Yazar:
Zafer Çarboğa
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Mart 2020
Yayınevi:
Bir Kitap Yayınevi
ISBN:
9786056999949
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ne yalan söyleyeyim beklentimin üstünde bir kitaptı. Yazarın ilk eseri olduğu için ön yargıyla yaklaşmıştım. Piyasada kalemi o kadar kötü olmasına rağmen ünlenen birçok yazardan çok daha iyi. Aslına bakarsanız Oğuz Atay'ın da ilk kitabı Tutunamayanlar, Dostoyevski'nin de insancıklar.. ilklere ön yargıyla yaklaşmayalım ben böyle bi hata yaptım siz yapmayın :) Biz Miraç Çağrıları yükselten bir milletiz ne yazık ki İnşallah bu ülkeye rağmen iyi yerlere gelirsiniz. Bende sizi zevkle okurum.
Zafer Çarboğa
Zafer Çarboğa
Öncelikle bu iddiayı ortaya atmak istiyorum
Zafer çarboğanın ilk kitabı olmasına rağmen şimdiden Türkiye'nin en iyi öykü yazarlarından biri olacağına kesin kanaat getirdim .
Kitap tamamıyla yalnız kalmış bu çağın insanlarının hikayesidir , bu kitabı okurken içinde kaybolup,Evrenin iğrençliğini gözler önüne seriyor , varoluşsal sancıları çekip , bir o kadar hissizleşen dünyaya bir serzeniştir,
Kitabı bitirir bitirmez alıntılarla yine karşınıza çıkacağım şu an 110 sayfadayım bitmemesi için dua ediyorum
Dostoyevski'nin varisi
Batı edebiyatı Bediüzzaman'ın tabiriyle 'yetim hüznü' verir. Nitekim okuduğum her öykü ve roman icimde garip bir hüzün ve ruhsal acılar oluşurdu. Zafer Çarboğa'nın öyküleri ise, yine Bediuzzaman'ın tabiriyle "ulvi hüzün" veriyor. Yani ruha verdiği ulvi hüzün ile beraber, insani hislerle örülü, bir de şevk veriyor. Zafer Carboga, Dostoyevski'nin gercek varisi; fakat ümitlendirici, ruha doyum sağlayan versiyonu...
Öykülerini okurken en cok dikkatimi ceken nokta, 'özlü söz' niteliği taşıyan pek çok cumlenin serpistirilmis olması... bu bakimdan bir öyküde bir kac mesaj verilebilirken Zafer Carboga'nin öykülerinde ise her söz bir mesaj mahiyeti taşıyor.
Editörden dibace ve önsöz ile kitap sizi etkisi altına alıyor.
İçerisinde farklı öyküler bulunuyor. Kimi öyle katıksız ve laf söylemeyecek kadar güzel ki kusur aranamaz aransa bile bulunamaz.
Bir ölünün kızgınlığı hikayesi okurken beni çok yordu. Hele ki bu durumu yaşayan bir yakınım varken... Sadece Allah insanlara dayanma gücü versin diyebiliyorum.
#kitapşuuru
Acının Acıya Kaçışıdır, Tükeniş!Hayat ve İnsan
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2023 33. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 13 Ağustos 2023 20:33
Yıl 2018.
Zafer Çarboğa ile kitapta da bahsettiği Üvercinka Kitapevi'nde tanıştım. Orada çalışıyordum o zamanlar...
Gidip gelirdi çoğu zaman Zafer Hoca. Çok da severdim kendisini. Edebiyatı, şiiri, ruhun kelimelere nasıl döküldüğünü ilk kez orada, onlarda gördüm.
Tükeniş...
Tükeniş, yarım kalanların, tamamlanamayanların, soğukta dışarıda kalanların, sistemin dışında bırakılanların , kısaca hayat savaşında yaralı olanların öyküleri...
Bazen kahvehanelerde, bazen Sahaf Amca'nın raflarında bazen de o kayıtsız sokaklarda dolaştık. Tükene tükene...
Bunun neresini sevdim biliyor musunuz?
Ders çıkışları o kahvehanelere ben de uğradım. Sahaf Amca ile kitap takası yaptım, raflara doldum taştım. O sokaklar var ya o sokaklar. Ayakkabılarım çok çekti o sokaklardan.
Ben de yorgun, yarım ve tükenmiştim.
Gözden kaçan insanların ya da görülmek istenmeyenlerin hazin ve sessiz çığlığının ortaya dökülmesidir tükeniş.
Bu tükenmişlerin hayatlarını gözetlerken zaman kavramı da sessizce uzaklaşıyor ve ben hangi zamanda yaşadığımı unutuyorum. Bildiğim tek şey var: Bu hayat yarım kalanları daha da azaltma savaşı veriyor.
Okudum ama yüreğimde hep tamamlanamama, yarım kalma duygusu ile. Belki bu kitabı bile bitiremeyecektim. Belki çoğu şey gibi bu da yarım kalacaktı.
Eksik olmayı, görmezden gelinmeyi bir kez de buradan yaşadım ve kalplerini kara kilitlere vurmuş olanlara karşı olan savaşımızı bir de buradan sürdürdüm. Belki bu da yarım yamalaktı. Ama bu savaşa daha da inandım. Tükendim.
Şehrimdeki kasveti de gördüm güneşi de. Somurtan ve gülüşsüz insanların yanından da geçtim, gülümseyerek ışık saçanların da. İşte tükeniş kime ve neye rastgeleceğini bilmeden ama onun da korkusunu yaşamaktan ibaret.
Burada gizli yürekleri, gizli acıları gördüm. Sanki bu kısa öyküler asırlar süren sırların
10/10Edebiyat
Bir mahalle düşünün, mahalledeki bir sokağı ve o sokakta yaşayan insanları düşünün, içinizden biri. Tanımıyoruz onları ama aramızdalar. Biz var olurken onlar tükeniyor, belki de biz var olalım diye onlar böyle tükeniyor. Öyle bir kitap işte. Tükenmeye mahkum insanlar. Zafer hocamın ilk kitabı, kalemine kuvvet, kalbine sağlık.
Kitabı okudum ya şimdi, bir daha okumak geliyor içimden, çünkü insanın kendine raslaması, olağan bir durum değil artık bu zaman diliminde.
içerisinde etkileyici paragraflar barındırsa da beklentimi karşılamadı. fakat yazarın ilk kitabı olmasına rağmen iyi.
son alıntıyı da ekleyeyim
İnsanlar ürettikleri eşyaların malı olurlar.
