”İnsan kendir boşluğuna yakalandığı an kendini yargılamaktan kurtulamıyordu işte.”
”Savaşın bir tek kaybedeni vardır.O da annelerdir.”
”Kendi beynime bile güvenemiyorum”
”Dünyayı daha iyi bir hale nasıl getirebilirdim.”
”Başım gövdemden ayrıldığı zaman pek çok şey de benimle beraber koparılmış olurdu;fikirlerimde,düşüncelerimde,korkularımda…“
“Mazmoz” Roman kapak tasarımıyla @ozanuysalart ilk bende çok heyecan ve sempati uyandırdı.
İçerik olarak fazlasıyla heyecanlı,aksiyon dolu bir film izlemiş gibiyim şuan.İdealist Gazeteci -Fotoğrafçı isimsiz ana karakterimizin terör örgütü tarafından kaçırılıp tutsak edilişi konu ediliyor.
Ölüm-Yaşam-İnanç üçlemesinin ilk romanı
Ölüm korkusunu ilimlerime kadar hissettim ve insanın acziyeti,en gerçek duyguları tamda o anda tüm şeffaflığıyla yansıyor sayfalara.Korku insanı düşünce denizinde boğmaya yetecek kadar gerçekçi bir duygu.Ölüm hissiyatının karakterde yarattığı düşünce karmaşası o kadar güzel yansımış ki sayfalara o anı yaşayamayan ben gibiydim sanki.
Karakterler;Gazeteci-Savaş Fotoğrafçısı ve Eşi,Kızı Mişan,Yüzbaşı,Er,İhtiyar,Kurşungeçirmez.
Mekan:Türkiye’nin kuzeyi
“Körlük”kitabını anımsadım karakter isimlerini okuyunca.
İsimsiz etkileyici karakterler
Hayatta “Kurşungeçirmez”kitap karakteri gibi dostunuz olsun.En zor zamanınızda hemen yanınızda biten
Bir insanı öldürme isteği neye kime bağlıydı?
İnsanın yaşamının bir insanın ellerinde oluşu…