Yazar:
Sultan İpekeşen
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
" İnsan yorulunca ve tükenince ne yapardı?" diye kendine sordu,bir kaç saat içinde öğrendiği gerçekler dünyasını yıkmıştı öyle büyük bir dünyası da yoktu aslında Mirza'nın ama yüreği kaldırmıyordu. Hesap sormak istiyordu,mezardan çıksın hesap versin istiyordu.
Hevesle yazdığı sayfaları yırtıp atmıştı çünkü başkasının acısını yaşamadan bilemezdi, gözyaşları içinde yaşadığı kendi acısını hayatının masalını yazmaya başladı ve " Sevgili okur,dokunma bana. Bırak da anlatayım, dökeyim içimi. Sen sadece dinle ve beni hiçbir konuda asla yargılama,olur mu?" diye başladı yazmaya.
Benim severek soluksuz okuduğum bir kitap oldu Mirza,sizi içine öyle bir çekiyor ki o kadar güzel kaleme almış ki yazarımız satırları okurken kendinizi de bir sorguluyor durup bir düşünüyorsunuz. Kısacık kahvenize eşlik edecek severek okuyacağınız bir kitap okumanızı tavsiye ederim
Mirza'nın çocukluğu çok güzel geçmiş yüreği sevgi,merhamet dolu vicdanli bir ailesi vardı bu yüzden Mirza büyüyünce annen gibi olacağım derdi. Eğitim hayatındada başarılı gözde bir öğrenciydi,7 sınıfta da seçildiği bilgi yarışmasını kazanmışlar onun gururunu ve ailesinin yanında olmasının mutluluğunu yaşıyordu bir taraftanda kendiyle içsel hesaplaşmasını yapıyordu.
Mirza artık liseye gidiyordu bir kız gördü heyecandan kalbi duracaktı çünkü rüyasında gördüğü kızdı ve daha önce hiç görmediğine de emindi.
Acaba o benim kaderim mi diye düşündü Mirza.
Bir türlü açılamayan Mirza açısına katlanıp son senesini İstanbul'da okumaya karar verdi zaten üniversiteyi de orada okumak istiyordu. Babası ve annesi anlam veremediği bir şekilde boşandılar Mirza annesini yanına alıp babasına duyduğu nefreti içinde her gün daha da çok büyütmüştü çünkü bir gün babasını takip etmiş ve bir eve yüzünü göremediği bir bayanla sarıldığını
"Hayatın bilmediğin girdaplı , çıkmaz sokaklarına girdiğinde çare yüreğindedir. Aklını kalbinle yürütmendedir. Çare en çok vicdandadır."
Mirza Mardin' e bağlı Tızyan isimli bir küçük köyde doğmuştur. Babasının maaşını aldığı geceler yolunu dört gözle bekler elleri dolu dolu gelir kucağına atlardı. Annesi kapıda onları seyre dalar gözleri parlardi.Her geceleri mutlu ve huzurluydu ona göre. Babasının gülümsemesinde o zamanlar anlamlandiramadığı garip bir şeyler vardı.
Annesi merhametli bir kadındı yaşlı bir amcanın bir gece kapılarını çaldığında annesinin onu utandirmadan yemek ve biraz para verişi kalbinde büyük bir taht kurmuştu. "Büyüyünce ben de annem gibi olacaktım". Bu yüzden çok para kazanıp insanlara yardım edecekti. Küçük aklıyla iyiliğin sadece bununla sınırlı olduğunu sanıyordu.
Mirza yavaş yavaş büyüyordu ve okulda bir gün bir kız gördü içinde adını koyamadığı bir şeyler oluyordu. Sordu soruşturdu kızın ismini hangi sınıfta olduğunu öğrendi. Ancak kız ondan kaçıyordu. Üniversite için son senesiydi akıllı da bir çocuktu Mirza aklı da kalbi de bu kız yüzünde karışıyordu ve ani kararla İstanbul ' daki herhangi bir okulda okumak istediğini söyledi ailesine ilk defa böyle ani bir karar veriyordu ailesi şaşırsa da Mirza' ya bir ev okul ayarlandı orada eğitimine devam etti . Zaten İstanbul 'da öğrenci olmak ve öğretmen olmak istiyordu. Köy okullarının birinde o küçük yüreklere öğretmenlik yapmak istiyordu. Mirza tam da istediği gibi okulu kazandi ancak son sınıftayken anne ve babasının boşanacağını öğrendi.
Mirza köy okuluna atanabildi mı?
Anne babası neden ayrıldı?
Okulda gördüğü o kız kimdi?
Ailesinin ondan sakladığı hayatını tamamıyla değiştirecek sır neydi?
Sıcacık bir hikâye okudum evet belki çok tanıdık ama bazen düşündüklerimiz yada aldığımız kararlar
MirzaEdebiyat
Sultan İpekeşen - Mirza
Selam arkadaşlar
Bugün size elinize aldığınızda bırakamayacağınız hemen bitireceğiniz bir kitapla geldim. Dili sade akıcı. Ben Mirza’nın hikayesine çok duygulandım. Sonu beni çok şaşırttı.
Kitabımız Mardin’in Kızıltepe ilçesinde ve İstanbul’da geçiyor. Kahramanımız Mirza. Hayalleri hedefleri için doğduğu büyüdüğü topraklardan çıkıp İstanbul’a gidiyor. En büyük hedefi ve duası bir gün öğretmen olup ücra bir köyde öğretmenlik yapıp o çocukların elinden tutmak. Bunu başarıyor. Ama sonra hayatı tamamen değişiyor. Yıllardır ondan saklanan gerçekleri öğreniyor. Ve kitabın sonu beni çok şaşırttı hiç beklemediğim bir şekilde bitti.
Mardinli Mirza’nın kalbinde kendi başına sessiz sedasız, ilmek ilmek ördüğü duvarları yıkması hiç kolay olmayacak. Yaşadığı pişmanlıklar peşini bırakmayacak. Keşkeler yüreğini dağlayacak. Hayatıyla ilgili sadece birkaç saat içinde öğrendiği gerçekler saçlarına aklar yağdıracak. Onun hayat hikayesi hepimizi derinden yaralayacak. Mirza’nın hayatını yargılamak değil, onun yüreğine dokunarak anlamak için okumak dileğiyle….
#kitapalıntıları
️”Pişmanlıklarım derindi, keşkelerim ağır; gidişlerim kolaydı, dönüşlerim çok zor!”
️”Bir bulut olsaydım; her şeyden habersiz, herkesten uzakta küçücük bir bulut. Gökyüzünde süzülseydim. Kalbimdeki ağırlıkları yağmurlar gibi akıtsaydım yeryüzüne, bedenim hafifler miydi?”
️”İnsan yorulunca ve tükenince ne yapardı?”
"MİRZA"
"Hayatın bilmediğin girdaplı, çıkmaz sokaklarına girdiğinde çare yüreğindedir. Aklını kalbinle yürütmendedir. Çare en çok vicdanındadır." diye. Bugün çarem nerededir peki? Hangi yöndedir mesela,tek yönlü akılda mıdır yoksa tozlu raflardaki kitapların arasında kurutulmuş bir gül yaprağı gibi unutulmuş vicdanda mıdır?"
Bazı hikâyeler vardır; okuduğumuzda bizi çocukluğumuza götürür, tanıdık yüzler, tanıdık duygular çıkar karşımıza. Mirza’nın hikâyesi de tam olarak böyle bir anlatı… Sıcacık, naif ve huzur dolu. Mardin’in küçük bir köyünde başlayan yolculuk, annesinin şefkatli elleri ve babasının gizemli gülümsemesiyle şekillenir. Çocuk kalbiyle “iyilik” kavramını annesinden öğrenir Mirza. Yardım etmek, paylaşmak ve merhametli olmak onun hayallerinin temelini oluşturur. Küçücük yaşında bile, büyüyünce çok para kazanıp insanlara yardım etmeyi kendine bir amaç edinir.
Ancak hayat, çocukluğun masumiyetinden daha karmaşık bir şeydir. Mirza büyüdükçe kalbini hızlandıran duygularla tanışır.
Liseye başladığında ise hayatına yeni bir duygu girer: Aşk. Rüyasında gördüğü bir kızı okulda karşısında bulur. Daha önce hiç görmediği halde, kalbi ona rüyalarından aşinadır. Onu gördüğünde kalbinin duracak gibi olması boşuna değildir; bu kıza “kaderim mi?” diye sorar kendi kendine. Ama bu büyük hislerine rağmen ona bir türlü açılamaz. Sessizliğinin acısını içine gömer, hayalini kurduğu İstanbul’da okumaya karar verir. Köyünden, ailesinden ve çocukluğunun güvenli dünyasından ayrılıp büyük bir şehre adım atar. Orada hem öğrenci olmayı hem de bir gün öğretmen olarak köy çocuklarının hayatına dokunmayı ister.
Tam da her şey yoluna girmişken hayat başka bir sınav çıkarır karşısına: Anne ve babasının boşanma kararı. Bu yıkıcı haber, Mirza’nın kalbinde onulmaz yaralar açar. Çünkü aile,
