Çünkü benim felsefem, uzaktan bile olsa, düşündüğüm, yazdığım her şeye ışığını yansıtır. Öte yandan, bu felsefenin kendisi, tıpkı böyle, her zaman benim usumdan ışıyan her şeyden bir takım açıklamalar alır.
Bir kirpi topluluğu soğuk bir kış gecesinde birbirine yaklaşarak ısınmaya çalışmış ve bu şekilde donmaktan kurtulmak istemiş. Fakat kısa bir zaman sonra dikenleri birbirlerine batmaya başlamış. Bunun üzerine kirpiler tekrar uzaklaşarak yalnız başlarına beklemeye başlamışlar. Fakat isınma ihtiyacı onları tekrar birbirine yaklaştırınca yine aynı acıyı hissetmeye başlamışlar. Nihayetinde deneye yanıla birbirilerinden yeterli uzaklıkta durmayı öğrenmişler. Tıpkı bunun gibi insanlar da içlerindeki boşluk ve monotonluk yüzünden bu şe- kilde birbirine yaklaşarak toplumsallaşma ihtiyacı içerisine girerler. Ama iğrenç özellikleri ve dayanılmaz hataları onları tekrar birbirlerinden uzaklaştırır. İnsanlar birlikte yaşamak için bulduklan orta yolu nezaket ve gelenek olarak adlandırmıştır. Bu mesafeyi korumayan insanlara İngiltere'de keep your distance, diye seslenilir. Gerçi bu şekilde karşılıklı ısınma ihtiyacı tam olarak tatmin olmaz ama buna mukabil diken batması ortadan kalkar. Yalnız kişisel iç isısı itibarıyla yeterince sicak olan kimse toplumdan uzak kalır ve bu şekilde ne birini rahatsız eder ne de birileri tarafından rahatsız edilir.
Gerçek varoluş, yalnızca, bizim gibi bilen, isteyen varlıklara aittir. Dolayısıyla, gerçek olanı, Tanrı ile birlikte onlar kurar. Onlar tinlerdir, açıkçası bilen isteyen varlıklardır.
Genelde Descartes, haklı olarak, öncelikle Yeniçağ felsefesinin babası sayılır. Çünkü o insanlara, bir yandan kutsal kitap, öte yandan daha önceleri bu işe hizmet eden Aristoteles yerine, kendi beyinlerini kullanmayı öğretti.