Puan
8.910 üzerinden
Herkesin özel olduğu yerde... kimse özel değildi.Duygu ve Düşünce
Çok alelacele yazdığım bir inceleme olacak çünkü olanlardan sonra (spoiler yediğim için bildiğim hâlde) neredeyse ağzım açık kaldı. Spoiler içerecek kitabı henüz okumadıysanız şiddetle incelemeyi okumamanızı tavsiye ediyorum. Okuduktan sonra gelin okuyun .
Kitapla ilgili tek sorun, puan kırmama sebep olan da Adrian'ın neredeyse aşktan kör olması. Yani erkekler niye aşık olunca mal gibi oluyorlar anlamıyorum. ಠ_ಠ
Artık üçüncü kitapta bile Nova'nın kimliğiyle ilgili sorunlar çıkınca kriz geçirdim yani. Zaten bir kere şüphelenmişsiniz, hapse atmışsınız sonra neden saçma sapan bir sebepten masum olduğuna inanıyorsunuz? Neyse nefretimi okurken yeterince küstüm şimdi sırası değil.
Fobi çok ilgi çekici bir karakterdi bence, en azından ben onu seviyordum. Adrian'ın yarattığı bir şey olması sürprizti. Belki tahmin edilebilirdi ama ben edemedim.
Sondaki olayı beklemiyordum ama Magpie'ın cebinden kurşun çıkınca ve Nova'nın bileziğin almada bu kadar ısrarcı olunca o da tahmin edilebilirmiş. Tek sorun bence kitabın sonu daha uzun yazılabilirdi. Nova ile tanıştığı bir anı görebilirdik.
Her neyse yazar devam kitabı yazacakmış gibi hissettirdi bana eğer öyle bir şey olursa umarım daha fazla oscar & ruby sahnesi olur bayılıyorum ikisine.
7/10
2025 168. kitabı
Supernova – Marissa Meyer
Sena Nur Çevik 
Süpernova 
Marissa Meyer
Seri sonunda “vay be!” demek isterdim ama içimden daha çok “bu muydu yani?” demek geldi İlk iki kitapta öyle bir tempo, öyle bir karakter dinamiği kuruldu ki, finalde beklentim ister istemez tavan yaptı. Ama sonra... puff! Duman olup uçtu.
Adrian’a gerçekten çok gıcık oldum. Yani kardeşim, senin kaç yıllık arkadaşın Danna sana bir şeyler anlatıyor, Nova hakkında uyarıyor... ama sen ne yapıyorsun? Gözünü kapatıp “Nova asla yapmaz” moduna giriyorsun Kusura bakma ama aşk bu kadar kör etmesin. Bir “acaba” bile demedin ya, delirdim resmen. Sanki Danna senin en yakın arkadaşın değilmiş gibi davrandın. O kadar şey yaşandı, Nova resmen elini kolunu sallaya sallaya aranızda dolaştı.
Finaldeki yüzleşme eksikliği beni en çok hayal kırıklığına uğrattı. Yani Adrian’ın Nova’yla gerçekten bir hesaplaşması olmalıydı. Öyle bir sessizlikle, hiçbir şey olmamış gibi devam etmek… karakterin inandırıcılığını aldı götürdü.
Ama hakkını da yemeyelim: Marissa Meyer’in kurgusu yine akıcıydı, evreni toparlama biçimi güzeldi. Bazı detaylar “eh işte” dedirtse de serinin genel havasını korumuş. Yani kötü değil ama o potansiyele göre çok daha vurucu bir final olabilirdi.
Sonuç olarak: Supernova güzel bir kapanış ama beklentiyi tam karşılamıyor. Yine de Renegades dünyasını bırakmak biraz buruk hissettirdi.
Ama Adrian... seni hâlâ affetmedim.
Sena Nur Çevik Süpernova Marissa Meyer
Seri sonunda “vay be!” demek isterdim ama içimden daha çok “bu muydu yani?” demek geldi İlk iki kitapta öyle bir tempo, öyle bir karakter dinamiği kuruldu ki, finalde beklentim ister istemez tavan yaptı. Ama sonra... puff! Duman olup uçtu.
Adrian’a gerçekten çok gıcık oldum. Yani kardeşim, senin kaç yıllık arkadaşın Danna sana bir şeyler anlatıyor, Nova hakkında uyarıyor... ama sen ne yapıyorsun? Gözünü kapatıp “Nova asla yapmaz” moduna giriyorsun Kusura bakma ama aşk bu kadar kör etmesin. Bir “acaba” bile demedin ya, delirdim resmen. Sanki Danna senin en yakın arkadaşın değilmiş gibi davrandın. O kadar şey yaşandı, Nova resmen elini kolunu sallaya sallaya aranızda dolaştı.
Finaldeki yüzleşme eksikliği beni en çok hayal kırıklığına uğrattı. Yani Adrian’ın Nova’yla gerçekten bir hesaplaşması olmalıydı. Öyle bir sessizlikle, hiçbir şey olmamış gibi devam etmek… karakterin inandırıcılığını aldı götürdü.
Ama hakkını da yemeyelim: Marissa Meyer’in kurgusu yine akıcıydı, evreni toparlama biçimi güzeldi. Bazı detaylar “eh işte” dedirtse de serinin genel havasını korumuş. Yani kötü değil ama o potansiyele göre çok daha vurucu bir final olabilirdi.
Sonuç olarak: Supernova güzel bir kapanış ama beklentiyi tam karşılamıyor. Yine de Renegades dünyasını bırakmak biraz buruk hissettirdi.
Ama Adrian... seni hâlâ affetmedim.Reklam
SÜPERNOVA- Marissa Meyer :)·632 syf.·1000Kitap
10/10
2021 40. kitabı
Muhalifler üçlemesinin son kitabı da bitti ve bir kez daha anladım ki Marissa Meyer 'ın yazdığı bir şeyin kötü olma hatta normal ihtimali bile yok. Kadın mükemmel iş çıkarıyor ya... Karakterleriyle, orijinal kurgusuyla, olaylarla, vermek istediği küçük küçük mesajlarla... Ay günlükleri serisi zaten en sevdiğim kitap serisidir, bu üçlemenin de bendeki yeri bir başka oldu diyebilirim.
Bu kitapta olaylar hız kazanıyor ve sayfalar ilerledikçe hep aynı şevkle okumaya devam ediyorsunuz kitabı. Merakınıza merak, şaşkınlığınıza hayret katılıyor. Kuşkusuz üçlemenin en iyi kitabı buydu.
Kahramanlar ve kötüler ikilemesiyle başlıyordu ilk kitap. Bu iki kelime keskin bir çizgiyle ayrılmıştı. Somut olarak 2. Kitapta geçen ama tam olarak 3. Kitapta karşılığını bulan cümleler ise şunlar :
"Hiçbir şey insanların sandıkları kadar açık bir şekilde siyah ve beyaz diye ayrılmaz. İyilik yapmak ile kötülük yapmak her zaman birbirinin zıddı değildir." işte üç kitap da bu fikir etrafında dönüyor.
BAYILDIM! Kitaba BA YIL DIM!!! Nova'ya bayıldım. Bir başkarakterin bu denli çelişkilerle dolu olup aynı zamanda bu kadar kararlı olmasına, iç tartışmalarıyla debelenmesine, ihtiyaç duyduğu aileyi asla aramaması gereken bir yerde bulmasına... Adrian'a, konseye, konseyin aslında kusursuz olmayışına, Max'in sadece sıradan bir çocuk olma isteğinin aslında neredeyse gerçekleşmesi imkansız bir istek olmasına, kitaptaki arkadaşlıklara, her iyinin içinde bir kötülük ve her kötünün içinde bir iyilik bulunması fikrine BAYILDIM! Çok büyük bir keyifle, heyecanla okudum kitabı. Kesinlikle tavsiye ederim.
Umarım Marissa bizi çok bekletmeden yeni bir esere imza atar. Herkese keyifli okumalar...
Seri sıralaması
1)Muhalifler (#49490874)
2)Düşmanlar
Marissa Meyer 'ın yazdığı bir şeyin kötü olma hatta normal ihtimali bile yok. Kadın mükemmel iş çıkarıyor ya... Karakterleriyle, orijinal kurgusuyla, olaylarla, vermek istediği küçük küçük mesajlarla... Ay günlükleri serisi zaten en sevdiğim kitap serisidir, bu üçlemenin de bendeki yeri bir başka oldu diyebilirim.
Bu kitapta olaylar hız kazanıyor ve sayfalar ilerledikçe hep aynı şevkle okumaya devam ediyorsunuz kitabı. Merakınıza merak, şaşkınlığınıza hayret katılıyor. Kuşkusuz üçlemenin en iyi kitabı buydu.
Kahramanlar ve kötüler ikilemesiyle başlıyordu ilk kitap. Bu iki kelime keskin bir çizgiyle ayrılmıştı. Somut olarak 2. Kitapta geçen ama tam olarak 3. Kitapta karşılığını bulan cümleler ise şunlar :
"Hiçbir şey insanların sandıkları kadar açık bir şekilde siyah ve beyaz diye ayrılmaz. İyilik yapmak ile kötülük yapmak her zaman birbirinin zıddı değildir." işte üç kitap da bu fikir etrafında dönüyor.
BAYILDIM! Kitaba BA YIL DIM!!! Nova'ya bayıldım. Bir başkarakterin bu denli çelişkilerle dolu olup aynı zamanda bu kadar kararlı olmasına, iç tartışmalarıyla debelenmesine, ihtiyaç duyduğu aileyi asla aramaması gereken bir yerde bulmasına... Adrian'a, konseye, konseyin aslında kusursuz olmayışına, Max'in sadece sıradan bir çocuk olma isteğinin aslında neredeyse gerçekleşmesi imkansız bir istek olmasına, kitaptaki arkadaşlıklara, her iyinin içinde bir kötülük ve her kötünün içinde bir iyilik bulunması fikrine BAYILDIM! Çok büyük bir keyifle, heyecanla okudum kitabı. Kesinlikle tavsiye ederim.
Umarım Marissa bizi çok bekletmeden yeni bir esere imza atar. Herkese keyifli okumalar...
Seri sıralaması
1)Muhalifler (#49490874)
2)Düşmanlar
Harika bir final kitabıydı. Meyer'dan daha azı beklenmez zaten... O kadar dolu doluydu ki cidden bayıla bayıla okudum. Serinin en iyi kitabı olmakla birlikte cidden her şeyin bence olması gerektigi gibi olduğu bir kitaptı. Bütün soru işaretleri çözüldü ve güzel bir sonla noktalandı...
“Herkesin özel olduğu yerde… kimse özel değildi”
Muhalifler serisi genel olarak çok güzeldi. Ay günlükleri ve kalpsiz kitaplarını çok sevdiğim için Marissa Meyer’i daha fazla okumak istedim. Kısaca seriden bahsedersem Gatlon şehri henüz gelişme aşamasında bir dünyada geçiyor. Dahiler denilen özel yeteneklere sahip kişiler var. Muhalifler yani kahraman olarak anlatılan taraf ve bir de Anarşistler yani kötü olarak bilinen taraf var ve tüm bunların arasında da insanlar var. Nova’nın annesi, babası ve kardeşi öldürülüyor ve bu olaydan sonra da Nova’ya amcası sahip çıkıyor. Anarşistlerin lideri aynı zamanda bu olay için Muhalifleri suçluyor ve intikam alması gerektiğini söyleyerek Nova’yı Muhaliflerin içine casus olarak yerleşmesini istiyor ve hikaye bu anlamda şekillenmeye başlıyor. Seri çok iyi yazılmıştı ilk iki kitapta heyecan çok vardı ama kendini tekrar eden yerleri de çok vardı. Son kitapta da o noktaya kayıyordu ama sonlara doğru çok iyi şekillendi. Yarısından sonrası gerçekten çok akıcı ilerledi ama ilk yarısı sıkıcıydı ve bir noktada konunun sürekli kendini tekrar ettiğini düşünmüştüm ama daha iyi bir şekilde ilerledi. Nova’nın çok güçlü bir karakter olduğunu çok iyi yazıldığını düşünüyorum. Onun taraflar arasında ki bocalaması kararsızlığı bir yanda ailesinin hesabını sormak isterken diğer yandan savunduğu şeyin gerçekten bu şekilde mi savunulması gerektiğini kendi içinde sürekli sorguluyordu. Bir an gerçekten her şey daha da kötüye gidebilirmiş gibi hissettim. Kitabın başları ne kadar monotonsa sonları da aşırı heyecanlıydı. Ve gerçekten sonunun bağlanma şekli de çok hoşuma gitti. Yıldız konusunda kafam çok karışıktı başlarda yeterli şekilde açıklanamadığını da düşünüyordum ama sonradan hepsinin cevaplarını almış olduk. Bence genel olarak çok ince işlenmiş
Reklam
Reklam