Puan
810 üzerinden
Herman Hesse en sevdiğim yazarların başında geliyor. Knulp hesseyi tanıyanların çok çabuk ısınacaği bir karakter. Çünkü o gezgin hesse nin ta kendisi. Mükemmel bir tadındalik var kitapda. Bir tarifin malzeme ayarlarını tam tutturursunuz ya aynı öyle. Gezgin Knulp hayatını, aşklarını, sanrilarini paylaşıyor bizlerle. En sonunda ise tanrı ile sohbete başlıyor. En güzel kısmı da o yüzleşme oldu. Knulp bize anlatılanların aksine daha iyi ve merhametli bir tanrının olabileceğini gösteriyor.
7/10
2023 45. kitabı
Yine Hesse ve yine bir yol hikayesi. Bana kalırsa Knulp'un Hesse'nin diğer kitaplarından farkı daha gerçekçi olması. Keyifli ama diğer kitaplarındaki "o" karakteri hep görüyoruz gibi. Kitabın ikinci bölümünde gündelik anlatıdan diyaloğa geçişte sıkıntılar yaşadım, okumak isteyenler daha güncel bir baskısını edinmeli.
Knulp - Hermann Hesse1000Kitap
Knulp derdi ki: "Herkesin ruhu kendinindir. Kimse ruhunu bir başka ruhla karıştıramaz. İki kişi buluşabilir, birbiriyle konuşabilir birlikte olabilir; ama ruhları çiçek gibidir, her biri bulunduğu yere kök salmıştır, hiçbiri öbürüne varamaz; varmak isterse kökünden kopması gerekir. Bunu da yapamaz. Çiçekler kokularını ve tohumlarını çevreye saçarlar; çünkü birbirlerine ulaşmak isterler; ama bir tohumun konması gereken yere varması için çiçek bir şey yapamaz, bu rüzgarın işidir, o nasıl isterse, nereden isterse öylece gelir, eser, gider."
"Şöyle düşünürüm: Çok güzel bir kızı, eğer onun bir gün gelip yaşlanacağını ve öleceğini düşünmesek, belki de o kadar ince bulmazdık. Güzel bir şey sonsuza kadar aynı kalacak olsaydı, bu beni belki hoşnut ederdi; ama onu daha soğuk seyrederdim. Bunu yalnızca bugün değil her zaman göreceğimi düşünürdüm ki... Oysa geçici olana, her zaman sevinç değil, acı da duyarım."
Hermann Hesse diğer kitaplarında olduğu gibi Knulp'ta da içi özlemle dolu, hem dünyadan sarhoş, hem de dünyanın acısını taşıyan, hiçbir yerde duramayan, her yeri kendine yurt edinmiş ama hiçbir yerde yurdunu bulamayan, gündelik kentsoylu yaşamının dışında kalmış, huzursuzluktan ve kendi gönlünün isteklerinden başka hiçbir şeye bağlanamamış, yalnızca kendi öz yaşamını yaşamış ve kendi öz ölümüyle ölmüş bir gezginin, bir serserinin yaşamını betimlemektedir.
Bu kitabın bu baskısını belki de 10. okuyuşum, her okumada tekrar hayranlık duyuyorum, zamanı geldiğinde bu kısa hikayelerden, güzel bir kısa film çıkaracağımı hayal ediyorum.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Dostum Knulp; diyar diyar gezen, anı yaşayan, dağları bayırları seven, güzel yürekli dostum Knulp…
Benim de içimde bir Knulp var. Onun gibi yaşamak istiyorum, Knulp’u özümsemek, anlamak, yaşamak. Ama sadece taklit edebiliyorum Knulp’u, o da sadece bazı zamanlar…
Kendini herkes gibi olmaktan alıkoymuş bir adam, bir serseri. Ama bir serseri mi gerçekten? Yine Hermann Hesse'nin Demian'da olan bakış açısı buraya da yansımış durumda.
Knulp adlı kendini herkes gibi olmaktan alıkoymuş karakterimiz, yollarda gezer, kibarlığı ile herkesi (özellikle kızları) kendine hayran bırakır. Fakat evlenmemiş, düzenli bir hayata geçmemiştir. Kimi zaman bu durumdan dolayı eleştirilse de onun hiç umrunda değildir. Karşılaştığı insanlarla dost olmuştur. Öyledir ki, herkes hiç gocunmadan ona kapılarını sonuna kadar açar.
Yaşadığı hayattan memnundur. En önemlisi, Knulp özgürdür.