta gördüğü kediye bile şiddet uygulayacak düzeye gelir. İçinde bilmediği, bulamadığı bir boşluk onu karanlığın içine derinlere hapseder. Vicdanı kaybolmuştur.
Bir gün hastane odasında uyur vaziyettedir ama sesleri duyar. Hemşire ile Doktor'un konuşmasına göre 6 aylık bir koma sürecinde olan Mehmet artık yaşama isteğini kaybederek direnmeyi bırakır. Ta ki morgdan bir ses duyulana kadar.
Boşlukta savrulan bir imam kendi yolculuğunu tamamlayabilecek mi, iç huzuruna nasıl ulaşabilecek? Kitabın son sayfasındaki ifadeler o kadar yerinde ve anlamlı yazılmış olması kitaba değer katıyor. Ayetle verilen son sözler vicdanını kaybeden herkese ışık olması dileğimle. Kitapsız kalmayın.
#kitapsız #köseşale #okudumbitti
Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Şale Köse kaleminden 
Kitapsız kitabının yorumu ile geldim
Mayıs ayının sıradaki kitabı 2024 yılı basımlı 132 sayfalık bir kitap
"İNSAN… İlk taşı kendine at! Bak bakalım, neren acıdı? İşte tam orası senin eksildiğin yer! Başkalarının eksiğinden sana ne senin hâlâ acıyan yerin varken?"
•Derin içsel bir yolculuğun kapısından içeriye girmeye hazırsanız bu kitabı okuyabilirsiniz!
•Kitabı okuduğum da bu türde, düşünce de ne kadar çok insan gördüğümü, tanıdığımı fark ettim. Aslında onlara acıyorum kendi kalıplaşmış doğrularını bir zannediyorlar at gözlüğü misali... Yaratıcı ile kul arasında olan birçok şeye çomak sokmayı ne çok seviyorlar ama oklar kendilerine çevrilince kitap ellerinde oluyor. Keşke bir de içini gerçekten! açsalar...
•İmam olan Mehmet, öğrendiği bilgiler ve inancının kuru ezberinden şaşmamış, kitabı sadece elinde taşıyıp içine bakmaya tenezzül etmemiştir. En son öyle bir hale gelmiştir ki kendini din adamı olarak gördüğü için herkesi her şeyi sorgulama hakkını kendinde bulmuş, ailesine, çevresine karşı iyiliği unutmuş kötülüğe dost olmuş, kendi yapınca hak başkası yapınca günah oluyor raddesine gelmişti. •Bu noktada karşısına bir yoldaş çıkacak ve uzun bir yolculuk başlayacaktır. Bu yolda kendini sorgulamaya, vicdanıyla yüzleşmeye ve içindeki eksiklikleri bulup tamamlamaya çalışacak, karşısındakinin din, dil, ırk, inanç, çevre, tercihler, iş veya meslek gibi hiçbir kimliğin öneminin olmadığını anlaması gerekecek, bu yolculuğun sonu ise insanlığa çıkacaktır ama bu son onun elindedir. Mehmet bu yolculukta başarılı olabilecek mi?
•Şale hocamın kalemiyle tanışma kitabı. Akıcı, etkileyici ve yerine göre sert bir üslupla, okurun kendinden bir şeyler bulabileceği, hayatı, inançları, eylemleri ve vicdanı sorgulamayı amaçlayan muazzam
Şale Köse kaleminden Kitapsız kitabının yorumu ile geldim
Mayıs ayının sıradaki kitabı 2024 yılı basımlı 132 sayfalık bir kitap
"İNSAN… İlk taşı kendine at! Bak bakalım, neren acıdı? İşte tam orası senin eksildiğin yer! Başkalarının eksiğinden sana ne senin hâlâ acıyan yerin varken?"
•Derin içsel bir yolculuğun kapısından içeriye girmeye hazırsanız bu kitabı okuyabilirsiniz!
•Kitabı okuduğum da bu türde, düşünce de ne kadar çok insan gördüğümü, tanıdığımı fark ettim. Aslında onlara acıyorum kendi kalıplaşmış doğrularını bir zannediyorlar at gözlüğü misali... Yaratıcı ile kul arasında olan birçok şeye çomak sokmayı ne çok seviyorlar ama oklar kendilerine çevrilince kitap ellerinde oluyor. Keşke bir de içini gerçekten! açsalar...
•İmam olan Mehmet, öğrendiği bilgiler ve inancının kuru ezberinden şaşmamış, kitabı sadece elinde taşıyıp içine bakmaya tenezzül etmemiştir. En son öyle bir hale gelmiştir ki kendini din adamı olarak gördüğü için herkesi her şeyi sorgulama hakkını kendinde bulmuş, ailesine, çevresine karşı iyiliği unutmuş kötülüğe dost olmuş, kendi yapınca hak başkası yapınca günah oluyor raddesine gelmişti. •Bu noktada karşısına bir yoldaş çıkacak ve uzun bir yolculuk başlayacaktır. Bu yolda kendini sorgulamaya, vicdanıyla yüzleşmeye ve içindeki eksiklikleri bulup tamamlamaya çalışacak, karşısındakinin din, dil, ırk, inanç, çevre, tercihler, iş veya meslek gibi hiçbir kimliğin öneminin olmadığını anlaması gerekecek, bu yolculuğun sonu ise insanlığa çıkacaktır ama bu son onun elindedir. Mehmet bu yolculukta başarılı olabilecek mi?
•Şale hocamın kalemiyle tanışma kitabı. Akıcı, etkileyici ve yerine göre sert bir üslupla, okurun kendinden bir şeyler bulabileceği, hayatı, inançları, eylemleri ve vicdanı sorgulamayı amaçlayan muazzam
köseşale #kitapsız
Okurken her sayfasında sorgulamalar yapmanıza neden olacak bir kitap.
Din görevlisi olarak çalışan Mehmet’in kendini ve özündeki eski iyi, merhametli, eşine ve çevresine sevgi, saygı dolu olan adamın yitirdiği benliğini arayış, yeniden bulma yolculuğu.
Eşine sadakatsiz ,hayvanlara acımasız, en yakın arkadaşlarına olan vefasızlığı ile karakterindeki değişimle girdiği yanlış yolun farkında olmasına rağmen buna dur diyemeyen adamın, gittiği bir bar çıkışında yaşadığı olay sonrası vicdanının sesiyle olan diyaloglarına tanıklık ediyoruz.
Değindiği konular açısından oldukça derin ve güzel noktalarda farkındalık yaratmış yazarımız. İyilik ve kötülük kavramının kişinin özgür iradesine bağlı olduğu, başkalarını yargılamadan özüne önce kendine odaklanmanın ve empati yapmanın gerektiğini vurgu yapıyor.
Yazarın yazım dili sade anlaşılır ve bir çırpıda okunan oldukça keyifli bir kurgu. Fikirlerini ve düşünce tarzını beğendiğimi ifade etmeliyim.Günümüzde ihtiyaç duyulan ve özlenen insan vasıfları..Kaleminiz daim yazarlık yolunuz açık olsun..
"İçinde öyle bir sızı vardı ki tarif dahi edemeyeceğim. Utancım, kavgam, sevdam, inandıklarım, inanmadıklarım koyu bir kavgaya tutuşmuş, ara dayağı yiyen ise ben olmuştum. Dizlerimin üzerine çöktüm. Camide bir Allah vardı, bir de ben!"
Bugün sizlerle paylaşmak istediğim kitap bu cümlelerle başlıyor.
İnsan kalabilmek öylesine zor ki hele bu devirde hem çok kolay hem de çok zor. Öz benliğimizi kaybetmeden maneviyatımızı vicdanımızı insanlığımızı yitirmeden yaşayabilirsek ne mutlu bize. Rabb'imiz de bizden bunu istemiyor mu zaten seçtiğimiz dinimizde İslam'da önce insana sevgiyi hoşgörüyü saygıyı tüm canlılara karşı bizden istediği bu değil mi aslında. İslam dini sevgi dinidir dinde zorlama yoktur ama maalesef ki çevremizde gördüğümüz pek çok din adı altında yaşanan olaylar dini kullanan kişilerin elinde insanlığı dinden ve insanlığından uzaklaştırıyor dinimizden uzaklaştıkça aslında insanlığımızdan da uzaklaşıyoruz ve bu tam bir kısır döngüyle devam edip gidiyor. Kaybolmuş insanlar topluluğu...
kitabımızda da düşünmeden attığı adımlarla farkına varmadan kendini kaybetmiş ama vicdanını kaybetmemiş bir adamın kendi iç hesaplaşması ile aslında biz de kendi iç hesaplaşmamızı yapıyoruz. özümüzü gerçekten unuttuk, unutturuluyor ve biz hep suçlayacak birilerini arıyoruz şeytan, internet televizyonlar, kötü çevre, küresel gücler ama en önemli düşman içimizde; "kendi nefsiniz." İster okumuş olsun ister cahil olsun kendi nefsine hükmedemeyen insan aslında en cahil insandır..
Düşünmek aslında bizi diğer canlılardan üstün kılan, insan olmamızı sağlayan tek unsurken düşünmeden sadece heva ve heveslerimizin peşinde koşturur olduk. hoş görürsüzlüğün,.insanları görünüşleri ile yargılamanın, kendine değil de etrafına odaklı yaşamanın, düşünmeden nefsimizin isteklerine
#meleğingölgesinde ve #hünsa Kitabını çok sevsem de, en çok #kitapsız ı sevdim.
Okurken kendimden de birşeyler bulduğumu gördüm. Ve kitabı 2,5 saatte bitirdim
Mehmet bir din adamı yani imam. Fakat o kadar çok nefsiyle mücadele ediyor ki iki dünya arasında sıkışıp kalmış. Herkesi günahkar diye yargılarken asıl kendisi günaha batmakta...
Sürekli bir arayış içerisinde ama ne aradığını kendisi de bilmiyor. Ve çevresindeki insanları da kendisinden uzaklaştırıyor.
İmam olmasına rağmen bir bara gidip kafasını dağıtmak ister daha sonrasında düşer beyin kanaması geçirir.
Uzun süre komada kalan Mehmet rüyasında yanında birini görür ve ona yoldaş der.
Ne aradığını bilmeden sürekli durmadan kaybettiği şeyi arar.
Acaba kaybettiği şey neydi?
Yoldaşı kimdi?
Ve Mehmet komadan uyanabildi mi?
Çok güzel bir kitaptı kesinlikle öneririm
Bir kitabın daha sonuna geldim
İnsanlığını kaybetmiş bir topluma hangi kitap gönderilse , hangi kurtarıcı gelse , hangi doğru söylemlerle yaklaşılmaya çalışılsa veya hangi yaptırımlarda bulunulsa da , o toplumun yozlaşmış ve körelmiş öngörüsüyle varlığını sürdürebilmesi imkansızdır.
Cami imamı Mehmet 'in hayatının çöküşüne şahit olacaksınız... Çevresi,eşi , çocukları, arkadaşları tarafından çok sevilen bir insanken... Bir anda vicdanını, sadakatini, insanlığını kaybetmiş acımasız bir adama dönüşür.
Randevu evinde sabahlayan, alkol alan ,insanlar hakkında kötü konuşan, eşine kötü sözler söyleyen, kalp krizi geçiren arkadaşını yarı yolda bırakan, sokaktaki hayvana bile kötülük düşünen, vefasız, çıkmaza girmiş bir adam olur Mehmet...
Mehmet iyi bir insanken ne hale gelir... Doğru yolu bulabilcek mi ? Bu girdabın içinden kurtulabilecek mi ?
Okurken düşündüren, sorgulatan, az sayfalı olmasına rağmen dolu dolu bir kitap okudum. Okumanızı tavsiye ederim.
Devamı ve daha fazlası kitapta okuyunuz.okutunuz.
Özünden uzaklaşan iblisle arkadaş olur. İblisle arkadaş olan balçığa saplanır. Balçığa saplanan ne kadar saf su ile arınmaya çalışsa da nafiledir. Özüyle mesafe koyan sevdikleriyle de mesafeli olur. Sevdiklerini kaybeden aslında kendini ve insanlığını kaybetmiştir. Kendini bulmak için arayışta olmalı. Ararken doğru yerde, doğru zamanda, doğru kişilerde aramalı. En önemlisi özünde aramalı. Nerde hata yaptığını, nerde yanlış yaptığını bulmalıdır. Bunu fark ettiğinde bir başlangıç yapabilir. Yavaş yavaş balçıktan kurtulmuş olur. Ancak azimle, sabırla ve kesin bir kararla olmalı her bir adım.
Mehmet de tam da böyle bir durumla başbaşa. Bir zamanlar çok iyi biri iken dünya sevgisi onu özünden uzaklaştırdı. Din görevlisi olmasına rağmen iyilikten, saygıdan, sevgiden, merhamettten, şefkattan ırak kötülüğe yakın biri olur. Başta ailesini sonra arkadaşlarını ve hatta hayvanları kırıp döken biri oluyor. Kendisi dahi bu durumundan rahatsız olmasına rağmen bir türlü kurtuluşa eremiyor. Ta ki kendi özüyle, vicdanıyla hesaplaşana dek. Aslında vicdanıyla değil, vicdanın sesiyle kendini hesaba çekiyor. Kendini kaybettiği yerde bulmaya adım atıyor sabır ve azimle. Buluyor mu dersiniz ? Bilmem... Siz olsanız onun yerinde ne yapardınız?
Öyle değil miyiz? Bence tam da böyle bir durumda oluyoruz. Oluyoruz ve arayış için kimi zaman adım atmıyoruz. Aslında insanın kendi özünde olması kadar makbul bir şey yoktur. Doğruluk nerde diye sorsam belki az kişi cevap verir. Şunu unutmamak gerekir ki doğruluk Allah'ın ipidir. İpi de kitabı Kur-an'ı Kerim'dir. Bakın Al-i İmrân suresi 103. ayette ne diyor: "Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı sarılın. Dağılıp ayrılmayın. Allah'ın üzerinizdeki nimetleri hatırlayın." O vakit Kitapsız kalmayalım.
#Okudum
#KitapYorum
#ŞaleKöse
#Kitapsız!
#ArtshopYayınları
#Roman
#132Sayfa
#Papatyakitaplığı
Merhaba arkadaşlar,
Bugün sizlere Artshop Yayınları'ndan çıkan, Şale Köse'ye ait "KİTAPSIZ!" isimli romanla geldim.
Kitap incelemelerimi yaparken; farklı yazar isimleri de ilgi alanıma giriyor. Söylerken keyif duyduğumuz bazı kelimeler vardır. "Şale" de sanki bunlardan biri. Kulağa hoş geliyor. Şimdiden sevdim. Anlamı: Fransızca “chalet” kelimesinden türemiş, “dağ evi”ymiş. İlginç.
Sevgili yazarımızın bir kitabı daha var. İsmi "Şale - Hayatın Gerçeklerinde Gerçek Bir Hayat Hikyesi". "KİTAPSIZ!" hepimizin rolünün olduğu bir roman. Okuyan herkesi içine alıyor, sorguluyor, düşündürüyor, vicdanımızla baş başa bırakıyor. Yani, şapkamızı çıkarıp önümüze koymamızı salık veriyor. Hayatın muhasebesini yapacağımız bir roman anlayacağınız. Ben okurken uzun zamandır kendimle bu kadar hemhal olmamıştım. Yüzleştiğim, biraz çekindiğim, hatalarım, pişmanlıklarım, insanlığım hakkında çokça düşündüğüm anlara sürükledi. "KİTAPSIZ!" içsel bir yolculuk. Her şeyden önce insana kendi içine bakmayı ve kendi içinde neler barındırdığını keşfetmeyi öğretiyor. Zira insan, aslında kendi içinde barındırdığı şeyler kadar önemli ve tüm bu şeylerin toplamı insana bir karakter, bir kimlik, bir yapı veren ana unsuru oluşturuyor. İnsanoğlu yüzyıllardır bir anlam arayışı içinde. Kalbine değen bir ses, bir dokunuş onu zamanla bir arayış içine ve aradığı şeyi bulmak için bulduğu fikrin diyarında bir oradan bir oraya savuruyor. İnsan, neyi aradığını bilebilmesi için öncelikle kendinde olan yitiği farketmesi lazım. Neyi kaybettik ki onu aramakla meşgulüz!
İşte bu noktada İmam Mehmedin hikâyesi başlıyor. Acaba o ona ondan daha yakın ve içinden de içeri hangi ulvi duyguyu kaybetmişti?
"KİTAPSIZ!"; başlangıç
ŞALE KÖSE / KİTAPSIZ!
Selam nasılsınız? Mayıs ayına hızlı bir giriş yaptım ve bugün başladığım kitabı daha akşama varmadan bitirdim. Kitap beni derin bir düşünce havuzuna daldırdı, ben de o vurucu etkisi geçmeden hislerimi anlatmak istedim sizlere
Bazı kitaplar sadece okunmaz, içine girersin, bir bakmışsın karakterin hikayesiyle kendi vicdanının ortasında bulmuşsun kendini. Şale Köse’nin kaleminden dökülen Kitapsız, ilk sayfadan itibaren kalbime işledi. Asıl mesele Mehmet’in yaşadıkları değil sadece, asıl sarsan onun sorgulamaya başladığı yerden kendi içime dönmemdi.
Ne çok şeyi “doğru” sandığımı fark ettim.
Ne çok şeyi inandığım için değil, bana öyle öğretildiği için yaptığımı anladım
Mehmet adında bir din görevlisinin iç dünyasında başlıyor yolculuk. Ama birkaç sayfa sonra anlıyorsun ki, bu aslında senin kendi vicdanına yaptığın bir yolculuk.
Mehmet dışarıdan bakıldığında saygın, düzgün, hatta örnek biri. Ama içi, işte orası bambaşka. Sorgulamadan yaşadığı hayatı, susturduğu vicdanı, bastırdığı geçmişi.. Hepsi yavaş yavaş yüzeye çıkıyor. Ve onu izlerken, insan kendini sorgulamaya başlıyor: “Ben de yalnız kaldığımda gerçekten kimim?”
Kitapta en çok etkilendiğim şey, dini kisvelerin arkasına gizlenmiş çürümenin bu kadar dürüst anlatılmasıydı. Ne yargılıyor yazar, ne de dayatıyor. Sadece gösteriyor. Sessiz bir aynayla karşı karşıya bırakıyor seni. Yazar, süslü cümlelerin peşinden koşmuyor, hayatın ta kendisini getiriyor karşına. Sessiz bir yüzleşme bu. Öyle bağırmadan, yormadan, ama tam kalbine dokunarak.
Her bölümde durup nefes aldım. Bazı satırları bir değil, iki üç kere okudum. Çünkü öylece geçip gidemedim içinden. Bu kitap bana ne kattı biliyor musunuz? Dış sesleri biraz susturup içime kulak vermeyi.
Okuyup geçilecek bir hikaye değil kalbinizin bir köşesinde
