Puan
7.110 üzerinden
Hermann Hesse'nin okul yıllarındaki arkadaşlarından, eski dostluklarından ve okurlarından yola çıkarak gençlik döneminden bilgiler verdiği güzel bir kitap. Öykü, düşünce, günlük ve anı türündeki düzyazılardan oluşuyor.
Kitabı okuduktan sonra devasa sorunların arasındaki çok basit şeylerin bile bizim için önemli olabileceğini ve bunun utanılması gereken bir şey olmadığını fark ettim. Evet dünyada her zaman bizim yaşadığımızdan daha kötü şartlarda yaşayan insanlar olacak. Ama onlara üzülmemiz için kendi dertlerimizi görmezden ve küçük görmemize gerek yok. Kitabın ilk düzyazısı olan Çalınan Bavul'u böyle yorumladım ve çok hoşuma gitti.
Kitabın bazı yerlerindeki doğa betimlemeleri çok uzun ve yorucuydu. Ama dikkatli okunduğunda yorulmaya değiyor.
Yazarın çocukluğa olan özleminden; varoluşu, Tao'yu ve mutluluğu sorgulayış biçiminden de etkilendim.
Daha fazla ayrıntıya girip kitaptan alabileceğiniz zevki azaltmak istemiyorum. Size son olarak kitaptaki Mutluluk yazısından bir alıntı bırakacağım.
"Mutluluk deyince bugün düpedüz nesnel bir şey anlıyorum ben, yani bütünlüğün kendisini, zamansız bir varoluşu, dünyanın sonsuz müziğini ve başkalarının tahminen gökkürelerinin uyumu ya da Tanrı'nın gülümsemesi diye adlandırmış olduğu şeyi anlıyorum."
Hatalı bir yargıda bulunmaktan korktuğumdan daha önce hiç inceleme yazmamıştım. Ama öğrendim ki tüm hatalar görecelidir. Bu ilk incelememdi. İyi okumalar dilerim.
Puan vermedi·177 syf.·
2022 92. kitabı
Hermann Hesse ’nin olgunluk döneminden, 1944-1956 yıllarına ait, en güzel düzyazılarını içeren bu seçme belirli bir tema ekseninde kaleme alınmış öykü, düşünce, anı, günlük türünde çeşitli yazılardan oluşuyor 
Mutluluk
"Sabrın da, bezginliğin de bir sınırı vardır, her şeyin sineye çekilmesi beklenemez; hiçbir kap yoktur ki bir an gelip taşmasın. Eserden
"Dengeli, titiz, yalın bir üslubu gözeten bu düzyazılarında Hesse, okul yıllarına yaptığı zihinsel yolculuklar aracılığıyla ilkgençlik dönemine dair insan portrelerinden, uluslararası üne kavuşmuş bir yazar olarak okurlarıyla ilişkilerine, toplumsallığa ve birey olmaya, totalitarizme, doğaya ve ağaçlara, çocuk varoluşuna, ölüme, Tao’ya, insanların dünyasında var olmayı seçen bir küçükkarganın yaşamına dek genişleyen, zihin açıcı felsefi bakışıyla gerçeklik-bellek-hakikat arayışı bağını örmeye gönüllü ince bir duyarlık sergiliyor...
ancak bizim kendisine verebileceğimiz kadar bir anlam taşır.
İç
Sevebilen Mutludur, (s:175)
Isteyin, ümit edin, sevin, hayat sevgıyle yoğrulunca bambaşka olur
Ve yeryüzü yeniden sizinolur...
Sevgiyle gececek güzel yarınlara dıyelım miReklam
Hermann Hesse’ye ait bir kitap görünce akan sular duruyor benim için. Sonuçta “Knulp”, “Narziss ve Goldmund” gibi muhteşem eserleri kaleme almış bir yazar. Kitap fuarında Hesse’nin “Mutluluk” kitabını görünce de aynı his uyandı bende ve kitabın arka yazısına bile bakmadan aldım. Eve gitmeyi bekleyemeden dönüş yolunda birkaç sayfa okudum. Her satırı mı keyif verir… Kitap hem öykü hem deneme; hem anı hem günlük. Yani bu kitapta ne ararsan var. Hesse birçok konuya o kendine has üslubu ile kısa kısa değinmiş bu eserinde. Bunları bilerek okumak kitaptan alacağınız keyfi arttırabilir. Hesse’nin dünyasını ve dünyaya/olaylara bakış açısını daha yakından tanımak isteyenler; bu kitap size göre. Keyifli okumalar. Hermann Hesse Mutluluk
Hermann Hesse Mutluluk
Hesse'nin olgunluk döneminde yazdığı bir eser, dili ağır ve kelimeler akmıyor,
yavaş yavaş okunacak sizi eskilere kendi deneyimlerinize sürekleyecek bir kitap, ben daha çok +40 yaşta okunması gerekiyormuş gibi hissettim,
kısa farklı yerlerden kendi yaşadığı olaylar var