“Okşa beni. Tatlı bakışlım. Yumuşak yumuşak yumuşacık ellerinle. Ben yalnızım burada. Ah, hemen dokun bana, şimdi… Burada bir başımayım, sessiz. Ağlamaklı da. Dokun, dokun bana.”
Ezici fakirliğin böyle bir etkisi vardı, ve sahip olduğu olağanüstü entelektüel yeteneklerine karşın, iki yakasını bir araya getirmekte epey güçlük çektiğini açıkça görüyordu.
Reklam
Arada bir yinelenen bir düş kırıklığı onu niçin daha da çok bunaltıyordu?
Sayfa 747 - Yapı kredi yayınları
Son ...
... vallahi kim ne derse desin dünya kadınlar tarafından idare edilse çok daha iyi olurdu ...
Reklam
Reklam