Puan
5.510 üzerinden
kesinlikle kağıt ve mürekkep israfı diyebileceğim bir eser , birde Stephen Hawking iltifatlarını sunmuş kitaba ama o kısımlar görünmez mürekkeple mi yazılmış biz mi görememişiz bilmiyorum artık=)) Tamam kaza anlatılıyor bu yüzden kişilerin ve yer isimlerinin fazlaca kullanılması normal birşey, lakin kitap ekseriyetle anlatımı olsun,birbirinden bağımsız diyalogları vs olsun çok başına buyruk okuyucuyu kendine çekmiyor boş zamanında devamını getirebilirim fakat tanıtımında denildiği gibi ses mes getirdiği falan yok
Okul baskısı arttıkça kitap okumanın yavaşlayacağını düşünüyordum fakat bir süre sonra baktım ki dersler bitsin de köşeme çekilip biraz sayfa karıştırayım diyodum. "Üç"e başlamadan önce biraz eleştirilerine bakmıştım. Akıcı olmaması ve okumanın zor olduğuna dair yorumlara kulak asmamaya çalıştım fakat insan ister istemez etkileniyor. Fakat kitabı okumaya başladıktan sonra bu etki yavaş yavaş kayboldu. Benim için ilk sayfalarda yaşadığım zorluk tamamen bu eserden önce Malerman'ın "Kafes" adlı romanını okumamdan kaynaklandı. Sarah Lotz'un anlatımı beni ne kadar içine çekerse çeksin, "Kafes" beni o kadar sürüklemişti ki hikayesinin içine, hala üstümden atmayı beceremediğim bir etki bıraktı bende. Lotz, bu kitabında, roman içinde roman şeklinde yol izlemeye çalışmış ve okuyucuların genelinin aksine ben bu tarzı faydalı ve etkileyici buldum. Çünkü, anlatılmak istenen olayın birden çok kahramanı ve onlarca şahidi olduğundan başka türlü anlatılsaydı bende bu etkiyi bırakır mıydı emin değilim. Merak uyandıran büyük son ise biraz okuyucuya bırakılmış. Anlatılan olayın üzerinde dönen teoriler kitap boyunca size aktarılıyor ve son sayfalarda siz en çok hangisini inandırıcı bulduysanız ona inanmayı seçiyorsunuz, ki bence bu en ideal son. İşin özü; "Üç" anlatmak istediği olayı farklı bir tarzda anlatmayı seçtiği için her kesime hitap etmeyebilir, bu yüzden almadan önce kitabı detaylı bir şekilde incelemenizi öneririm. Bana sorarsanız, gerilim ve merak unsuru ön planda olan romanlardan hoşlanan herkesin kitaplığında bulundurması gereken bir eser.
Reklam
Tek kelimeyle saçmalık!
Öncelikle bu kitabı okuyup bitirebildiğim için bana bir yakınımla birlikte maldivler’de üç hafta tatil hediye etmeleri gerekir diye düşünüyorum ancak aradan geçen bunca yıla rağmen bir tebrik telefonu bile almadım henüz..!
Kitap hakkında yazabileceğim tek şey, hani atv’de gece yarısından sonra yayınlanan 5. Sınıf aksiyon/fantastik filmler olur ya, aha işte bu da öyle saçma bir kitap. Nasıl okudum, nasıl bitirdim hala şaşarım kendime.
Özetle paranıza yazık, vaktinize yazık ve en önemlisi beyninize yazık. Bu kitaptan uzak durmanız şiddetle tavsiye olunur.
Kitabı okumak için kendimi çok zorladım açıkçası. Bazı yerlerde akıcı bir şekilde hikaye devam etti. Ama boşuna zaman kaybetmişim gibi hissediyorum. Röportajlar, gazete yazıları, mail dökümanlarıyla dolu ve tek bir hikayeyi birden fazla kaynak anlatıyor. Kaybolan her çocuk için farklı bir yöntemle anlatılmış hikaye. Bu karmaşanın içinde bunaldığımı söyleyebilirim.
GERİLİM-KORKU TÜRÜNDE BİR ROMAN BEKLERKEN DAHA ZİYADE MİSTİK BİR HİKAYE BENİ BEKLİYORMUŞ MEĞER.
DÜNYA ÜZERİNDE FARKLI KITALARDA AYNI GÜN YAŞANAN UÇAK KAZALARI VE BU KAZALARDAN KURTULAN 3 ÇOCUK ÜZERİNE YAZILMIŞ BİR ROMAN. 4. KAZADAN DA KURTULAN VE KAYIP OLAN DA YİNE BİR ÇOCUKTUR.
ORTAYA ATILAN PEK ÇOK KOMPLO TEORİSİNE RAĞMEN EN İLGİNÇ VE DİKKAT ÇEKİCİ OLANI BİR RAHİBE GÖRE, BU ÇOCUKLAR MAHŞERİN 4 ATLISINI TEMSİL ETMEKTEDİR VE BİR GRUP MUHAFAZAKAR RAHİPLE AYNI FİKİRDE OLUP DÜNYANIN SONUNUN YAKIN OLDUĞUNA İNANIRLAR.
OKUDUĞUM OLUMSUZ YORUMLARA RAĞMEN BEN KİTABA KARŞI O KADAR DA NEGATİF DEĞİLİM EVET SIKILDIĞIM BÖLÜMLER OLDU AMA OKUDUĞUMA DEĞDİ DİYE DÜŞÜNÜYORUM. 
Sarah Lotz
Sarah LotzReklam
Reklam