Son Bahçeler
İrfan YalçınYazar:
İrfan Yalçın
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
Ağustos 2021
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2014
Yayınevi:
H2O Kitap
ISBN:
9786057637048
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İrfan Yalçın’ın yoğun ve şiirsel dili büyülüyor beni her kitabında.
Öyle kalbe dokunuyor ki cümleleri, bazen yazarın yaptığı acımasızlık gibi geliyor. Huzursuzca silkiniyor ve kendine getiriyor anlatım. Her bir karakter özelinde ülkeye , yaşama , siyasi ve ekonomik duruma mercek tutarken sanki hiçbir ayrıntıyı kaçırmak istemez gibi.
Kaçamayacağımız o zaman hepimize gelecek , anı bahçemizi ne ile doldurmak istediğimiz , pişmanlıklarımız, mutluluklarımız o vakit yanımızda olmasını istediklerimizi aklımız ererken seçmek gerekiyor. Keşkeler mi olsun hayatımızda iyi kiler mi? Hepsi değilse bile çoğunu yaşamak/yaşatmak elinizde…
Bu arada kitabı okurken tamam şimdi yakaladım dediğim yerler oldu ama o kadar çok yere düğüm atılmış ve öyle uçsuz bucaksız ki sonunda ben de saldım gitti…
Selametle…
Bir toplum prototipi olan yaşlılar evinin derin hikayesi.
Yazarın, annesini kendi isteğiyle yaşlılar evine yerleştirmesiyle başlıyor kitap. Fakat yazar bağını koparmıyor o evden. Orada kalan diğer yaşlılarla, onların geçmişleriyle ve şimdiki halleriyle de bağ kuruyor. Bize orada kalanların herbirinin ayrı ayrı hikayesini anlatıyor. Anlatırken de annesiyle olan bağlarını güçlendiriyor.
.
Romanda anlatılan her karakter aslında toplumun bir kesminin kopyası gibi. Farklı statüden, farklı coğrafyalardan ve farklı toplum katmanlarından gelen insanlar küçük bir sosyoloji oluşturmuş yaşlılar evinde. Ve her biri kendi yaşamında bilerek ya da bilmeyerek yaptıkları hatalarıyla burada (yazarın aktarımıyla) yüzleşiyorlar sanki.
.
Romanda kimsenin ismi yok. Orada herkes, yazarın annesinin onlara taktığı isimleriyle varlar. Albay, kız kardeşler, bayan ip, bayan gümüş, bay sakallı, bayan kasımpatı, bay katikatür... Ve bu isimler de kendi durumlarını en iyi yansıtan isimler zaten.
.
Yazarın anlatım tekniğine ve özellikle kırgusuna bayıldım. En iyi romanı bu mudur bilmiyorum ama ben çok beğendim. Bu yılın en iyilerine yazdım. Bütün kitaplarını okurum
İrfan Yalçın in tüm kitaplarını bitirmenin verdiği bir mutluluk var içimde. Yaşlılar evine yerleşen annesini ziyarete giderken orada tanıdığı insanlar ile kurduğu bağı ve oradaki hayatlari anlatıyor İrfan Yalçın Albay , Kız kardeşler , Bay sakallı, bayan ip , bayan gümüş , bayan kasımpatı, bay karikatür . Okumanızı tavsiye ederim
İrfan Yalçın Albay , Kız kardeşler , Bay sakallı, bayan ip , bayan gümüş , bayan kasımpatı, bay karikatür . Okumanızı tavsiye ederim
İrfan Yalçın
İrfan Yalçın okumayı çok seviyorum. Yine harika bir kitap, yine harika bir anlatım, yine yazarın hayatından bir kesit var kitapta. Annesini huzur evine götüren İrfan Yalçın burada tanıdığı kişileri yazmış, yine duygu yüklü, yine edebiyat dolu bir kitap. Okurken gözlerim doldu ve iyi ki dedim, iyi ki İrfan Yalçın geçmiş bu ülkeden.
İrfan Yalçın burada tanıdığı kişileri yazmış, yine duygu yüklü, yine edebiyat dolu bir kitap. Okurken gözlerim doldu ve iyi ki dedim, iyi ki İrfan Yalçın geçmiş bu ülkeden.Yazar Hakkında
İrfan YalçınYazar · 16 kitap
23 Nisan 1934, Zonguldak doğumlu. Zonguldak Çelikel Lisesi (1953), İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü (1960) mezunu. Kozan (Adana), Çarşamba (Samsun), Zonguldak liselerinde Fransızca öğretmenliği yaptı. 1972 yılında öğretmenlikten ayrılarak İstanbul’da bir kitabevi açtı ve Z Yayınevini kurup yönetti. Varlık ve Türk Dili dergilerinde yayımladığı şiir, öykü ve çeviri yazılarından sonra, bir süre yazın yaşamına ara verdi.
1959 yılından itibaren hikâye, eleştiri ve çevirileri Varlık, Türk Dili, Soyut, Gelecek, Yeditepe, Yansıma dergilerinde yayımlandı. Yeni Dergi’nin 1968 yılında açtığı bir yarışmada “İnce Memet” eleştirisiyle ikincilik, Milliyet Yayınları 1974 Roman Yarışmasında Pansiyon Huzur (1975) romanıyla ikincilik, Ölümün Ağzı (1979) romanıyla da 1980 Türk Dil Kurumu Roman Ödülünü kazandı. Tiyatro oyunları da yazdı. Pansiyon Huzur ve Fareyi Öldürmek adlı romanları sahneye uyarlandı. Ölümün Ağzı adlı eseri Rusçaya çevrilerek yayımlandı. Genelevde Yas adlı romanı filme alındı.
29 Haziran 2024'te 90 yaşında Hayatını kaybetti.
ESERLERİ:
ROMAN: Pansiyon Huzur (1975), Fareyi Öldürmek (1977), Genelevde Yas (1978), Ölümün Ağzı (1979), Büyük Soytarı (1982), Uzun Bir Yalnızlığın Tarihçesi (1991), Annem Babam ve Ben (1995).
OYUN: Plastik Hayatlar (oyn. 1981-82), Zor Günler (oyn. 1987), Aşağıdakiler (oyn. 1991).
ÇEVİRİ: Şafak Kızı (1974) – Gemide İsyan (1979) (J. London’dan), Darağacında Röportaj (J. Fuçik’ten, 1974), Cezayirli Devrimci – Tepedekiler (E. Roblés’ten, 1981), Olağanüstü Bir Olay (N. Pritulina’dan, 1981), Piaf: Bir Sevda Türküsü (D. Grimault – P. Mahé’den, 1984), Son Osmanlı Hahambaşısının Mektupları (E. Benbassa’dan, 1998).
