Puan
7.310 üzerinden
MuzafferEdebiyat
Memduh Şevket Esendal, Millî Edebiyat döneminin önde gelen yazarlarındandır. Öykücü olarak tanınsa da romancı kimliği de ele alınması gereken bir yönü. Neredeyse hepimiz onu 
Ayaşlı ile Kiracıları ile tanıyoruz. Ben ise bu incelemem de çok daha az okunan bir eserini, Muzaffer'i inceleyeceğim.
Memduh Şevket Esendal, aynı zamanda politik bir kişilik. CHP'de çeşitli görevlerde bulunmuş. Yazar ile siyasetçi kimliğini ayırmak için çeşitli lakaplar kullanmış. Her neyse, bu eserinde 17 öyküye yer vermiş.
Veysel Çavuş: Savaşa (muhtemelen Balkan Harbi) gidip şehit olan bir askerin öyküsü. 8/10
Kivi: At alan bir adam ve ailesi. Çok bir derinliği yok. Fena değil. 7/10
Sezâ'nın Kocası: Absürt bir hikaye. Saçma sonla bitiyor. Bir öncekinin karakterlerine yer verilmiş. 6/10
Bir Genç Efendinin Defterinden: Hoş bir aşk hikaye kabul edilebilir. Dramatik biraz. 7/10
Pazarcılık:Siyasi ve toplumsal eleştiri içeren bir hikaye. Ama adamakıllı bir olay örgüsü vs. yok. Propagandavari. 6/10
Bir Cinayet: Bir avukat ve doktor arasındaki mektup diyebiliriz çoğu. O kadar gereksiz ve fazla eski kelime var ki, hikaye tam bir zorlama olmuş. Kelime dağarcığı ispatlama gayreti gibi. Düzgün sona bağlanmıyor. Sözlüğe gire gire yarım saatte okudum. 4/10
Gurbet Ellerde: Bir tiyatro eseri önplanıymış gibi. Çok değişik bir tarz. Ama bayağı ve beylik. 3/10
Sayı mı, Yazı mı?: Duygusal komedi tarzında, diyolog ağırlıklı ve hoşuma oldukça giden gir oyun. Sade ve neşeli. 10/10
Hâmid İçin Bir Yazı: Toplumsal bir eleştiri niteliğinde. Hoş ve sade. Açıkçası beğendim. 9/10
Komiser: Toplum ahlakı için mükemmel bir hikaye. Günümüz için de geçerli. Sade ve çok hoş. 10/10
Taş Havan: Tarihi eserlerin korunması şuuru kazandıran, edebi yönü de güçlü bir hikaye. Toplum eleştirisi. 9/10
İki Arkadaş: Sarhoş olan iki arkadaşın hikayesi.
Ayaşlı ile Kiracıları ile tanıyoruz. Ben ise bu incelemem de çok daha az okunan bir eserini, Muzaffer'i inceleyeceğim.
Memduh Şevket Esendal, aynı zamanda politik bir kişilik. CHP'de çeşitli görevlerde bulunmuş. Yazar ile siyasetçi kimliğini ayırmak için çeşitli lakaplar kullanmış. Her neyse, bu eserinde 17 öyküye yer vermiş.
Veysel Çavuş: Savaşa (muhtemelen Balkan Harbi) gidip şehit olan bir askerin öyküsü. 8/10
Kivi: At alan bir adam ve ailesi. Çok bir derinliği yok. Fena değil. 7/10
Sezâ'nın Kocası: Absürt bir hikaye. Saçma sonla bitiyor. Bir öncekinin karakterlerine yer verilmiş. 6/10
Bir Genç Efendinin Defterinden: Hoş bir aşk hikaye kabul edilebilir. Dramatik biraz. 7/10
Pazarcılık:Siyasi ve toplumsal eleştiri içeren bir hikaye. Ama adamakıllı bir olay örgüsü vs. yok. Propagandavari. 6/10
Bir Cinayet: Bir avukat ve doktor arasındaki mektup diyebiliriz çoğu. O kadar gereksiz ve fazla eski kelime var ki, hikaye tam bir zorlama olmuş. Kelime dağarcığı ispatlama gayreti gibi. Düzgün sona bağlanmıyor. Sözlüğe gire gire yarım saatte okudum. 4/10
Gurbet Ellerde: Bir tiyatro eseri önplanıymış gibi. Çok değişik bir tarz. Ama bayağı ve beylik. 3/10
Sayı mı, Yazı mı?: Duygusal komedi tarzında, diyolog ağırlıklı ve hoşuma oldukça giden gir oyun. Sade ve neşeli. 10/10
Hâmid İçin Bir Yazı: Toplumsal bir eleştiri niteliğinde. Hoş ve sade. Açıkçası beğendim. 9/10
Komiser: Toplum ahlakı için mükemmel bir hikaye. Günümüz için de geçerli. Sade ve çok hoş. 10/10
Taş Havan: Tarihi eserlerin korunması şuuru kazandıran, edebi yönü de güçlü bir hikaye. Toplum eleştirisi. 9/10
İki Arkadaş: Sarhoş olan iki arkadaşın hikayesi.Muzaffer
2024 - 80. Kitap
Kitabın Adı : Muzaffer
Yazarı : Memduh Şevket ESENDAL
Yayınevi : @isbankasikulturyayinlari
Türü: Hikâye
Basım Yılı : 2024
Sayfa Sayısı : 179 Sayfa
Düşünceler: Parlak siyasi ve bürokrasi kariyeri yanında " Ayaşlı ve Kiracıları " romanı ile yazarlık yönünü de ispat eden Memduh Şevket ESENDAL aynı zamanda öyküleri ile de edebiyatımızda mümtaz bir yer edinmiştir.
Yeni nesilce pek bilinmese de Cumhuriyetin ilk yıllarında önemli gazete ve dergilerde romanları, hikayeleri yayınlanan yazarın hikayeleri @isbankasikulturyayinlari tarafından derlenmiş ve yeniden yayınlanmaya başlamıştır.
Kitapta 17 öykü bulunuyor. En sondaki kitaba adını da veren "Muzaffer " adlı öykü en uzun olanı. Muzaffer adında bir kadının annesi ile zor şartlarda yaşarken işlediği bir yastıkta ismini görüp O'nu merak eden bekar bir genç ile evlilik yoluna girmesi anlatılıyor.
Hikayelerde ruh tahlilleri ve iç dünyalar yerine dönemin sosyal yaşantısını anlatan bol diyaloglu bit yazım tarzı göze çarpıyor.
Zengin fakir ayrımı, ,dedikodu gibi dönemim ve günümüzün toplumsal gerçekleri gibi olgular istenirken arada mizahi ögelerde kullanılmış
Hikayelerin bazıları bitmisken bir kısmı da yarım kalan hikayelerden oluşuyor. Her ne kadar bitmemiş olsalarda geçmişten gelen bu birikimin bur kitapta toplanması gelecek nesillere iletilmesi bakımından oldukça önemli bence.
Herkese tavsiye ediyorum bu özgün ve güzel eseri
Memduh Şevket Esendal’ın Muzaffer kitabı, Türk öykücülüğünde “durum hikâyesi”nin en güzel örneklerinden birisi olarak anılıyor .Adını taşıyan öyküde dahil , kitabın içindeki on altı öyküyle birlikte toplamda on yedi ayrı insan portresi sunulmuş; her biri günlük hayatın içinde, küçük ayrıntılarla şekillenen insan ruhuna dair derin gözlemler içeriyor.
Esendal’ın dilini ilk elden tanımak, okur için ayrı bir keyif. Her ne kadar kitabın dili, Cumhuriyet’in ilk yıllarına ait Osmanlıca kökenli kelimeler taşısa da, bu durum metni anlaşılmaz bir hale getirmemiş; aksine ona tarihî bir tat ve nostaljik bir akıcılık kazandırmış. Yalın, süssüz ve doğal anlatım sayesinde karakterlerin duyguları, düşünceleri ve yaşamları doğrudan okura ulaşıyor. Konuşma diline yakın cümlelerle yazılmış olan öyküler, büyük dramatik olaylardan çok, sıradan insanların yaşadıkları küçük mutlulukları, endişeleri ve hayal kırıklıklarını ön plana çıkarıyor.
Kitap boyunca işlenen temalar çeşitli, ama hepsi birbiriyle bağlantılıdır. Veysel Çavuş, Türk Dursun ve Muzaffer gibi öykülerde sıradan insanların yaşamına odaklanılırken, Yeni Vali, Komiser ve Pazarcılık gibi öyküler, dönemin sosyal ve yönetimsel yapısına dair ince gözlemler sunmuş. Öykülerde yalnızlık, özlem ve gurbet temaları çokça işlenmiş .Gurbet Ellerde ve Hâmid İçin Bir Yazı bu temayı öne çıkarır. Ayrıca Bir Cinayet, İntikam ve Sayı mı, Yazı mı? gibi öykülerde adalet, vicdan ve seçim kavramları sorgulanıyor. Esendal, tüm bu temaları abartıya kaçmadan, gözlemci ve insancıl bir üslupla işlemiş.
Kitabın en güçlü yönlerinden biri de küçük ayrıntılara verdiği önem bence. Kivi ve Taş Havan gibi öykülerde gündelik nesneler aracılığıyla insan davranışlarını, alışkanlıklarını ve hayatın kendine özgü ritmini gözler önüne sermiş. Bu öyküleri okurken büyük
Yazardan okuduğum ikinci kitap oldu. Daha önce Ayaşlı ile Kiracilari kitabını okumuştum. Bu sefer öykü okumak istedim ama yine yazarla anlasamadim. Elimde de okunacak 5 6 kitabı mevcut lâkin iki eserinde de ben tatmin olamadım. Kitaba adını veren öykü diğerlerine nazaran epey uzun ama hiçbir şekilde kitabın içine giremedim. Öykü okumayı da çok sevdiğim için seçmiştim de olmadı maalesef.
Kitabın arka kapağını okuyarak başladım her zamanki gibi ancak eksik bir şey yaptım ve en başta yazan "Öykü" türü notunu okumadım ilk 3 öyküyü okudum Allah Allah Muzaffer'e nerede bağlanacak bu karakterler, ilk öyküdeki Salih öldü gitti Muzaffer'in nesi oluyor ki derken tesadüfen gördüm ki bunlar ayrı ayrı öykülermiş
Siz benim gibi başlamayın
Yazardan yaptığım ilk okuma, bazı eski kelimeler var ancak her sayfanın altında numaralanarak anlamları verilmiş, İş Bankası Kültür Yayınları'nın bu özelliğini seviyorum
Öykülerden hoşuma gidenler var
Hamid Için Bir Yazı
Komiser
Taş Havan (bence güzel bir toplum eleştirisi)
Bu öyküleri beğensem de kitapta çok da aradığımı bulamadım, öyküler çok sıcak ve samimi gelmedi bana, ben kitapta samimiyet, içinde bir parça kendimden bir şey bulmayı beklerim, bunu bulamadım maalesef :(