Kulüpten çıkan ve Faeler tarafından yem muamelesi görmüş insanlardan biri gibi yoğun bir sisin içinde hareket ediyordum. Suyun içinde yürümeye çalışıyor gibiydim. Ren’in peşinden kamyona doğru ilerlerken neyin benim için daha tehlikeli olduğunu artık bilmediğimi fark ettim. Tehlikeli olan Faeler miydi, yoksa Ren miydi? Çünkü her ikisi de bana hâkim olacak güce sahipti.
“Bir sorum var,” dedi yumuşak bir ses tonuyla. Bir kolunu kapının üzerine atıp kamyonetin içine doğru eğildi. “Silah taşıyorsun, değil mi?”
“Evet. Tabii ki.”
Uzun kirpiklerinin arasından beni süzerken sırıttı. “Silahı nerene gizlemiş olabilirsin, Ivy? Bunu öğrenmek için canımı bile verebilirim.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hafifçe gülüp eteğimin kenarına uzandım. Bir an tereddüt etsem de parmaklarımla eteğimin ucunu tutup hafifçe yukarı çektim ve uyluğuma bağladığım kazığın sivri ucunu görmesine izin verdim.
“Lanet olsun, bebeğim.” Kapıyı kavrayarak dikleşti. “Fanteziler işte tam bu noktada şekilleniyor.”
Hızla atan nabzımın üzerine bir öpücük kondurunca nefesimin kesilmesine engel olamadım. Boynum boyunca tatlı, kısa öpücükler kondurarak ilerlerken gözlerimi kapattım. Sadece rol yapıyorduk. Başparmağı göğüslerimin hemen altında daireler çizerken kendime bunu söyleyip duruyordum. Sadece rol yapıyorduk. O kadar. Ama bedenim laf dinlemiyor gibiydi. Göğüslerim sızlamaya, nabzım kasıklarımın arasında atmaya başladı. Bedenim arzuyla kavruluyordu.
“Beni neden istiyorsun?” Sesim titriyordu. “Beni doğru düzgün tanımıyorsun bile.”
Kısa bir süreliğine bana baktı; söylediklerime inanamadığı yüz hatlarından belli oluyordu. “Tek bildiğim yarın hayatta olup olmayacağımızı bilmediğimiz. Kimse bize bir gün ya da bir hafta daha yaşayacağımızın sözünü veremiyor. Bir şey istediğin zaman onun peşine düşmelisin. Seni istemek için hayat hikâyeni öğrenmek zorunda değilim. Şimdi bunu çevirip de bana karşı kullanma. Bana karşı çıkmaya hazırlandığını o güzel mavi gözlerinden anlayabiliyorum. Hikâyeni öğrenmek istiyorum. Seni tanımak istiyorum. Seni... Ah, boş ver.”
Birkaç saniye sonra başını ters bir şekilde salladı. “Git.”
“Senin iznine ihtiyacım yoktu,” diye çıkıştım.
Ren suratını ekşitti. “Tatlım, neye ihtiyacın olduğunu biliyorum ve onu alacaksın.”
Öfke ve arzu karışımı bir duyguyla vücuduma ateş bastı. Kolumu kaldırıp ortaparmağımı göstererek onu selamladım.
Güldü.