Altın bir kürek parlıyor gökyüzünde
Mandalina kabuğu kuruyor durduğu gibi
Beynimde aniden oluşan sıcak
Sürükleyecek kenar semte gözyaşlarına
Beyaz yaşamakla ağlayan ihtiyar kadına
Yoksulluk zor ninem yardımlar bitti
Bu daracık odada kararırırken Tahtalar
Yabancıyım direklerinde kaynayan ölü şehre
Tenha sokaktan fışkırıyor tonlarca karanlık
Valizinde yaktı şiirlerimin küllerinde
Yol daha çok paslı aynaya kirlenmiş
Çarşafın üzerine uzandı sararmış fotoğraflar
Demirden şiirle örülmüş parmaklıklar
Durduğu yerde duruyordur her kaya
Yağmurun yıkadığı ormanlar ıssız
İnsanlarda umut devam edecek
Ben ölene kadar anneciğim
