Still Alice
Lisa GenovaYazar:
Lisa Genova
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 53 dk.
Sayfa Sayısı:
384
Basım Tarihi:
2015
Yayınevi:
Simon & Schuster
ISBN:
9781471140822
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Bu güzel kitabı ikinci kez okumama rağmen yine çok etkilenerek okudum.
50 yaşında olan Alice Harvard'da bilişsel psikoloji profesörüdür ve dilbilim alanında dünyaca da tanınan bir uzmandır. Alice, unutkanlığının arttığını, aklının giderek karıştığını hissetmeye başlar. Bu kitap Alzheimer hastalığının üzücü ve sarsıcı yanlarını ortaya çıkarıyor. Benim için kesinlikle unutulmaz bir kitaptı.
Elli yaşındaki Alice Howland hayatıyla gurur duyuyordu.Harward bilişsel psikoloji profösörüdür ve dilbilim alanında dünyaca tanınan bir uzmandır.Ancak Alice unutkanlığının arttığını,aklının giderek karıştığını hissetmeye başlar.Unutma Beni sizi Alzheimer hastalığının üzücü yoculuğuna çıkarıyor.
Annesi Alzheimer ile boğuşan biri olarak kitabı ilk keşfettiğimde, sürekli “ya bir gün annem de beni tamamen unutursa?” korkusu hissediyordum.
Ve o beni unuttu.
Bugün cesaret edip bitirdiğimse ise şunu da düşündürdü: Sevgi bazen hafızadan daha güçlü olabiliyor. Çünkü bazı insanlar isimleri, tarihleri, olayları unutsalar bile bir hissi bırakabiliyor içlerinde. Kitap bana bunu çok acı bir şekilde hissettirdi.
Lisa Genova’nın en güçlü yaptığı şey bence Alzheimer’ı dışarıdan anlatmaması. Hastalığı yaşayan kişinin zihnine sokuyor bizi. Alice’in korkusunu, utanmasını, sinirini hissediyorsun. Özellikle kelime bulamadığı anlar…
Çünkü bir öğretmen (ki bir öğretmen olarak yazıyorum bunu), akademisyen, konuşarak yaşayan biri için kelimeleri kaybetmek neredeyse nefes almayı unutmak gibi.
Her açıdan iliklerime kadar hissettiğim duygu dolu bir kitap olarak kalacak benim için.
Çünkü Alice de beklemiyordu kimse beklemezdi zaten.
Harvard'da profesörlük yapan elli yaşındaki Alice'e Alzheimer teşhisi konmasını ve Alice'nin hayatının tamamen değişmesini anlatıyordu kitap.
Hayatını öğrenmeye ve öğretmeye adamış, yıllarca ülkeden ülkeye gidip konferans vermiş Alice'nin, hastalığını öğrendikten sonra yaşadığı süreç, başta inkarla reddetse de unuttuğu şeyler arttıkça hastalığını kabullenmesi, durumu ailesine anlatması ve hastalığa direnmek için yaptıkları çok gerçekçi ve etkileyici bir şekilde yazılmıştı. Alice'nin yavaş yavaş bir şeyleri unutmasına şahitlik etmek çok duygusaldı. Özellikle Alice'nin tuvaletin yerini hatırlayamadığı sahne beni çok etkiledi. Bu hastalıktan dolayı ailesiyle, özellikle kocasıyla olan ilişkisinin geldiği durumu okumak da çok kırık hissettirdi. Kitabın sonunda, Alice'nin tedavisinde kullanılan ilaçla ilgili olan gazete haberiyse gözlerimi dolu dolu yaptı. Uzun zamandır bu kadar sarsıcı ve etkileyici bir kitap okumamıştım.
Bir Alzaymır Hastasının Halet-i RuhiyesiEdebiyat-Düşünce
Kariyerinizin zirvesindeyken bir anda alzaymır (alzheimer) hastalığına yakalandığınızı öğrenseniz ne hissederdiniz? Bir de bu hastalığa yakalandığınızı öğrendiğinizde daha altmışına bile girmediğinizi düşünün. Hayatınızın baharında değilsiniz, ama elden ayaktan düşmüş de değilsiniz. Saygı duyulan, dilbilim araştırmalarıyla ün salmış, akademi camiasının parmakla göstereceği bir profesörsünüz. Hem de Harvard’da. Aynı zamanda üç çocuğunuz var. Çocuklarınızın üçü de pırıl pırıl, hepsinin de geleceği parlak. Herkes sizinle gurur duyuyor. Kocanız da kariyerinin üst basamaklarında. Hatta onunla beraber bir kitap bile yazıyorsunuz. Her şey böylesine mükemmel giderken bir anda çaresi olmayan bir hastalıkla baş etmek zorunda kalıyorsunuz. Bataryası azalan bir bilgisayarın ekranı nasıl ki yavaş yavaş kararmaya başlıyorsa sizin de zihniniz, bilişsel yetenekleriniz kararmaya başlıyor. Pili tamamen biten bir saat nasıl aniden duruyorsa siz de ne zaman aniden duracağınızı merak ederek malum sonunuza doğru yaklaşıyorsunuz. Çocuklarınızın isimlerini, doğum günlerini, günleri ve ayları, okuduğunuz bir metinde henüz beş saniye önce okuduğunuz sözcüğü, dışıra çıktığınızda evin yolunu bulmayı, randevularınızı, bir dakika önce sorduğunuz soruyu, ne aradığınızı unutacak kadar büyük bir darbe alıyorsunuz yaşam yolunuzda. Unutkanlığınızın bir türlü üstesinden gelemiyorsunuz. Sizi hayattan koparmaya ant içmiş düşmanınız bir sülük gibi yapışmış yakanıza, nefesini her an ensenizde hissediyorsunuz, nereye gitseniz peşinizi bırakmıyor. Aldığınız ilaçların etkisini göremiyorsunuz, çünkü atı alan Üsküdar’ı geçmiş. Sözde “erken başlangıçlı alzaymır tanısı” konuyor size, ne var ki “erken” olmaktan çıkmış bu tanı. (Gerçi bu benim düşüncem. Kitapla ilgisi yok. Alice’e konan bu tanının yetersiz olduğunu
Kahramanımız Alice'in Alzheimer'ı kabullenme sürecini, teşhis konduktan sonra kendisi ile ettiği mücadeleleri, ailesi ve çevresi ile yaşadıklarını, hastalığa karşı direnişi anlatan bir hikaye. Anlatımı duygusal fakat insanı boğmuyor. Aksine gerçekten farkındalık yaratan, bizi bir hastalığın ürkütücü haliyle baş başa bırakabilen sürükleyici bir anlatımı var. Tek takıldığım nokta, kitabın sonu biraz hava da kalmış gibi. Alice'e ne oldu? diye soruyorsunuz. Ama yine de okuyun derim ben.
Alzheimer hakkında biraz bilgim vardı. Ben küçükken büyük anneme bu teşhisin konulduğunu ve bana tekrar tekrar aynı soruları sorduğunu hayal meyal hatırlıyorum. Bu kitabı listeme uzun zaman önce eklemiştim. Çok eğlenceli bir hikaye okumak istemediğim için kendimi sayfaları arasında buldum. Henüz 50 yaşlarının başında bir profesör olan kadına erken alzheimer teşhisi konuluyor ve hayatının ne kadar hızlı ama ne kadar çok değiştiğini, ailesinin, çevresinin tepkisi ve onların yaşamlarında olan değişiklikleri okuyabildiğimiz güzel bir hikayeydi. İlk fırsat bulduğumda filmini de izleyeceğimden eminim. Kolay okunan, akıcı, punktosu büyük bir kitaptı. Okuduğunuzda seveceğinize eminim
Puan vermedi·340 syf.·
2024 32. kitabı
Alzheimer’a yakalanan kişinin yaşadıkları hissettikleri düşündükleri hakkında farkındalık kazandıran bir roman. Harvard’da bir dil bilimi profesörüyken yavaştan alzheimer belirtilerini fark edip sonra da bu hastalığın ilerlemesini be kadının iş yaşamının, eşinin ve üç çocuğuyla ilişkilerindeki etkilerini gösteriyor. Alzheimer yaşayan kişinin duygularına ışık tutmuş, ancak daha derinden tutan bir kitap okumak isterim.
Bu kitabı kitab müzakirəsi vasitəsi ilə oxudum. Kitab üz qabığında yazıldığı kimi Altsheymer xəstələri haqqında yazılmış romandır. Kitabda Layza Cenova ilə söhbət hissəsindən deyildiyi kimi yazıçı bu kitabı nənəsi 80 yaşında bu xəstəliklə qarşılaşdığı zaman yazmışdır. Ancaq kitabda oxuyanda bilinir ki, yazıçı bu kitabı yazanda bu xəstəlik haqqında araşdırmalar aparıb, özü də kitabın son səhifələrində deyir.
Mövzu
Əsas obrazımız Elis Haulendin 50 yaşı var. Elis Harvard Universitetində koqnitiv psixologiya fənni üzrə professor vəzifəsində çalışır. O özü kimi olan Con Haulend ilə evlidir və 3 uşaqları var, Anna, Tom və Lidiya. Uşaqları arasında münasibət cəhətdən uzaq olduğu Lidiyadır. Onla sözləri tam uyğun gəlmir. Lidiya əsas atası ilə daha mehribandır. Anna isə Çarli ilə evlidir. Elis son zamanlar hiss edir ki, müəyyən şeyləri unudur, ancaq düşünür ki, normal insanlarda da unutqanlıq xüsusiyyəti var. Məsələn, mühazirə zamanı və ya söhbət edəndə müəyyən sözləri unudur. Koqnitivizm dərsi keçməlidirsə, o, dərsinə getmək üçün qeyd aparır. Çikaqoda olacaq konfransı unudur və ora gedəmir. Ancaq sonra bir gün qaçanda (Elis həm də günlük qaçış edirdi) evinə qayıtmaq üçün yolu unudur. Sonra düşünür ki, menopoz dövründə olduğu üçün ola bilər, həkiminə gedir, amma həkimi bu fikrin yanlış olduğunu söyləyir. Sonra başqa həkimə gedir, orda edilən testlərdən bilinir ki, Elis Altsheymer xəstəsidir və ondan sonra həyatında olan çətinliklər başlayır.
Ancaq indi belə götürəndə düşünmək olar ki, yazıçı bu kitabı 80 yaşında nənəsi bu xəstəliyi tutduqdan sonra yazıb, amma niyə əsas obrazımız 50 yaşındadır, onun da səbəbini yazıçı demişdir. Çünki biz, insanlar elə düşünürük ki, yaşı çox olan insanlar sadəcə bu xəstəliklə qarşılaşa bilər, sadəcə onlarda unutqanlıq ola bilər, amma bu düzgün
Bizə vacib olan sağlamlıqdır. Beynimiz, ürəyimiz və s. sağlam olmalıdır ki, özümüzü idarə edə bilək. Sağlığın yerindədirsə istədiyin hər şeyi edə bilərsən. Amma elə xəstəliklər var ki, sən özünü nə qədər qoruyursan qoru ondan can qurtarmaq olmur. Məsələn yaddaş pozqunluğu. Elə bu əsər də insanın sağlığının nə qədər önəmli olduğunu düşündürən romanlardan oldu mənimçün.
Roman 50 yaşında olan Elisin erkən Altsheymer xəstəliyinə tutulması və həyatının inanılmaz dərəcədə dəyişməsi haqqındadır. Bu xəstəlik daha çox 65 yaşdan sonra özünü birüzə verir və müalicəsi olmayan xəstəlikdir. Çox nadir hallarda isə erkən yaşlarda bu xəstəliyə tutulma halları da ola bilər.
Çox təəssüf ki, Elis də bu nadir halın qurbanı olur. İnsan ağlını, yaddaşını itirərsə, nələrin baş verəcəyini yəqin hamımız bilirik. Çünki yaddaşımız demək olar,bizi idarə edən əsas amildir. Biz hər şeyi, yaşanmışlarımızı, ora həkk edirik. Amma bu xəstəlik elə bir xəstəlikdir ki, zamanla bütün xatirələri, yaşanmışları səndən alır. Həm fiziki, həm mənəvi insanı çökdürür. Beyin artıq özünü idarə edə bilmir. Belə olduqda da yaşamaq çətinləşir.
Buna baxmayaraq Elisin bu xəstəliklə mücadələsi, özünə güvəni, uşaqlarının, ərinin (bəzi hallarda yorulsa da)onu hər halında dəstəkləməsi ona mənəvi dəstək idi.
Çox yazmaq istəmirəm. Maraqlı və bir o qədər də həssas mövzusu olan romandır. Ona görə oxumağınızı tövsiyyə edirəm xoş mütaliələr.
Reklam
Yazar Hakkında
Lisa GenovaYazar · 3 kitap
Lisa Genova, psikoloji okuduktan sonra Harvard Üniversitesi'nden nörobilim alanında doktorasını aldı. Başlangıçta kendi yayımladığı ilk romanı "My Life Without Yesterday", o zamandan beri uluslararası bir çok satanlar listesine girdi, uzun süredir New York Times'ın en çok satanlar listesinde yer alıyor ve okuyucular ve eleştirmenler tarafından coşkuyla karşılandı.
