Puan
7.810 üzerinden
Bu kitabı ben bir öneri üzerine okudum. Aslında hiç beklemediğim bir zaman diliminde gerçekleşti her şey. O sıralar hayattan sıkılmaya başladığım ve her günün birbiriyle tamamen aynı olduğu dönemlerdi. Bahsettiğim o anlamsız günlerde, bir adam Peter Pan kitabının önerisiyle çıktı karşıma. İşte dönüm noktalarımdan birisi bu adam oldu. Bu yüzden Peter Pan benim için çok kıymetlidir.
Şimdi gelelim kitabın içerdiklerine. Kitap, “Bütün çocuklar büyür, biri hariç.” cümlesiyle başlıyor.
Peter Pan asla büyümek niyetinde olmayan, hep çocuk kalmak isteyen bir karakter. Yazar neden böyle bir karakter yaratmak istemiş olabilir? Yazarımız James Matthew Barrie’nin 6 yaşındayken abisi ölüyor ve ölen abisinden sonra annesi bunalımdan çıkamayıp onu 13 yaşında ölen abisinin yerine koyuyor. Yazarımız da annesi üzülmesin diye abisinin yerine geçip yıllarca onun gibi davranıyor ve bu davranış sonucunda yazarda gelişimsel sorunlar ortaya çıkıyor.
Aslında bir çocuk kitabı olarak karşımıza çıkıyor. Fakat kitabı okuyup yazarın hayatı hakkında bilgi edindikten sonra anladım ki içerik çok daha derin bir anlama sahip. Mesela kitabın adı bir hastalığa konu oluyor: Peter Pan Sendromu.* İlk sendrom 1983’te Dan Kiley isimli bir psikanalist tarafından bulunmuştur. Hastalık ismini bu romandan almaktadır.
Kitabı okuduktan sonra filmini de izledim ve kitap ile film birbirine paralel şekilde ele alınmış. Filmi izlemeye başlamadan önce mantığımızı bir kenara bırakıp zihnimizin hayalperest yanını açmamız gerekiyor bunu yapabildiğimiz takdirde sonuna kadar keyif alabiliyoruz.
Son olarak kitap ve filmden ne gibi çıkarımlarım oldu bunu özetleyeceğim. Evet, çocuk olma fikri elbette kötü değil hatta bazen çocukluğumuza tekrar dönmek isteriz çünkü çocukken büyük sorumluluklarımız olmuyor ve istediğimiz kadar
“Ben Gençliğim, Ben Neşeyim.”·192 syf.·Duygu ve Düşünce
9/10
2026 59. kitabı
Okumaya başladığım an beni kendi içine çeken bir kitaplayız bugün. Yargılayacağım ne kitabı ne de yazarı. Yargılayacağım sadece okuyucuları.
Çünkü insanlar yıllardır hakkında aynı hatayı yapıyor. Kitabı ellerine alıp kapağa bakıyorlar ve sonra büyük bir özgüvenle “çocuk kitabı” damgasını yapıştırıyorlar. Sonra da dönüp “Bu ne biçim çocuk kitabı?” diye eleştiriyorlar. Fakat asıl problem kitabın kendisi değil. Problem, insanların ne okuduklarını bilmeden okumaları. Aslında durum tam tersi.
Yazar bu hikâyeyi hiçbir zaman yalnızca çocuklar için yazılmış basit bir masal olarak görmedi. Peter Pan karakteri ilk kez 1902’de yayımlanan yetişkin romanı içinde ortaya çıktı. 
J. M. Barrie ’nin hayatındaki trajediler de hikâyenin temelini oluşturuyordu. Özellikle 13 yaşında hayatını kaybeden kardeşi David’in annesi tarafından “hiç büyümeyecek çocuk” olarak hatırlanması onu epey etkilemiş. Düşünsenize, bir çocuk ölüyor ve zaman onun üzerinde duruyor. O çocuk artık asla büyümeyecek. Peter Pan’ın bütün ruhu zaten burada yatıyor.
Bu yüzden Peter Pan aslında; büyümenin trajedisi, zamanın acımasızlığı, unutmanın korkusu, çocuk kalmanın yalnızlığı hakkında yazılmış bir hikâye.Ve kitabı okurken bunu iliklerine kadar hissediyorsun. Mesela Peter’ın
“Ben doğduğum gün evden kaçtım. Çünkü annemle babamı büyüyünce ne olacağımı konuşurken duydum.” demesi… Bu küçücük cümle bile tek başına ürkütücü aslında. Çünkü Peter yalnızca büyümek istemiyor değil; zamanın içine girmek istemiyor. Bir kimliğe dönüşmek istemiyor. Bir mesleği, bir sorumluluğu, bir yetişkinliği olsun istemiyor. O yüzden Neverland’e kaçıyor. Ama Neverland düşündüğümüz gibi rengârenk bir çocuk cenneti değil bence. Neverland, çocuk zihninin içi gibi bir yer. Rüya gibi, dağınık ve mantıksız ama duygusal olarak mantıklı.
İçinde;
J. M. Barrie ’nin hayatındaki trajediler de hikâyenin temelini oluşturuyordu. Özellikle 13 yaşında hayatını kaybeden kardeşi David’in annesi tarafından “hiç büyümeyecek çocuk” olarak hatırlanması onu epey etkilemiş. Düşünsenize, bir çocuk ölüyor ve zaman onun üzerinde duruyor. O çocuk artık asla büyümeyecek. Peter Pan’ın bütün ruhu zaten burada yatıyor.
Bu yüzden Peter Pan aslında; büyümenin trajedisi, zamanın acımasızlığı, unutmanın korkusu, çocuk kalmanın yalnızlığı hakkında yazılmış bir hikâye.Ve kitabı okurken bunu iliklerine kadar hissediyorsun. Mesela Peter’ın
“Ben doğduğum gün evden kaçtım. Çünkü annemle babamı büyüyünce ne olacağımı konuşurken duydum.” demesi… Bu küçücük cümle bile tek başına ürkütücü aslında. Çünkü Peter yalnızca büyümek istemiyor değil; zamanın içine girmek istemiyor. Bir kimliğe dönüşmek istemiyor. Bir mesleği, bir sorumluluğu, bir yetişkinliği olsun istemiyor. O yüzden Neverland’e kaçıyor. Ama Neverland düşündüğümüz gibi rengârenk bir çocuk cenneti değil bence. Neverland, çocuk zihninin içi gibi bir yer. Rüya gibi, dağınık ve mantıksız ama duygusal olarak mantıklı.
İçinde;Reklam
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2020 16. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 13 Aralık 2020 01:47
Keşke James Matthew Barrie'nin "Bütün çocuklar büyür, biri hariç." dediği o çocuk ben olsaydım... Kitap bitince tam olarak bu his uyandı içimde. Şimdi bu kış vakti penceremi açık bırakıp Peter'i beklemek geliyor içimden.
Sevgili Peter, sevgili James Matthew Barrie... Böyle diyorum çünkü bizim yıllarca çocuk kitabı diye okuduğumuz bu kitap bizzat yazarın, sevgili James'in kendi hikayesi. Yazarımızın adını kasıtlı olarak üstüne basa basa tekrarlıyorum çünkü o, 6 yaşından itibaren asla "James" olamadı. Annesinin en sevdiği çocuğu, ağabeyi David, ölünce; annesi üzülmesin diye onun yerine geçti. Onun gibi giyinip onun gibi davranmaya başladı. Artık o James değil, David'ti. Ve ne yazık ki bu davranış bir süre sonra onda cücelik hastalığının oluşmasına sebep oldu.
İşte bu yüzden Peter Pan büyümüyor, büyümek istemiyor. Bu yüzden yetişkinlerden, annelerden, babalardan hoşlanmıyor. Fakat yine de Peter, Wendy gibi bir annesi olsun istiyor. Çünkü James'in annesi hiçbir zaman "gerçekten" James'in annesi olamadı, o hep ağabeyinin annesiydi...
Sevgili James Matthew Barrie, iyi ki bu hikayeyi yazdın, ders alınacak ne çok şey var... Neyse arkadaşlar, öyle işte. Kitabı okuduktan sonra yazarın hayat hikayesini de öğrenmek beni gerçekten üzdü. İnceleme, inceleme olmaktan çıkmadan gideyim en iyisi. Gidip pencere kenarında Peter'in gelip beni "Neverland" e götürmesini bekleyeyim. Ah sahi, gitmeden önce küçük bir film önerisi de vermek istiyorum: Finding Neverland. Yazarın hayat hikayesini anlatıyor ve Johnny Depp, Kate Winslet gibi oyuncular oynuyor. Filmi keşfettiğimden beri en sevdiğim filmlerden biri oldu. Sizin de izlemenizi şiddetle tavsiye ederim. Herkese iyi okumalar dilerim...
Peter Pan çocukluğumdan hayal meyal hatırladığım bir masal kahramanıydı. Modern klasiklerden tekrar okuyarak nostalji yapmak istedim. Yetişkin gözüyle okuduğumda hikaye baya karanlık geldi.
Yazarın hayat hikayesini okuduğumda çok etkilendim. James Barrie’nin abisi ailenin en sevilen çocuğu olan David öldüğünde James’in annesi bir türlü toparlanamaz. Annesinin moralini düzeltmek için James bir gün abisinin kıyafetlerini giyerek onun gibi davranmaya başlar. Bu durum annesinin çok hoşuna gider ve bu oyun yıllarca devam eder. Geçen yıllar James’i psikolojik olarak çok etkiler. 20 yaşına geldiğinde hala büyümek istemeyen bir çocuk durumundadır. Hatta bu olay nedeniyle psikolojik cücelik denilen bir rahatsızlığa yakalanır yetişkin halinde dahi boyu 142 cm’dir. Yazar Peter Pan’ın tüm telif hakkını Great Ormond Street Hospital’a devretmiş bütün gelir hasta çocuklara gitmiştir.
Biraz araştırdığımda Peter Pan’n orijinal hikayesinin çok daha karanlık olduğunu öğrendim. Bu okuduğumuz yumuşatılmış haliymiş. Peter Pan annesi tarafından unutulan ve bu yüzden büyümek istemeyen bir çocuktur. Olmayan ülkede çetesiyle birlikte yaşar. Bazen Kızılderililerle bazen korsanlarla savaşır. Baş düşmanı Kaptan Kanca’dır. Peter annesini sevmediğini söylese de hep kendine bir anne arar. Büyümeye ve büyüyen çocuklara tahammül edemez. Bu öyküde Wendy ile yaşadığı maceraları okuyoruz.
Çocukluğumdan aklımda kalan saat yutmuş timsah ve ondan çok korkan Kaptan Kanca’yı tekrar okumak güzeldi. Nostalji yapmak isteyenlere öneririm.
"Bir annenin sevgisi ne büyüktür, bir bilseniz..."Edebiyat
Küçüklüğümüzde ebeveynlerimizin bizlere anlattığı onca masallar var ve bunlardan biri Peter Pan. Küçüklüğüme ait bir masalı yetişkin bir bireyken okumak çok heyecan vericiydi. Bu hikayenin aslında yazarımızın hayatından uyarlama olması, bunu çocuk kitabına dönüştürmesi ise şok edici ve üzücüydü.. Bildiğimiz tatlı mı tatlı, sevecenlikle dolu, işi gücü eğlence arayışında olan Peter Pan’ı ve Tinker Belli bu kitapta biraz zıt karakterler içerisinde okudum. Eğlencesinden asla ödün vermeyen Peter’in kalpsizliği, zalimliği ve kendini beğenme arzusu, Tinker Bell’in de iyi biri olarak bilirken burada kötü bir karakter olması, hikayemizin asıl orijinal versiyonunda bir tık karanlık anlatımı vardı.
Kitabımızın konusuna hemen hemen hepimiz hakimizdir diye düşünüyorum o yüzden anlatmaya pek gerek duymuyorum.
Bu kitabı okumanızı tavsiye eder miyim diye sorarsanız şayet okuyun derim ama çocukların okuması için biraz erken olabilir bir çok yerde şiddeti konu alan yerler vardı o yüzden onlar şuanlık masal kitaplarından devam etseler daha güzel olur...
Peter ne kadar zalim biri olsada aslında o ailesi tarafından sevilmeyip terkedilen, onlar tarafından hayal kırıklığına uğramış ve büyümek istemeyen bir çocuk. Peter Pan ile birlikte maceralarını okurken ders çıkarılacak bir çok nokta vardı. Umarım sizde okurken bunu fark edersiniz..
Çocukluğuma değinmek için bu ve başka masal diyarlarında gezmeye devam edeceğim, ayriyeten içimdeki çocuğun hevesine yenilip Peter Pan'ı tekrar izlemek istiyorum.
Lütfen çocuksu bir istek bu demeyin olur mu?
Unutmayın bizler her nekadar yetişkin olsakta içimizde hala büyümeyen bir çocuğun ruhu var..
..Aynı Peter Pan gibi...
Reklam
Reklam