Puan
810 üzerinden
Bir toplum düşünün her şeyiyle kusursuz. Yönetim biçimiyle, yaşayışıyla, müthiş düzeniyle herkesin mutlu olduğu, saygı sevgi çerçevesinde olduğu bir toplum. Öyle bir toplum ki günümüzde hatta var olduğundan beri bizler için çok değerli olan, her şey olan, paranın, altının, gümüşün değeri kölelerin boynuna, kulağına takılacak kadar değer görmeyen birer madde sadece. Bir yerlerlere gidince evlerini kilitleme gereği duymayan bir güven içinde yaşayan insanların olduğu bir yer. Tüm bunlar nasıl olabiliyor?İşte kitap bize bunları bölüm bölüm anlatıyor.
Düzensizliğin, adaletsizliğin, fitne fesatın kol gezdiği günümüzü düşündüğümüzde ise böyle bir toplum bize çok olanaksız ve uzak geliyor. Ama yine de hoş bir yaşamın sürdüğü bu toplumu tanımak ve böyle bir yaşayışın en azından olabilirliğini düşünmek güzel elbette.
Ütopya, olmayan ama kimine göre keşke gercek olsa diye icerlendigi ülke.
Zengin fakir ayrımı olmayan, herkesin aynı şekilde giyindiği, günde yalnızca 6 saat çalışıldığı, edebiyat ve felsefeye daha cok önem verildiği, evliliğin kutsal; kadın erkeğin eşit olduğu bir toplum düşünün. Işte Thomas More'un ideal devlet yapısı.
Reklam
Thomas More Utopia eserini 1516 yılında kaleme almıştır.Yüzyıllar önce kaleme alınmış olan Utopia Ekonomi,Felsefe,Sosyoloji alanlarıyla ilgilenen herkesin okuması gereken bir eser.
Thomas More hayal ettiği toplum tasarısını kurgusal bir ada olan Utopia adası üzerinden anlatmış.
Herkesin eşit olduğu kimsenin kimseden üstün olmadığı,özel mülkiyetin olmadığı,idam ve hapis cezalarının olmadığı bunların yerine suçluların köleleştirildiği ve toplum yararına çalıştırıldığı,inanç özgürlüğünün olduğu,refah seviyesinin üst düzeyde olduğu,zorunlu haller dışında savaşılmayan ve barışın hüküm sürdüğü bir devlet Utopia.
Thomas More'un ideal saydığı bu devlet anlayışının benimsediğim kısımları olduğu gibi oldukça mantıksız bulduğum kısımları da oldu.Fakat meraklıları tarafından mutlaka okunup irdelenmesi gerektiğini düşünüyorum.
Ütopya'daki birçok şeyi yanlış bulabiliriz, özellikle kölelikle ilgili olan kısımları yanlış bulabiliriz. Kurallarını, yasalarını halkın yararına olmakla beraber, özgürlüğe aykırı bulabiliriz.
Ama yazıldığı dönemi baz alırsak çok ileri bir kitap. Thomas Moore'un biraz da yaşamına bakınca çağının çok ilerisinde, hümanist, aydın bir kişilik görüyoruz.
Ütopya evet 500 yıl sonra bile hala Ütopya'dır ne yazık ki. Sosyalizm ile komünizm bugünün dünyası için de hala uygulanabilir değil ama kapitalizmin çöktüğü uzak bir gelecekte bunlara benzer bir yönetim şeklinin insanlar için kurtuluş olacağına inanıyorum hala.
Hatta bunların bir adım ilerisi olan Anarşizm'in insanlığın geleceğinde olabileceğine inanıyorum.
Thea Alexander'in M.S 2150 kitabını da Ütopya türünün bir nevi anarşist versiyonu olarak okuyabiliriz. Bu kitaptan da oldukça etkilenmiştim.
Farkında olmadan bu hafta içinde aldığım 3 diğer kitabında Ütopya ve Distopya türünde olduklarını farkettim. 1984, Cesur Yeni Dünya ve Otomatik Portakal'ı da okuduktan bu konunun amatör bir uzmanı olacam galiba:)
Son olarak kitap size biraz zor ve yorucu gelebilir. Ben sıkıldığımda ara verip başka kitaplara geçtim. Daha çok bölüm bölüm okunup üzerinde düşünülebilir. Bence hayal gücü açısından herkesin okuması gereken türde bir kitap.
Başka bir dünya mümkün diyen her kitap gibi buda okunmalı...
HAYAL GÜCÜNÜ KAYBEDEN TOPLUM YARINSIZDIR
Ütopya, aslında olmayan fakat tasarlanmış bir ideal toplum modelidir. Kitap 1516 yılında kaleme alınmıştır ve bir ada ülkesinden bahsedilmektedir. Portekizli gezgin Raphael’le yapılan bir sohbet havasında geçmektedir olay örgüsü. Raphael Ütopyayı, oranın siyasetini, adaletini ve sistemlerini anlatmaktadır. Burada her şey herkesindir aslında. Mülkiyet hakkı yoktur ve herkes bir alanda uzmanlaşarak kendi işlerini çok iyi yapmaktadırlar. Savaşma yanlısı olmamakla birlikte küçüklükten ber savaş tekniklerini öğrenirler. Ama insanlara verilen aklın daha üstün olduğunu ve bunu hayvanlar gibi savaşarak küçültmenin yanlış olduğunu düşünürler. Onlara göre gerçek erdem insanları akıl ile yenebilmektir. Ayrıca bu adada altın madeni olmasına rağmen kimse takı kullanmamaktadır ve paraya değer verilmemektedir. Parayı yalnızca savaş zamanı sözlerinde durmak için kendileri yerine savaşan Zapoleteler’den tuttukları askerlere vermektedirler. Kimse kimsenin hakkına girmemekte, herkes kendi işi ile ilgilenmekte ve ihtiyacı kadarını almaktadır. Haksızlığın olmadığı bir hayatta refah içinde hayatlarını sürdürmektedirler..
Reklam
Reklam