Artık içten itiraflardaki büyüklüğü hissedebiliyor, affetmenin yüceliğini kabul ediyordu. Tabii bu arada din perdesi arkasında hünerlerini gösterebileceği fırsatların zuhur edeceğini de anlamıştı.
“Hepsi de şu veya bu şekilde tarihin bir an için durup kendilerini seyrettiği,sonra yolunu değiştirerek başka bir yöne saptığı bir anda yaşadıklarını hissediyorlardı. Böyle anlarda insanın içi bambaşka, birtakım anlatılmaz,dile söze gelmez ulvi hislerle dolar.”