Şiirde Devrim
Özdemir İnce
"Arif'i yobaz, Tevfik Fikret'i zındık, Nazım Hikmet'i vatan haini, Necip Fazıl'ı gerici kimliklerine oturtan karşıt -ve saplantılı- zihniyetlerden bile, gelecek için bir şeyler ummak mümkündür. Karşıt uçlar senteze yol alır. Ne var ki, koskoca edebiyatı, çağdaş edebiyatımızı unutturan, yok etmeye yeltenen zihniyet sadece korku salıyor."
Demek ki şair gerçekten ateş hırsızıdır.
İnsanlıktan sorumludur şair, dahası hayvanlardan da sorumludur;
bulgularını duyumsatmak, yordamlatmak, dinletmek zorunda olacaktır; oradan getirdiği şeyin biçimi varsa, onu biçimli verir; biçimsiz İse biçimsiz aktarır. Bir dil bulmak zorundadır; - Zaten her söz bir düşünce olduğu için, bir evrensel dilin zamanı gelecektir! Hangi dilde olursa olsun bir sözlüğü tamamlamak için bir fosilden daha ölü akademi üyesi olmak gerekir. Alfabenin ilk harfi üzerinde düşünmeye başlayan kıt akıllılar hemen kafayı oynatırlardı!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şiir yazma eyleminin, şair olma eyleminin kökeninde gizemli bir şey var: Okuduğu şairlerle (yani antolojiyle) herhangi bir sorunu olmayan, okuduklarını büyük oranda beğenen kişi okur olarak kalır. Okuduklarıyla bir sorunu olan, onları beğenmeyen, eksik bulan kişi, ya da beğendikleriyle yarışmayı göze olan kişi "şair" olmaya başlar. Ama bu durum her şiir yazan için geçerli değildir.
Bir yazar ve şair adayını saran bir ortam ve bu ortamın sarıcı, oluşturucu kuşakları vardır. Bu kuşaklar nelerdir?
-Aile ve sokak,
-Okullar,
-Kitle iletişim araçları,
-Yazınsal okumalar.
İkinci Yeni
İkinci Yeni'ye bir bakıma, şiiri duygulardan değil de, ustan gitmesi yönünden "düşüncenin şiiri" dememiz gerekiyor. (...) Burada düşünceyi fikirden ayırmamız gerekiyor. Fikrin mantığı kesin usa dayanır, bilimseldir. Kesin us şiirin ahlakını bozar.
"Memleketimden İnsan Manzaraları"
"Memleketimden İnsan Manzaraları" evrensel modern şiirin, kendinden sonra, en büyük devrimidir. Vezin ve kafiyenin biçimsel zincirlerinden kurtulan şiir, "Memleketimden İnsan Manzaraları" ile yazınsal türler arasındaki sınırları yıkıp bir başka prangadan da kurtulmuştur.