Doğruluğuna inandığım bir şeydense inanmadığım bir şey uğruna daha kolay ölebileceğimi düşünüyorum... Bazen sanatsal yaşamın uzun ve tatlı bir intihar olduğunu düşünüyorum ve öyle olmasına hiç de üzülmüyorum.” (Oscar Wilde' ın özel mektuplarından)
Saat dokuzu on geçe telefon çaldı. İngilizce konuşan bir ses,"Ben Londra Metropoliten Polis Örgütü'nden Müfettiş Webster" dedi. "Bay Ripley orada mı acaba?"
Yaşamının tem müziği bu mu olacaktı hep? "Evet, ben Ripley".
Zaman zaman, çoktan ölmüş biri gibi hissediyorum kendimi. İşin ilginç yanı benliğimin parçalara ayrıldığını, kişiliğimin yok olduğunu anlayacak kadar bir ben kalmış bende.