Serinin on ikinci kitabı Evvelki Tehlike, Baudelaire kardeşlerin macerasında artık sonun yaklaştığını hissettiren, gizemlerle dolu bir kitap.
Bu kez kardeşler, geçmişin sır perdesini aralamaya başlıyor. Yıllardır peşlerinde olan gizli örgüt, “VFD” hakkında daha çok şey öğreniyorlar ve geçmişte yaşanan olayların bugünü nasıl şekillendirdiğini fark ediyorlar.
Kitabın atmosferi önceki bölümlere göre çok daha gergin ve yoğun.
Artık çocukların başına gelenler sadece talihsizlik değil; büyük bir gizemin parçası oldukları ortaya çıkıyor. Evvelki Tehlike’de karakterlerin vicdanıyla, geçmişiyle ve seçimleriyle yüzleştiğini görmek duygusal olarak çok etkileyici.
Kont Olaf yine peşlerinde, ama bu kez her şey daha karmaşık.
Kim dost, kim düşman belli değil. Lemony Snicket, bu belirsizliği öyle ustalıkla anlatıyor ki, okuyucu da Baudelaire kardeşler kadar şaşkın kalıyor.
Sadece olaylar değil, duygular da derinleşiyor. Violet, Klaus ve Sunny artık çocuk değil; yaşadıkları her şey onları olgunlaştırmış. Lemony Snicket’in üslubu hâlâ o karanlık mizahla süslü ama satır aralarında büyük bir hüzün hissediliyor.
Evvelki Tehlike, gizemlerin çözüldüğü, ama aynı zamanda yeni soruların doğduğu bir kitap.
Serinin sonuna yaklaşırken hem heyecan hem de bir hüzün duygusu kaplıyor insanı. Her satırında “acaba artık huzura kavuşabilecekler mi?” diye düşünmeden edemiyorsunuz..