Puan
8.610 üzerinden
nefesEdebiyat
Thomas Bernhard hayatının dönüm noktalarını sakınmasızca açtığı otobiyografik beşlemesinin üçüncü kitabı Nefes - Bir Karar'da, yine önemli bir kesite tanık ediyor okuru. Adeta ölümüne çalıştığı Kiler'den ağır bir hastalık nedeniyle kopmak zorunda kalan genç Thomas kendini, bütün entelektüel gelişimini borçlu olduğu dedesinin yatırıldığı hastanede bir ölüm koğuşunda bulur. Hayatının son demlerini yaşayanlar ve ümitsiz vakalar arasında, hem kendisinin hem de ailesinde tek iletişim kurabildiği insanın ölümünü çaresizce beklemek onda onulmaz yaralar açmıştır. Psikolojik çöküntü ve fiziksel ağrılarla boğuşmak, bir süre sonra varoluşuna ve geleceğine dair fikirlerinde yepyeni değişimleri getirecektir.
Bernhard yaşadığı ağır deneyimin yarattığı travmaları ve korkuları samimiyetle paylaşırken, okuru da bu büyük yazarın gelişim evrelerini sorgulamaya itiyor.
Puan vermedi·77 syf.·
2022 74. kitabı
Thomas Bernhard'ın otobiyografik beşlemesinin üçüncü kitabı, bir kararda yada yine önemli bir kesite ortak oluyoruz Bu kitabında
Thomas kendini, bütün entelektüel gelişimini borçlu olduğu dedesinin yatırıldığı hastanede bir ölüm koğuşunda bulur. Hayatının son demlerini yaşayanlar ve ümitsiz vakalar arasında, hem kendisinin hem de ailesinde tek iletişim kurabildiği insanın ölümünü çaresizce beklemek onda onulmaz yaralar açmıştır. Psikolojik çöküntü ve fiziksel ağrılarla boğuşmak, bir süre sonra varoluşuna ve geleceğine dair fikirlerinde yepyeni değişimleri getirecektir..
Yazarın gelişim evreleri okuyucuyu sorgulamaya itiyor..
Yaşamak; kendi istediğim hayatı yaşamak, kendi yolumdan, istediğim yere kadar gitme
Kitaptan (s:13)
Düşünülesi konuların olduğu yasam ve yasamın sonu ilgili kendıni sorgulamaya iten bır kıtap..
#y:36 30 i
Reklam
Hastalıklı Avusturyanın Nefessiz Sanatı1000Kitap
O bir toplumun çevresine sabitleniyordu, sahiplenmeye aç bu toplumun en ücra köşelerinde duranlara karşı hissettiği çekimin önemsizliğini yanına alıyor, hem algılanarak varlaşmak hem de yeraltında yaşamak gibi iki uç ülküyü birbirine bağlıyor, kendi öykülerini tanıklık edilmemiş biçimde yalnız kendi olarak yazmayı istiyordu. Hiçbir vakit yeni hakikatlerin ucunda, yaşamın yoksunluğuna düşecek denli ileri gitmedikleri bu arayış, bir anlamın sonsuza değin yitirilişiyle gelişen her yıkılış gibi, önüne amaçlarının önünde yaşamlarını ikiye bölmekten çekinmeyen yüzsüz sorunları attığında da felaketlerin diziminde yapılan eşitlikten uzak paylamayı yine yeniden üzerinde hissetti. Ayrımcılığın Dünya üzerinde en yoğun rağbet bulan formlarının bir araya toplanırken, üzerine yıkılacakmışçasına zayıf, zarar verecekmişçesine yüksek duran duygu duvarıyla arasına benliğini sıkıştırırken üzerine inşa olduğu temel dikkatini cezbetti o anda; sağlıksızlık, hastalık, engellenmişlik temeli... Artık kendinde başkalaşan, gözlem gücüyle donanan, yine de en bilindik biçimde kelimeleri heceler gibi duran başkanın ayırımında güçlük çeken bu özne, hapishaneden, cehennemden pek de aşağı kalmayan hastalığının devamlı olarak ona anımsatılacağı, en dostane sözlerin dahi vahşilik kazanacağı bir ruh hâliyle destekleneceği en sadık mekanda, kalabalığın ve onu devamlı kontrol eden yığınların yanında bulunmaktan fazlasını istemeyi, ancak bir özne olarak varlığına yönelik derinleşen farkındalığına borçlu kalacağını bilmek durumundadır. Zihni, bedeninden ayrılmayan bir olgu olarak anlaşılmanın kuralını deldiğinden şikayetlere maruz kalır, yine pek tabii biçimde sessizliğe ve onaya saygı adını koyanlarca dikkati üzerine toplar. Yaşamında kavradığı üzere, biatın insan ruhuna nüfus eden sınırı hasta oluşta,
ölümün gündeliğinde yaşama tutunmakEdebiyat
nefes - bir karar, bernhard’ın otobiyografik anlatısının üçüncü kitabı. daha önceki kitaplardaki ritmik akış nefes’te neredeyse kesiliyor artık, aynı şeyi tekrar tekrar aktarmak gibi bir şey yapmıyor bernhard. bunun yerine ölümle yüzleştiği günleri doğrudan aktarıyor.
scherzhauserfeld mahallesinde, çalıştığı bakkalda yakalandığı soğuk algınlığıyla başlayan hastalık süreci bernhard için bir akciğer iltihaplanması ile sonuçlanıyor nefes’te. büyükbabasının yattığı hastaneye kendisinin de yolu düşüyor. durumunun çok kötü olduğu varsayılarak ‘ölüm koğuşu’ olarak adlandırdığı ve sadece umutsuz vakaların olduğu bir yerde tedavi ediliyor. ‘ölüm koğuşu’ adlandırması çok yerinde çünkü sürekli ölüme, ölüm anlarına şahit olduğu bir yerde inanılmaz bir yaşama isteğiyle mücadeleye devam ediyor bernhard. hatta çok sonrasında doktorlar sonunda yaptıkları hatayı fark edip bernhard’ı başka bir yere aldırmak isteyince kendisi bunu reddeder. yaşamı ve yazarlık tecrübesi için muazzam bir kaynak olduğunu düşündüğüm bu ölüm koğuşunda her gün farklı düşünceler içinde geçirir zamanını. ölüm mefhumuyla karşı karşıya kalırken yaptığı analizler ve düşünüşler ona farklı kapılar açar.
‘ölümün bu kadar gündelik bir olgu olduğunu bilmiyordum.’ der bir yerde. ölüm koğuşunda insani şartlar pek söz konusu değil. ümit kesilen hastalar banyoya atılır ve son nefeslerini vermeleri beklenir, koridorlar sedyelerle dolup taşar, morg görevlileri korkutucu bir soğukkanlılıkla gelip gider, herhangi bir ölümde hiçbir kaygı duyulmaz… bunlara tanık olmak bernhard’ı ölümle ilgili yeni gerçeklerle yüzleştirir.
ölüm koğuşunda bu kadar çıplak bir şekilde ölüme tanık olurken içindeki yaşama arzusu da aynı ölçüde büyür ve ‘yaşamak istiyorum’ düsturuyla devam eder bernhard. kiler’de sahip olduğu arayış ve hayatına bir
#OtobiyografikBeşleme~~~ 3.Kitap
Otobiyorafik beşlenmenin 3.kitabi olan ~Nefes~ hastalık anında tam da Nefes'in nekadar önemli olduğunun hastane ortamında hasta ve doktor durumlarının tüm halinin en gerçekçi vaziyeti, hatta umudun kesilmesiyle ölüme terkedilen insanlar dışarıya söylenen sözler ve ortamda yaşanan hayatlar; sahte ve gerçeğin en güzel örneğiydi, çok tanıdık değil mi ya hayatta öyle söylenen sözlerin hayallerdeki gerçeği, 1 de gerçekten yaşanan durumlar!!! yine beni mest ettin Bernhard, en gerçekçi yaşam-ölüm koşullarındaki şartları anlatırken en haklı öfkesiyle ki öfkesini en sevdigim yazar...
Yaşamının en güzel dönemini, Nefes'te, kendisini yaşama bağlayan büyükbabasıyla aynı anda hastalanıp sanatoryuma yatışına süren Nefes, yaşamını ezen ve hükmeden 1kurum olarak hastane, otoritenin temsilcileri olarak doktorlar ve ölüme giden yolda her türlü tavrı sergileyen hastaları anlatarak, Thomas Bernhard hayatının dönüm noktalarını tereddüt etmeden anlattığı otobiyografik beşlemesinin üçüncü kitabı ~Nefes – Bir Karar’da~, ölümüne çalıştığı Kiler’den ağır 1hastalık nedeniyle kopmak zorunda kalan genç Thomas ın kendisinin tüm gelişimini borçlu olduğu dedesini, yatırıldığı hastanede 1ölüm koğuşunda bulur ki hayatının son anlarını yaşayanlar ve ümitsiz vakalar arasında, hem kendisinin hem de ailesinde tek iletişim kurabildiği insanın ölümünü!!! çaresizce beklemek onda geçmeyecek yaralar bırakıp, psikolojik çöküntü ve fiziksel ağrılarla boğuşarak 1süre sonra varoluşuna ve geleceğine dair fikirlerindeki değişimleri anlatan Bernhard yaşadığı ağır deneyimin yarattığı travmaları ve korkuları samimiyetle paylaşırken, büyük yazarın gelişim evrelerini sorgulamaya iten Nefes te annesiyle olan kısımları anlatırken içimi 1hüzün kapladı, 1yandan da olması gerekenin az da olsa yaşanmış olması onun adına
Reklam
Reklam