Puan
7.810 üzerinden
28 Haziran 1990’da Wisconsin’in kuzeyindeki bir yol kenarında hazırlamakta olduğu bombanın infilak etmesi sonucu biri hayatını kaybeder. Polis parçalanarak ölen adamın kimliğini tespit etmekte oldukça zorlanır. Ellerindeki tek delil adamın cüzdanından çıkan Yazar Peter Aaron’un telefon numarasının yazdığı bir kağıttır. FBI Aaron’a ulaşmaya çalışırken o, gazetede okuduğu bu olayın failinin 15 yıllık dostu, meslektaşı Benjamin Sachs olduğunu anlamıştır. Bu bilgiyi polis teşkilatıyla paylaşmadan önce yapmak istediği bir şey vardır:arkadaşının aslında kim olduğu ve bu raddeye nasıl geldiğini anlamaya çalışmak…
Aaron, Sachs’la bir okuma toplantısı için bulundukları bir barda tanışmalarından başlayan dostluklarını,hayatlarına giren ve çıkan diğer kişilerin üzerlerinde yarattığı etkiyi yaklaşık 15 yıl öncesinden başlayıp olayın gerçekleşmesinden on ay öncesine kadarki zamanı kapsayacak şekilde anlatır.
Bir cinayetin çözümü gibi başlayan ancak düğüm düğüm çözülen bir hayatın romanı …Muhteşem bir serüven !!!
Paul Auster’in okuduğum ilk romanı ama son olmayacağı kesin…:)
93 senesinde ödüllendirilen bu kitap adını Tevrat'ta sözü geçen, timsaha benzer bir deniz canavarından alıyor. Kitapla alakası sadece karakterimiz Sachs'ın kendi yazmaya çalıştığı kitabının adı olması.
.
Bu kitap Paul Auster'ın basyapıtı olarak zikredilse de benim için orta halli bir kitap oldu. .
Arka kapağını okuyan biri kitabı polisiye sanabilir. Ki kitap gerçekten bu hava içinde başlıyor. Peter Aaron en yakın dostu, kendisi gibi yazar olan Benjamin Sachs'ın yaptığı bombanın patlaması sonucu hayatını kaybetmesiyle ölümünü araştırmaya başlar. Fakat olaylar bir yerden sonra karakterlerin arasındaki insan ilişkileri üzerine yoğunlaşıyor.
Ruhsal çözümlemeleri okumayı severim burda da bol miktarda var ama kitabın en belirgin duygusu nedir deseniz dostluk veya vefa derim.
.
Peter'in Sachs'a olan vefasıyla olayı çözmeye çalışması oldukça akıcı o sebeple sıkmıyor. Onun yaşadıklarını yine kitap yazarak ve adına da Sachs'ın bitiremediği kitabı Leviathan'ın adını koyarak anısını yaşatmak istiyor.
Sachs aynı zamanda etrafında olup biteni de sorgulayan bir, kapaktaki özgürlük heykelinin sebebini anlatsam spoiler olacağından burada keselim.
Leviathan anlam olarak İncil’ de geçen bir ejderhanın adı. Bir deniz canavarı demek. Kitabı okumaya başlayınca Leviathan ismiyle nasıl bir bağ olacak diye merak ederek okuyorsunuz. Kitap bitince de iyi ki bu isim seçilmiş diyorsunuz. Hem metafor olarak devleti hem de hikayesi anlatılan baş karakteri bu deniz canavarına benzetiyor yazar. Thomas Hobbes'un da aynı isimli kitabına bir gönderme yaptığını düşünebiliriz.
Her ne kadar polisiye bir romanmış havasında yazılsa da içeriğinde psikolojik tahliller, felsefik fikirler, insan ilişkileri ve hayatın gerçeklikleri mi bulabiliyoruz. Bence yaratılan karakterler hem çelişkileriyle hem değişimleriyle hem de fikirleriyle o kadar gerçekçiydi ki modern zamanımızda bu şekilde kişiliklerle ve ilişkilerle karşılaşmamız kaçınılmaz.
Özellikle karakterler arasındaki ilişkilerde yansıtılan bilinmezlik beni oldukça etkiledi. İnsanlar birbirlerini ne kadar tanırlarsa tanısınlar, özündeki ilişki karşıdakinin yansıttığı kadar oluyor. Belki de ilişkinin güzelliği o bilinmezlikte saklı oluyor.
İlişkilerde yazarın bana yansıttığı diğer önemli özellik ise özgür irade kavramı oldu. Belki her okuyan bunun üzerine düşünmeyebilir ama beni çok fazla düşündürdü Paul Auster. Kişiler, ayrı ayrı kendi özgür iradeleriyle hareket ettiklerini sansa da birbirleriyle kurdukları ilişkiler ve hatta tanımadıkları insanların bile etkisiyle hayatlarına kendi iradeleri harici yön verilir. Çoğu zaman kişiler bunun farkında değildir. Aslında bu da hayatımızın bir belirsizliği olarak karşımıza çıkar.
Kitapta modern zamanların siyasi olgularını da görebilirsiniz. Amerika Birleşik Devletlerinin politika tutumu ve insanlarına yaklaşımı, Özgürlük Heykeli'nin metafor olarak kullanılmasıyla yansıtılmış. Post-modern bir Amerikan Edebiyatı eseri okumak isteyenlere
Leviathan , genel anlamda postmodern olarak nitelendirebileceğimiz tarzda içerisinde polisiye , felsefi sorgular , bolca katmanlı kurgular barındıran bir eser. Eserin oldukça farklı ve içerisine alan bir yapısı var.
Yarım bırakanı da çoktur eminim çünkü kurgusu gereği -bolca geçmişe dönüşlü ,okurken odaklanmak gerekiyor .
Başkahraman Sachs' ın hayatını en yakın dostu Peter ' in ağzından dinliyoruz. Aralarındaki dostluğa , Sach'ın kimlik arayışına , içsel krizine , gitgide derinleşen yalnızlığına , savruluşuna , değişimine , dönüşümüne Peter ' ın anlatımıyla şahit oluyoruz. Eserde bolca tesadüfi karşılaşmalar ve olaylar söz konusu .Böyle bir eserde fazla gelse de yazarın tarzı sanıyorum ki böyle.
Bu yıl okuduğum en farklı romanlardan biriydi , genel olarak başarılı buldum . 10/7.5
Auster
love love love it. maria karakterini okurken sophie calle’a ne kadar benziyor dedim ve sonunda sophie calle’e tesekkur ettigini gordum (asla yanilmam). yaklasik 300 sayfayi bi gunde okudum. inanamiyorum bu kadar cok karakteri bu kadar cok olayi boyle birbiriyle girift halinde yazmasina ragmen hic kafa karistirmamasina. cok daha farkli bi sey bekliyodum ilk bikac sayfadan sonra ama tammmamen tersi cikti. dizi film olsa keske de izlesem dedim. bunun yerini asla tutamaycak olsa da. buyuk ustasin be paul.