Puan
8.110 üzerinden
Puan vermedi
Akilah Azra Kohen Bunu yazan gazzede ölen çocukların annelerine saygısızca, küstahça yorumlar yapan bir yazar... Zerre saygım kalmadı... Benim için kocaman bir çöplüktür artık kitapları... İyi ki hiç okumamışım... İyi ki okumaya değer bulmamışım... İyi ki zihnimi saçma sapan kelimeleri ile kirletmemişim... İyi ki bebek katillerini destekleyenlerin tek bir harfine bile teğet geçmemişim...
Yazıklar olsun insanlığına... Herşeyden önce insanlığına...
Çocuklar üzerinden yazdığı her kelimesine. . Anneliğin ne olduğundan bihaber yüreğine... Yazıklar olsun..
Anlaşılmak; dünyanın en huzurlu hali...
Serinin son kitabı pi;
Bizi Can manayın duruya duyduğu açlıkla çıkardığı yolda hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlatırken, hikayenin başını bilmenin, asıl anlatılmak istenilenin farklı olduğu serüvende yolculuk yapmanın farkındalığını yaşatıyor.
Hadi gel bu serüven de birlikte yol alalım; savaşların savaşılmadan kazanıldığını Özge anlatırken,
Bu hayatta yaptığımız her şeyin evrenden bize geri döndüğünü Can manaydan dinleyelim.
Farkında olabildiğimiz kadar güçlü, sadeliğimizin güzelliğini samimiyetimizin iyiliğini Bilge de görelim.
Kendi değerinin başkaları ile önemli olduğunu düşünen duru'nun hayatından izleyelim.
Ve... Deniz'in hayat felsefesi ile tanışarak biz olabilmeyi bize öğreten bu serüvende fi çi pi serisi ile hayat yolculuğunuzda mutlaka tanışalım.
Birlikte acı çektiğimiz, birlikte sevdiğimiz, birlikte düşündüğümüz, birlikte ürettiğimiz insanlardı birlikte hissedebildiğimiz.
Yeniden biz olabilmek evrenin mucizelerinde gizlidir!
Keyifli okumalar.
Üzgünüm Ama Dizisi Kitaptan Daha Başarılıydı...
Selam. Konfeti patlatarak kutlamak istiyorum Fi Çi Pi serisini nihayet bitirdiğim için. Çünkü kitabı baştan ben yazmışım gibi yoruldum. Hatta öyle ki seriyi eleştiren, yeren kişilerle bile empati kurabildim.
Zamanını Facebookta ve Instagramda geçirip, sürekli Türk Kahveli story atan beyaz yakalı tayfanın neden bu kitaba bu kadar bayılıp, "kişisel gelişim" kitabı dediklerini de anladım aslında. Bir şeyler araştırıp öğrenmekten o kadar aciz ki bu insanlar, bir bilgiye ulaşırken sayfalarca makale okumayı, okuduklarından veri elde etmekten o kadar bihaber ki; bu kitap onların bu tembelliklerine deva olmuş adeta. Çünkü kitapta konusu her ne olursa olsun, o anki konuyla alakası olsun olmasın fark etmeksizin sanki bir seminerdeymişsiniz gibi bilgiler önünüze yağıyor. Yani Azra Kohen ne kadar "hap bilgi" varsa yığmış okuyucunun önüne. Hatta sırf bu bilgiler yazılsın diye gereksiz diyaloglar bile yazmış yazar. Bir süre sonra normal, gündelik sohbet eden karakter özlüyorsunuz. Çünkü kitaptaki karakterlerin hepsi, birbirleriyle konuşurken ansiklopediden metin okuyorlarmış gibi yazılmış tüm diyaloglar. Paragraf paragraf...
Fi'de güzel ilerlettiği konuyu resmen diğer iki kitapta katletmiş yazar. Din, felsefe, politika, siyaset, tarım, enerji, dünya düzeni bilmem ne derken kitap acayip bir yolda ilerledi ve bitti. Sırf daha farklı olacağım çabasına girilmek yerine aynı konuları farklı şekilde dillendirip sürekli yazmak yerine daha etkileyici sahneler yazabilirdi bence yazar. Can Manay'ın gerçek kimliğini veya eski sevgilisi Çiçek'e yaptıklarını üç satırlık bir diyalogla öğrenmek yerine çarpıcı bir flash back sahnesiyle öğrenebilirdik.
Fi'nin dizisini de izlemiş birisi olarak söylüyorum ki dizideki olaylar çok daha iyiydi. En azından dizideki Sadık Murat Kolhan'ın geçmişi ve Özge ile
Birbirinin devamı niteliğinde olan serinin diğer kitapları Fi ve Çi ile birlikte bir bütün olarak değerlendirmek istedim bu kitabı...
Gücün, güzelliğin, hırsın, öfkenin, adalet arayışının,zekanın birbiriyle kıyasıya savaşını izledim..İzledim diyorum okumadım aslında yaşadım da diyebilirim...Bu son kitapla heyecan, biraz daha olayların çözülmesiyle birlikte düşünmeye bırakıyor yerini...
Birçok farklı konu( siyaset, din, bilim, aşk, tutku, ihtiras,) yazarın düşünce tarzıyla farklı bakış açıları kazandırması sayesinde sıkıcılıktan çıkıp mükemmel bir akıcılıkta sunulmuş... Karakter tasvirleri o kadar başarılı ki hem fiziksel hem düşünsel olarak zihnimde canlandırabilmem ayrı bir artı sağladı benim açımdan..
Başlarda bu kitapların neden bu kadar popüler olduğunu anlamakta zorlansam da bu son kitapla istediğimi elde ettim sanırım...Beklediğim bir SON oldu...
Önyargıların kitapların okunmasına engel olmaması dileğiyle...
Fi'den Çi'ye.... Çi'den de Pi'ye....
Okuduğum en güzel serilerden diyebilirim. Yazarın eline sağlık. Kitap bizlere farklı dünyaların farklı görüşlerin pencerelerini gösteriyor. Bizler de kendi bakış açımız ile bakıyoruz bu pencerelerden. Kitabın en güzel taraflarından biri de bu zaten; sizleri düşünmeye,farkında olmaya sevk ediyor. Farklı hayatların kesişen noktalarında buluyoruz kendimizi belki de. Can'ın doyumsuzluğunda, Özge'nin adaletinde, Deniz'in özgünlüğünde, Bilge'nin zekasında, Eti'nin kontrolünde, Ali'nin temizliğinde, Göksel'in gözükaralığında, Ada'nın yeteneğinde, Duru'nun ihanetinde..... Hepsi BİZ'iz hepsi HEPİMİZ.
Fakat okuduğum üç kitabın bu şekilde bir sonla bağlanıp bitmesi açıkçası beni hayal kırıklığına uğrattı. Daha farklı daha sarsan bir son beklerdim böylesine su gibi bir kitaptan.
Kitap kazandırmaya çalıştığı farkındalık ile yazarın tabiri ile "çatlama cesareti gösteren tohumlar adına" okunmasını tavsiye ettiğim akıcı bir kitap.